Een verbale orkaan


Wat gaat hieraan vooraf:

De woorden van Cornelis echoën nog na als zich bij tante Coby opmerkelijke veranderingen voordoen. Haar handen, zojuist nog druk in de weer om de restanten van haar permanentje zoveel mogelijk te redden, vallen plotsklaps stil. Heel even wordt haar gezicht bleek, om daarna licht rood aan te lopen. Dan wordt het rood donker, tot aan het paarse toe. Haar ogen en haar lippen verstrakken tot een soort beton, maar dan vlijmscherp.

Oom Frits, niet geheel onbekend met deze verschijnselen, gaat snel naar achteren.

Dan barst een verbale orkaan los van de vijfde categorie. Om de fijngevoelige lezer te behoeden is hier de sterk verkorte, gecensureerde versie:

‘Foei, stouterd, wat zeg je nu.’

De zeemeeuwen hebben onder dit geweld een goed heenkomen gezocht en Cornelis staat verbijsterd met de fles in zijn hand. Hij kan nog maar één ding doen.


(c) 2018 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay

Het vervolg:

 

Deze episode past in twee uitdagingen:

Schrijfuitdaging zomer 2018

Je kunt de hele maand juli en augustus meedoen!

140w Juli Zeester

FrutselenindeMarge. Een verhaal in 140 woorden, met het verplichte woord 'zeester', dat ook in delen gebruikt mag worden.