Ze zijn allemaal op onze stenen uit


Op het moment dat Gerrit en Lou willen opstaan om naar hun kamer te gaan zien ze de deur van het restaurant opengaan om ome John ietwat onvast en met een onhandig huppeltje binnen te laten. Ook Cornelis en Sjaan stappen naar binnen, maar die kiezen een eigen tafeltje.

'Kijk nou, is die vent er ook weer.'

'Ja, dat zat er dik in. En dat stel van dat pension ook weer. Griezelig zoals we elkaar overal tegenkomen.'

'Daar zit dus duidelijk een bedoeling achter. Ze zijn allemaal op onze stenen uit.'

'Vast. Hoewel…'

Precies op dat moment zien ze hoe ome John twee stenen naar Sheila schuift.'

'Kijk nou! Die vent is vast al op onze kamer geweest.'

'Laten we snel boven gaan kijken, hopelijk heeft hij de neppers meegepakt.'

'Ga jij maar, ik houd het hier in de gaten.'



(c)2019 Hans van Gemert
Eigen afbeelding


Deze aflevering van het vervolgverhaal past in de 140-woorden-uitdaging van FrutselenindeMarge. Lees er hier meer over:



Lees verder: