Geen weg terug

Geen weg terug


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Vastgesnoerd lig ik op het bed. Een hard bed, het is niet ontworpen voor comfort of gemak. De ruimte om me heen is dat ook niet. Niet voor mij, tenminste. Vlak voor me hangt een grote klok, de secondewijzer tikt ritmisch de tijd weg. Letterlijk. Vijf minuten, meer is het niet.

Het leven is hard en onrechtvaardig, maar ik heb me er bij neergelegd. Ik moet wel, ik kan ook niet anders. De beelden flitsen opnieuw voor mijn geestesoog voorbij. Niet voor de eerste keer, maar misschien wel voor de laatste. Die noodlottige nacht, vijftien jaar geleden. Er hadden schoten geklonken in het steegje, een schreeuw, rennende voetstappen. De meeste mensen zouden rechtsomkeert hebben gemaakt. Ik niet. Toen ik dichterbij kwam zag ik de man liggen, bloedend, stervend. De boosdoener lag naast hem en in een reflex pakte ik het op, hiermee mijn eigen noodlot bezegelend.

Vier minuten. De politie was wonderlijk snel ter plaatse. Er waren verhoren en natuurlijk een rechtszaak. En er waren getuigen die mij met graagte aanwezen. Stellig. Veroordelend. Niets van wat ik zei maakte indruk. Had ik niet zelf dat wapen in handen gehad toen de politie kwam?

Nog maar drie minuten. Mijn zaak was niet meer dan routine, het oordeel lag al vast. Een dure advocaat had ik niet. Of het verschil zou hebben uitgemaakt? Wie zal het zeggen. Ze hebben het geprobeerd, dat doen ze nog steeds. Ik geloof er al lang niet meer in.

Een man schuift gordijnen weg van de ramen. Achter het ene raam zie ik mijn geliefden met betraande gezichten. Achter het andere raam kijken onbekende gezichten me vol woede en haat toe. Ik zou ze willen toeroepen: ‘Ik was het niet!’ Maar ik weet, ze horen me niet, ze hebben me nooit willen horen, nooit willen geloven. Twee minuten. Dan is het gedaan.

Er komt een man op me af, een verpleger, hoe wrang is dat? Het is zijn taak om een infuus aan te leggen. Als dat gedaan is wijst de klok nog één minuut aan. Een streng uitziende man maakt een gebaar. Het is te vroeg, hij berooft me van mijn laatste seconden. Dit is het dan. De ingespoten vloeistof maakt me slaperig. Terwijl alles om me heen vervaagt en donkerder wordt blijft het beeld van de strenge man nog hangen op mijn netvlies.

Hij kijkt naar de klok. Het is exact acht uur en precies op dat moment hoort hij het belsignaal van zijn telefoon. Hij neemt op. 

Terwijl ik definitief wegzak in de eeuwigheid hoor ik hem vanaf de randen van het leven nog roepen. ‘Stop!’


(c) 2018 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay

Schrijfuitdaging april 2018

Doe ook mee, het kan de hele maand april!

Enkele andere van mijn invullingen in de schrijfuitdaging van april 2018:

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (20 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Het is al erg, maar dan ook nog onschuldig...mooi geschreven!
| 20:11 |
Dank je wel!
| 20:28 |
Heel aangrijpend geschreven!
| 23:29 |
Dank je!
| 23:57 |
echt ik kan hier zo verdrietig van worden in het echte leven !
mensonterend!
| 22:19 |
Helemaal met je eens!
| 22:41 |
Zo eindigt mijn pen-vriend ook... hopelijk en niet op die afschuwelijke manier van blijven proberen en geen ader vinden en....
| 18:42 |
Wat een vreselijk systeem is dat toch ...
| 18:58 |
Hoe wrang is dat zeg! Ja, dat is ook één van de redenen dat ik tegen de doodstraf ben. Er is altijd een kans dat iemand onschuldig is. Maar het heeft ook niets met straf of leren te maken, puur vergelding. Het is wel een hele mooie en originele invulling!
| 16:14 |
Dank je wel. Ik ben het met je eens, de doodstraf moeten we nooit meer willen.
| 16:38 |
Precies! Dank je.
| 16:41 |
Hoe vaak gebeurd het inderdaad niet zo 'in den landen'? Gelukkig hebben wij hier de doodstraf niet (meer) pfff
| 15:49 |
Nee inderdaad, zoiets moeten we nooit meer willen!
| 16:37 |
Juist!
| 21:29 |
zo....  pff . Gelukkig hebben wij hier niet de doodstraf. Er zijn er veel die zo onschuldig het leven laten. en de vraag si ook of wij schuldigen van het leven mogen beroven, of dat we wellicht andere vormen van 'straf' kunnen verzinnen. Mooi gemaakt. En weer wat  'aan de kaak' gesteld
| 11:47 |
Dank je wel. Ik ben het met je eens!
| 16:37 |
dank je lieverd.  een mooi iets stel je aan de kaak !
| 19:01 |
Die komt wel binnen zeg 
| 11:34 |
Het is de keerzijde van een dergelijk systeem...
| 16:37 |
Wauw..... jeetje... indringend vooral
| 01:36 |
Ja, dat ben ik met je eens ...
| 16:36 |
Oei!! Dat is een heftige!
| 01:01 |
Ja, dat is het wel ja...
| 16:36 |
ik schreeuw in de hoorn.....hij heeft het NIET gedaan!!!
| 22:00 |
Dank voor je steun...
| 23:58 |
😃
| 23:20 |
Spannend geschreven, Hans!
| 21:03 |
Dank je wel!
| 23:58 |
Tik-Tak, Tik-Tak, Tik....
| 20:30 |
En dan: ......
| 23:57 |
Heftig verhaal en ik hoop dat hij toch nog op tijd is, maar vrees het ergste..............
| 20:28 |
Ik ook ...
| 23:57 |
Helaas net te laat!
| 20:13 |
Ja, dat was wel jammer...
| 23:57 |
Afschuwelijk, je reinste nachtmerrie.
| 20:11 |
Dat is het inderdaad..
| 23:57 |
Heerlijk verhaal. Wel een beetje jammer dat het telefoontje net te laat kwam, maar dat krijg je, hè,  als de regels van de schrijfuitdaging zo gesteld zijn. Maar een super verhaal 
| 19:29 |
Een kleinigheid hou je altijd ...
Dank je!
| 23:56 |
Bloedstollend verhaal zeg!
| 19:15 |
Ja, best wel ja...
| 23:56 |
hopelijk was je nog te redden?
| 19:11 |
Definitief is best wel .....
| 23:55 |
Zo dat is heftig!!!
| 19:08 |
Zeg dat wel...
| 23:55 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen