Ik moet nodig opstappen


Vooraf en parallel

Wat een ballentent

Dewaputra: bij agent Storm en de commissaris

Agent Polleman, alias Polly, verbleekt, hij krijgt een enorme jeuk van het woord 'consulente' of dat nou voor vrouwen of voor mannen is. De neiging om zichzelf uit alle macht te krabbelen en te kriebelen kan hij maar ternauwernood onderdrukken.

'Nee dank je,' weet hij uit te brengen, 'ik moet eerst proberen mezelf te vinden.'

'Geen gesprek nodig?' dringt Sheila aan, 'een foldertje misschien? Een hapje eten samen?'

'Nee bedankt. Trouwens, ik zie dat het al laat is, ik moet nodig opstappen. Nog bedankt voor het biertje.'

De teleurstelling is op Sheila's gezicht duidelijk af te lezen voor haar lippen zich verstrakken en er een hardere uitdrukking verschijnt.

Polleman heeft ineens haast. Buitengekomen ademt hij de frisse lucht opgelucht in. Als hij wegloopt wordt hij vanuit de schaduw nagekeken door een lelijke kerel met een grote wrat op zijn neus.


(c)2019 Hans van Gemert


Deze aflevering van het vervolgverhaal past in:

140w Maart LENTEKRIEBEL

FrutselenindeMarge