BALANCEREN - gedicht-


BALANCEREN.

Zoals ik er het ervaar en be-leef: een huwelijk maakt niet van  twee mensen één.  In een relatie/samenzijn/huwelijk is het de kunst het beste in elkaar naar boven te halen.  De ander de ruimte te geven te groeien op de eigen manier. Respect te hebben voor je eigen grenzen en die van de ander en elkaar levensvreugde te schenken. De verschillen de respecteren en de gelijkenissen te koesteren.

De eigen (zielen)weg te gaan, en toch samen op te lopen en elkaar te willen gegroeten en ontmoeten. Elkaar te kunnen waarderen in het 'tegenkomen' ... ook dat zijn processen en lessen. Relateren is een werkwoord, en vooral het 'willen'  zien van de ander en ook jezelf te laten 'zien' is een les in veilige kwetsbaarheid. Dat geeft weer (h)erkenning bij en van elkaar. Hoewel je beiden verschillend bent,  verschil je in wezen vaak niet in je behoefte aan: veiligheid, geliefd zijn (h)erkenning, gezien worden, ruimte en veilige begrenzing , warmte en liefdevolle verbinding. In een gezonde relatie kan en mag dit allemaal aan bod komen.  Dezelfde 'inhoud' die aan 'vorm'  en/of aan uiting kan verschillen.

Ook al vang je wel eens 'bot' omdat de afstemming en communicatie hapert en de verbinding soms even weg blijkt... de 'weg' naar elkaar is er altijd. In verbinding met elkaar blijven, zelfreflectie in wat is van 'mij' en wat is van de 'ander' kan helpen helderheid te houden.  Bovendien, ook een hobbel op de weg kan tot een 'stilstand' leiden met mooie vergezichten of belevenissen. Soms zijn dingen niet leuk of fijn, en dat hoeft ook niet.  Alles mag gevoeld, beleeft en doorleeft worden, elk op de eigen wijze ...eigen-wijze en 'eigenwijze' manier. Het geeft dynamiek en een andere dimensie aan je relatie... een waarin je  het 'leven' deelt vrij en willig in vrijheid en vrijwilligheid en niet  elkaar ziet als 'bezit'en 'recht'.

Ik ben dankbaar voor onze en deze levens- en liefdesdraden.  Onze eigen (levens)draad en de draden waarin wij met elkaar vervlochten zijn.   Een 'knoop' die loslaat ..niet vasthoudt maar van-houdt.   Een trouwe knoop die weet en voelt wanneer te 'vieren' en wanneer te omarmen. Een 'uit de knoop'  zeg maar. Een 'knoop' die loslaat ..niet vasthoudt maar van-houdt.

Ik ben blij met jou en hou van jou als mens, man, 'mijn' man, en zielenmaatje !

Mary-José Knuvelder.