Het wordt weer eens tijd


Haastig loopt agent Storm over straat. Veel nieuwe informatie had hij niet meer uit ome John gekregen, en bovendien moest die ineens weer een telefoontje plegen. Helaas was hij daarbij zover van hem vandaan gaan staan dat hij niets van het gesprek had kunnen horen. Er was hem niet veel anders overgebleven dan zijn glas bier leeg te maken, en de broodnodige verkoeling van zijn verhitte gemoed vroeg daarna gewoon om een volgend glas. 

Met het binnenkomen van een stel zeelui was het ineens tamelijk druk geworden in de pub en toen had agent Storm het langzamerhand toch tijd gevonden om de commissaris en collega Polleman weer eens op te zoeken. 

Het was maar goed dat het nu hooguit nog een minuutje of twee lopen was, het zou beslist een tikkeltje gaan opvallen als hij nog veel langer zou wegblijven.


(c)2019 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay


Deze aflevering van het vervolgverhaal past in de 140-woorden-uitdaging van FrutselenindeMarge, deze maand gehost door Dewaputra

140w juni zeemeermin

Hoe werkt zo'n uitdaging eigenlijk?