Knutselen


Een 140-woorden verhaaltje, geschreven binnen de 140 yw - maart-2017-uitdaging van Miranda Frutselt. Het verplichte woord deze maand: boomhut


Het was zaterdagmiddag. De buurman was de hele middag druk in de weer met planken, spijkers en een hamer. Deskundig werden de planken op de juiste lengte gezaagd, het aanhoudende zaaggeluid brak door de stilte die we hier zo gewoon waren. Na het zagen klonk ritmisch gehamer, waarbij de verzameling planken werd omgetoverd in een bouwwerk, dat tussen de takken van de eikenboom werd opgericht. Een laddertje, al evenzeer door de buurman in elkaar geknutseld, gaf toegang tot het kamertje tussen de takken.

Nieuwsgierig kwam ik een kijkje nemen en vol trots liet buurman zien hoe mooi het allemaal geworden was. ‘Speciaal voor de kinderen’, zei hij, ‘daar kunnen ze mooi mee spelen.’ En inderdaad, het wás mooi.

De kinderen vonden het allemaal prachtig, en gingen enthousiast met de restjes aan de slag.

In papa’s boomhut hebben ze nooit gespeeld.


Kopfoto: Pixabay