Mijn handen aan vol


Wat gebeurt er hiervoor?

Ome John knippert met zijn ogen na deze mededeling. Moet hij dit geloven of niet? Hij is er niet helemaal zeker van en neemt – om zijn gedachten te ordenen – nog een ferme slok van zijn bier. Ad fundum, zullen we maar zeggen.

'Nou,' aarzelt hij vervolgens, 'als ex-zeeman houd ik meer van een stevige bos hout voor de deur, zal ik maar zeggen, ik ben niet zo van dat minuscule. M'n vriendin Sheila, daar heb ik bijvoorbeeld mijn handen aan vol.'

Storm spitst zijn oren. Sheila? Is dat toeval? Er moeten vast meer Engelse dames zijn met die naam, maar toch… Zou ome John ook bij die Engelse bende horen? Dat betekent: nieuwe kansen! Misschien kan hij, onder het genot van een volgend biertje, nog wat informatie lospeuteren. Het nuttige met het aangename verenigen, dat idee bevalt Storm eigenlijk wel.


(c)2019 Hans van Gemert

Afbeelding: pixabay


Deze aflevering van het vervolgverhaal past in de 140-woorden-uitdaging van FrutselenindeMarge, deze maand gehost door Dewaputra:

140w juni zeemeermin

Kijk hier hoe je ook kunt meedoen

Lees verder