×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Oom Frits, bomenredder in nood

Oom Frits, bomenredder in nood


Zoals elk jaar was de kerst in huize Frits en Coby uiteindelijk redelijk vreedzaam en in passend welbehagen verlopen. De boom, uiteraard mét kluit, had dagenlang staan pronken met lichtjes, kerstballen en allerlei kerstprullaria. Maar, zoals ook elk jaar, er komt uiteindelijk een eind aan deze mooie periode.

Oom Frits, zoals bekend een fervent natuurliefhebber op diverse terreinen, had ook dit jaar pogingen gedaan om de boom te behouden en te behoeden voor rampen. De pogingen van voorgaande jaren waren overigens, ondanks alle goede zorgen, de extra hoeveelheden water en voedsel, om het nog maar niet te hebben over de vele uren praten tegen de boompjes, uiteindelijk jammerlijk mislukt.

Ook dit jaar ziet het boompje er niet erg florissant uit, daar tussen het grasveldje en het bedje waar in het voorjaar de bloembolletjes voor de nodige kleurtjes moeten zorgen.

'Het gaat niet goed met 'm,' zucht oom Frits.

'Nee,' beaamt tante Coby.

'Konden we hem maar helpen!'

'Ja Frits, maar hoe moeten we dat doen?'

Een probleem dat niet zo maar één-twee-drie kan worden opgelost, daar is minimaal een borreltje én een nachtje slaap voor nodig.

Inspiratie komt op onverwachte momenten, en oom Frits is geen uitzondering op deze wijze regel. Midden in de nacht schiet hij overeind, de dekens ver van zich af stotend. De golf koude die in het bed toeslaat is voldoende voor tante Coby om eveneens overeind te komen. Iets minder vrolijk en enthousiast dan oom Frits, dat moet gezegd worden.

'Ik heb het!'

'Moet dat nou midden in de nacht? Wát heb je eigenlijk?'

'De oplossing!'

Het tijdstip van de nacht en het onverwacht en min of meer gewelddadig wakker worden maakt het gedachtenwerk van tante Coby aanmerkelijk minder flexibel. 'Wat voor oplossing!'

'De boom!' Zelfs oom Frits voelt aan dat het wijs is om op dit moment spontaan en geheel uit zichzelf wat meer informatie vrij te geven. 'De boom is natuurlijk eenzaam!'

'Eenzaam,' echoot tante.

'Ja natuurlijk! Voor de kerst stond die boom met allemaal soortgenoten in het bos, en nou staat-ie moederziel alleen!'

Over deze onverwachte maar niet geheel onlogische informatie moet even worden nagedacht en een momentje valt er een gebruikelijke nachtelijke stilte. Niet lang, want dan springt oom het bed uit. 'We gaan hem redden! We brengen hem thuis!'

En zo gebeurt het. Een half uurtje later is de boom voorzichtig uitgegraven en het brommertje uit het schuurtje gehaald. Nog een half uurtje later rijden ze met de boom onder armen door de donkere nacht naar het besneeuwde bos.


(c)2019 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay


Geschreven naar aanleiding van schrijfuitdaging op Schrijvelarij (FB) van januari 2019