Hij wist het natuurlijk!


Wat gebeurt hiervoor en tegelijk?

Sheila krabt zich eens achter de oren, waarbij ze een zeepklodder negeert. Tijd om de plussen en minnen eens op een rijtje te zetten. Het kan zijn dat het hele gezelschap volledig op de hoogte is van de geheimzinnige overdracht en dat ze daarom met zijn allen op die tas doken. Van de andere kant, die kerel die stiekem een boekje uit een jaszak vist, het leest, en dan weer even stiekem terugstopt is ook heel vreemd. Hoe meer ze erover nadenkt, hoe verdachter ze die vent vindt. Want waarom was hij nou eigenlijk de enige die niet op die tas afging? Natuurlijk! Omdat hij de enige was die wist dat het voorwerp daar niet in zou zitten. En wat betekende dat? Omdat hij het zelf heeft!

Tevreden over dit staaltje denkwerk drukt Sheila opnieuw haar neus tegen het raam.


(c)2019 Hans van Gemert


Deze aflevering van het vervolgverhaal past in de 140-woorden-uitdaging van FrutselenindeMarge, deze maand gehost door Dewaputra

140w juni zeemeermin

Kijk hier hoe de 140-woorden-uitdaging werkt!