Komen we eindelijk tot de kern?


Wat gebeurde er hiervoor?

Terwijl de heren van het arrestatieteam vernietigende blikken op commissaris Tuinman werpen verlaten ze schoorvoetend het pand. Als de deur achter hen is gesloten dringen enkele gepeperde uitspraken, wat gesmiespel en een merkwaardig gegrinnik vagelijk door tot het in de keuken achtergebleven viertal.

'Zo, die benne weg, nou Cornelis, waar blijf je nou met die fles? Commissaris Snorremans wilt nog een borreltje. En hij daar ook, ja toch, niet dan?'

Daar zegt agent Polleman geen nee tegen. Bovendien, wat bedoelde de commissaris nou? Het overnemen van zijn gedegradeerde collega? Betekent dat dan toch promotie? Hij durft het nauwelijks te hopen en neemt het aangeboden drankje dankbaar aan. Ook de commissaris spuugt er niet in en schuift zijn geleegde glas opnieuw naar Cornelis.

'Doe er nog maar eentje. Dan wil ik het meteen even hebben over de zaak die wij onderzoeken.'


(c) 2018 Hans van Gemert
Afbeelding: Pixabay (bewerkt)

Deze episode maakt deel uit van een groot vervolgverhaal, waaraan meerdere schrijvers bijdrages hebben geleverd. Het past daardoor in:

Schrijfuitdaging zomer 2018

Je kunt nog maar een paar dagen meedoen!

140w Augustus Achtertuin

FrutselenindeMarge: een verhaal in 140 woorden met deze maand het verplichte 'achtertuin', dat ook in delen gebruikt mag worden

Hoe gaat dit verder?