Verlangen naar het koele glas


Wat gaat hieraan vooraf?

Terug naar de Starbucks Polleman

Dewaputra, bij de commissaris en Polleman

Twijfel en vermoeidheid slaan toe. Agent Storm begrijpt er langzamerhand niets meer van. Heeft hij daarvoor nou een half uur onder die verschroeiende zonnebank gelegen? Voor een leeg tasje? Hebben die lui in de mini de inhoud? Of toch Gerrit en Lou? Het kunnen ook de Zeester-lui zijn. Hij kan natuurlijk de commissaris bellen en toegeven dat hij de draad nogal kwijt is. Van de andere kant, dat is niet best als hij nog in aanmerking wil komen op hogerop te geraken.

Zijn hoofd voelt strak en pijnlijk aan. Dat heeft hij dan in ieder geval wel geleerd: nooit te lang onder een zonnebank gaan liggen zonder te zijn ingesmeerd.

Hij ziet een pub met de naam 'Elisabeth'. Een koel pilsje lijkt nu aanlokkelijker dan ooit, al was het maar om het koele glas tegen zich aan te kunnen houden. 


(c)2019 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay


Deze aflevering van het vervolgverhaal past in de 140-woorden-uitdaging van FrutselenindeMarge, deze maand gehost door Dewaputra:

140w juni zeemeermin

Kijk hier hoe je ook kunt meedoen!