×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Wandelvereniging ‘De Woudlopers’

Wandelvereniging ‘De Woudlopers’


Rommelend in wat oude spulletjes uit mijn jeugd, kwam ik een kleine verzameling medailles tegen. Allemaal verdiend met wandelen in de wandelvereniging, toen ik 10 – 11 jaar oud was.

Op de lagere school (tegenwoordig heet dat ‘basisschool’) waar ik zat, de St.Anna-school in Hintham, was in 1962 door enkele voortvarende onderwijzers een wandelvereniging opgericht, een club die al snel de naam ‘De Woudlopers’ kreeg.  Zelf werd ik lid in mei 1969. De club wandelde, gestoken in geel-witte, sportieve kledij tijdens allerlei wandelmarsen in de nabije (en soms iets minder nabije) omgeving. Afhankelijk van je leeftijd werd je ingedeeld in ‘de vijf’, ‘de tien’ of ‘de vijftien’, getallen die verwijzen naar het aantal kilometers dat gelopen diende te worden.

Uiteraard waren er vastgestelde routes en langs de routes konden op willekeurige plekken juryleden staan, die de voorbijwandelende clubs beoordeelden. Er werd dan gekeken of iedereen wel netjes in de maat en in het gelid liep. Kon je daarbij een passend lied laten horen, dan leverde dat weer extra positieve aandacht op. En daarbij, dat maakte het ook nog een stuk leuker, want dan gebeurde er tenminste iets onderweg…

Na afloop van de wandelmars werd in spanning gewacht op het juryoordeel, want: wie zou er winnen? 
Regelmatig brachten ‘De Woudlopers’, tot grote vreugde van de deelnemers, prijzen mee naar huis, zodat de prijzenkast op school prettig gevuld raakte. Daarnaast kreeg iedere loper ook een medaille. Op de foto zie wat ik daar nog van heb liggen. Bij twee ervan zie je aan het lintje een extra speldje zitten. Dat is de aanduiding dat je die betreffende tocht vaker hebt gelopen.

Na afloop van de wandeltocht kon je in je ‘wandelboekje’ een korte beschrijving van de wandeltocht noteren. De opdracht voor in dit wandelboekje is helder en duidelijk:

Dit boekje is een herinnering aan aangename wandeltochten. Het legt ogenblikken van intens genot van de schoonheid, die de natuur te genieten geeft, van een gezellig gesprek, van een genoeglijke rust. Het heeft ten doel uren, die waard zijn geleefd te worden, vast te houden voor stille ogenblikken, waarin het wordt doorgebladerd om de vreugde weer te doen herleven.

Dat is dus duidelijk.

In dit boekje lees ik terug wat ik van de tochten vond. Meestal iets over het weer of over de prijzen. En eerlijk gezegd had ik niet altijd even veel zin om na zo’n tocht nog een heel verslag te schrijven…

Zoals in elke vereniging moest er ook aandacht worden besteed aan de financiële middelen. Als kind krijg je daar niet altijd alles van mee, maar de gele sportbroekjes, witte bloesjes én gele stropdasjes moesten natuurlijk wel ergens van betaald worden. Ook het vervoer van en naar de diverse wandelbestemmingen kostte uiteraard geld. In hoeverre de wandelvereniging gesponsord werd door gemeente of parochie weet ik niet. Wel was er jaarlijks een grote actie, waarbij de leden geacht werden langs de deuren pakken lucifers te verkopen. Per pak had je dan diverse kleine lucifersdoosjes. Eén zo’n doosje heb ik nog, de lucifers zelf zijn verbruikt.

 

De wandelvereniging was voorbehouden aan de jongens van de school. Nee, er werd niet gediscrimineerd, de lagere school, waar ik op heb gezeten was een jongensschool. Toen ik na de zomervakantie in 1970 de school verliet om naar de brugklas van de middelbare school te gaan hield automatisch mijn lidmaatschap van ‘De Woudlopers’  op. Maar ik mocht nog nét één wandelmars na die vakantie meedoen: op 12 september 1970 liep ik nog met ‘de vijftien’ mee tijdens de Airborne-wandelmars in Renkum.

 

 (c) 2018 Hans van Gemert

Eigen foto's

Spaarpotjes

Meer herinneringen ...

Word lid en beloon de maker en jezelf!




HeArt&SoulConnection
Het is een mooi stukje nostalgie. Zou men tegenwoordig wat meer aandacht aan mogen besteden ;-) wat leuk dat je al die medailles nog hebt!
06-01-2018 16:32
06-01-2018 16:32 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Ja, het waren ergens misschien 'kleine dingen' maar we vonden het toch heel wat!
06-01-2018 17:33
06-01-2018 17:33 • 1 reactie • Reageer
Ben
Prachtig al die medailles.
04-01-2018 15:48
04-01-2018 15:48 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Ja, het heeft wel wat :-)
04-01-2018 16:10
04-01-2018 16:10 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Leuk Hans! Zeg, heette het handboek van Kwik, Kwek en Kwak niet ook zo?
04-01-2018 13:20
04-01-2018 13:20 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Dat heb ik even opgezocht, zij waren lid van 'de Jonge Woudlopers' :-) Toch een soort van geestverwanten, denk ik :-)
04-01-2018 13:29
04-01-2018 13:29 • 1 reactie • Reageer
'Klein'
Een mooi verhaal Hans en mooie herinneringen!
04-01-2018 00:01
04-01-2018 00:01 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Het gaat was een mooie tijd :-) Dank je!
04-01-2018 00:06
04-01-2018 00:06 • 1 reactie • Reageer
Karin van der Straaten
Ha leuk zeg, k dacht al..k zie er eentje en ook nummer 2 van onze Airborne te Oosterbeek..gemeente Renkum ja ..heerlijk dat wandelen he k Heb t ook met veel plezier gedaan en doosje medailles zoals jij liggen, ttop
03-01-2018 21:46
03-01-2018 21:46 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Ik ben blij dat ik ze heb bewaard!
03-01-2018 22:01
03-01-2018 22:01 • Reageer
Xandra
Brengt je terug :)
03-01-2018 21:15
03-01-2018 21:15 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Helemaal!
03-01-2018 22:01
03-01-2018 22:01 • Reageer
Simple YulEnTintje OYV
Altijd interessant om te lezen hoe het vroeger was. Leuke blog!
03-01-2018 20:32
03-01-2018 20:32 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Dank je, was een mooie tijd!
03-01-2018 22:00
03-01-2018 22:00 • Reageer
Albert van den Berg
Heel leuk om te lezen, Ik zat in ongeveer dezelfde tijd bij de Amstelbron in Oss, die lintjes was wat, bij 5 kreeg je een andere medaille. Omkleden in sporthallen, in het gelid lopen, maar niet over bruggen, zingen maar niet in de buurt van ziekenhuizen en kerkhoven. Wat was die tijd leuk.
03-01-2018 19:09
03-01-2018 19:09 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Ja, dat was een mooie tijd!
03-01-2018 21:59
03-01-2018 21:59 • Reageer
DiaantjesLife
Wat leuk, mijn vader heeft ooit een wandelclub gehad en die heette de zandlopers. Ik ben opgegroeid in Hintham en ging naar de Jeroen Boschschool, die zul je dan ook wel kennen. Grappig, wonen we beide in Rosmalen en zijn we dus ook beide opgegroeid in Hintham. Toen ik 13 was, zijn wij verhuisd naar Rosmalen.
03-01-2018 18:57
03-01-2018 18:57 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Inderdaad grappig :-) Ik woonde toen in de Jasmijnstraat, net aan de Bossche kant.
03-01-2018 22:00
03-01-2018 22:00 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Heerlijk om te lezen Hans. En wat geweldig dat je de medailles en het boekje en het lucifersdoosje nog hebt. Ik zou ze een leuk plekje geven in huis.
03-01-2018 17:44
03-01-2018 17:44 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Ik bewaar ze goed! Heb ook nog een jubileumkrantje van het zevenenneenhalf jarig bestaan (maar toen was ik nog geen lid)
03-01-2018 21:56
03-01-2018 21:56 • Reageer
Crea by a Second Life
Wat een prachtige tastbare herinneringen. Mooi geschreven.
03-01-2018 17:39
03-01-2018 17:39 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Dank je wel!
03-01-2018 21:54
03-01-2018 21:54 • Reageer
marijke
wat een leuke herinnering. Zo kom je nog eens wat tegen hé!!
03-01-2018 17:09
03-01-2018 17:09 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Was weer leuk om tegen te komen!
03-01-2018 21:54
03-01-2018 21:54 • 1 reactie • Reageer
Schorelaar
Eat een leuke herinneringen.
03-01-2018 17:06
03-01-2018 17:06 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Zeker!
03-01-2018 21:54
03-01-2018 21:54 • Reageer
Encaustichris
Gaaf, ik herkende direct de airborne-medaille :-) Ik liep hem als kind 1x met mijn Oma, haar medaille (en vleugeltjes) heb ik inmiddels ook gekregen. Het is nog altijd een grote wens hem nog eens te lopen!
03-01-2018 16:43
03-01-2018 16:43 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Leuk dat jij hem ook hebt :-) Je hebt iets om naar toe te werken, begrijp ik...
03-01-2018 21:53
03-01-2018 21:53 • Reageer