EEN HAIKU MET EEN PERSOONLIJK VERHAAL ... (HAIKU  116)

EEN HAIKU MET EEN PERSOONLIJK VERHAAL ... (HAIKU 116)


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

GEEN HONDEN LEVEN.

Dit is/was onze Greyhound Abygail,  nu alweer 6 jaar in de eeuwige jachtvelden aan het struinen.  Zij was onze laatste hond. Zij sloot een tijdperk van bijna 30 jaar leven met honden af. Nu is het een 'verstandskeuze' geen hond(en) meer te 'hebben'., toch mis ik het nog elke dag !

Ze was ongeveer 6 jaar toen we haar samen met onze Scottish Deerhound Nola vanuit Sint-Jansklooster in Zantvoort gingen ophalen in het asiel waar ze al heel lang zat, samen met twee van haar dochters. Wij wilde persé (weer) een windhound. Het asiel vroeg ons met klem haar te overwegen omdat haar dochters wel en plekje zouden krijgen en Roos (zoals ze haar genoemd hadden)  steeds pech had. Ze was al een paar keer herplaatst, maar telkens werd ze teruggebracht. Het asiel had er veel werk mee gehad want ze was amper meer benaderbaar , doodsbang en zat onder de littekens. In het begin moest men een vangstok gebruiken bij haar te kunnen komen. Kortom .... een 'kneusje'.  Nu hadden we al veel ervaring met 'kneusjes' en afdankertjes van anderen. Ik heb er wat mee, och wellicht een klein tikje last van het 'redders syndroom  ;-) 

Klein intermezzo: 

Daar heb ik overigens wel wat mee gedaan door een gedegen opleiding te volgen. (ik ben gediplomeerd hondentrainster behendigheid en puppy-jonge honden)  Ik behoor er dus ook enig verstand van te hebben. Jarenlang heb ik les gegeven op een kynologenclub. Vele baasjes en hun hond mogen begeleiden . Al lang verleden tijd tegenwoordig ‘werk’ ik met mensen.  Ik denk in plaatjes, en nu ik dit schrijf ‘zie’ ik mezelf nu behendigheid geven ….wahahaha, dat gaat een lachertje worden met mijn 58 jaar  rennend en springend hindernissen samen met mijn hond  doen ?  … nee ik vrees dat ik dan vermakelijkheidsbelasting moet gaan heffen ;)   Dat even tussendoor.

Verder:

We hebben haar in de auto meegenomen alwaar ze na een tijdje door haar ‘hoeven’ zakte en onze 4 dagen nieuwe auto onderzeek. Thuis aangekomen bleek dat ze niet zindelijk was. Dat is een uitdaging bij een volwassen hond. Daar ben ik 4 maanden  mee ‘zoet’ geweest. Ach het hield me OP de straat zullen we maar zeggen ;-)  Het project ‘socialiseren’ is er een van jaren geweest, zo bang en zo kon ze verstijven bij mannen en stemverheffing. Kortom geslagen , geschopt en wat mensen al niet voor onmenselijks kunnen doen, getuige haar littekens.

Ik heb een praktijk aan huis, wat maakt dat erg veel mensen naar binnen komen en weer gaan. Zo heeft ze geleerd dat mensen niet eng hoeven te zijn. Knallen (oud een nieuw) was een drama. En hier bevestigde de uitzonder de regel . Met oud en nieuw had IK altijd ‘dienst’ als haar vertrouwenspersoon…. ik hield haar in mijn armen of boog me helemaal over haar heen. Abygail in een coconnetje onder mij .. DAT werkte voor HAAR. (dit doe je normaal gesproken NIET als roedelleider.  Deed ik dat niet ging ze eerst door roeien en ruiten , stoof de zolder op, krabde alles stuk, beet in angst links en rechts . We hebben nog een sponning van de deur die is toegetakeld door haar blinde paniek.  daarna verstijfde ze. Ik was haar rust, troost en beschermvrouwe. Het eerste jaar lag ze in shock, elk jaar een beetje minder …maar ik heb jarenlang (tot haar overlijden) weinig aan oud en nieuw gehad. Behalve het waardevolle cadeau van vertrouwen en liefde van haar, wat veel goed maakte voor mij.  

Ik heb nog nooit zoveel met een (wind)hond buiten gestaan. Regelmatig plas geruimd.  Haar laten steriliseren waar ze bijna in de narcose bleef.  Jaren later bleek ook wat er aan de hand was. Een jaarwisseling bij de kids in Duitsland had ik wat gekregen om te kijken of dat zou helpen.   Het arme beest viel weg, ik dacht echt dat ze in mij armen zou sterven. Wij met spoed naar de dierenkliniek daar, waar ik haar 3 dagen moest laten.   Ik was hevig geschrokken , want het was wel mijn ‘schaduw’ en hartenlapje en ze gaven er daar bijna geen cent meer voor. Intussen was Nola al een paar jaar overleden onze Scottish- Deerhound. Ze was dus alleen en onze enige hond nog .

Tijdens allerlei onderzoeken daar bleek dat haar nieren niet goed functioneerde. Dus een speciaal dieet, en zo heeft ze nog wat jaren bijgetekend tot ze op een ritme van elk half uur uitlaten stond en ziek werd.  Achteraf bezien begrijp ik het steeds herplaatsen .... ik denk dat ze al heel lang last van haar nieren had . Toen ze ziek  en mager werd heb ik haar thuis in laten slapen. Ze is bijna 14 jaar geworden. We hebben samen heel wat beleefd en doorleefd, en ik mis mijn ‘schaduw’ nog elke dag. 

De zachtheid van de windhonden, hun liefde en loyaliteit…ik blijf het heerlijke honden vinden.  De vele ‘kneuzen’ die we hebben mogen opvangen hebben zoveel liefde en dankbaarheid/loyaliteit en onvoorwaardelijkheid gegeven. Ik heb het altijd met liefde gedaan en zo van de 10 honden die we in ons leven hebben verzorgd (waarvan ooit 5 tegelijk . 3 schnauzers en twee Sottisch Deerhouds)  hebben we maar 3 honden vanaf pup gehad, alle anderen waren afdankers/kneuzen of  als ‘niet te hanteren ‘  gedumpte honden.

Op deze foto staat ze dus, geen angst en paniek meer in  haar ogen  maar liefde, vertrouwen en weer durven verbinden.  het grootste kado wat je kunt krijgen.

Nah …. heb ik toch zomaar een blog geschreven hier ter plekke !

Dank voor het willen lezen!




help

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (7 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Hee mooie blog, zo hartverwarmend
| 10:53 |
Dank je wel voor dit hartverwarmende compliment. Ik mis haar zo enorm. net als jij jou hartenlapje poes
| 20:15 |
Wat een prachtig dier, en die ogen!!!
Ik zit hier helemaal te smelten.....
| 13:04 |
ja ze was ook echt en engel en een heel bijzondere ziel die mij veel geleerd heeft ! I mis haar nog elke seconde van de dag . Ze was echt mijn 'schaduw'
| 17:32 |
Dat heb je mooi geschreven!
| 16:53 |
oh, dank je wel Hans voor je compliment !
| 17:50 |
Mijn grote complimenten aan jou. Dat je onwijs zo veel geduld en doorzettingsvermogen hebt...
Mooi dat jullie toch wat mooie tijden samen konden beleven.
| 13:13 |
We hebben het samen heel fijn gehad, en zelfs mijn man kon uiteindelijk (bijna) alles met haar doen. Het is een levend wezen en wat hier binnenkomt gaat er 'gestrekt' weer uit en is echt onderdeel van ons gezin. dank je wel voor je compliment. Ik leef nu eenmaal vanuit mijn hart...ik kan niet anders ;-)
| 13:20 |
;) Het hoort ook zo leven vanuit hart... ik ben het aan het leren.
| 19:56 |
wat fijn lieverd. elke dag een stapje en soms even uitpuffen. en..hou van jou ..dat helpt ook ;-)
| 20:20 |
ja, idd een stapje voor stapje... en .. hou van jou.. daar ben ik ook mee bezig ;)
| 10:37 |
geweldig !!! je bent het meer dan waard !
| 12:33 |
:)
| 17:49 |
Wat ben jij een geweldig mens en jullie lieve windhond is/was prachtig. Gelukkig heeft ze bij jullie toch een mooi en liefdevol leven gehad. Ik heb zelf een windhondmix uit Spanje. Zij is ook heel angstig, maar super lief. Niemand begrijpt haar wanneer ze op straat haar willen aaien en zij doodsbang is. Jij zou zeker weten hoe je het beste met haar om kunt gaan.
| 12:37 |
Dank je wel lieverd voor je warme compliment! Lief van je . Ja ik leef nu eenmaal vanuit mijn hart (ik moet ook geen asiel binnenlopen ;-) ) Ja ze heeft de helft van haar leven en de laatste in en met liefde mogen doorbrengen en ze heeft ONS ook enorm veel liefde teruggekregen.

Jij hebt ook een groot en warm hart, je ook ontfermt over een gekneusde ziel. Dank je wel daarvoor. het kan lang duren hoor, en het is er mee om leren en kunnen gaan (je mag me altijd vragen hoor, als ik kan helpen doe ik dat met liefde) Onze kids hebben nu het stokje 'overgenomen' van kneuzen opvangen en hebben twee galo's uit spanje. Chimena is ook ernstig getraumatiseerd. Sommige dingen kun je omzeilen , andere dingen kunnen in de loop van de jaren 'slijten'. zij heeft er 3 jaar over gedaan en is nu al een stuk rustiger en minder angstig. Triest he ...hoe ze daar omgaan met de dieren..beesten zijn het daar (de mens) .
| 13:16 |
Ja verschrikkelijk hoe mensen daar met dieren omgaan. Ik hoorde de verschrikkelijkste verhalen toen ik in dat asiel in Spanje meehielp het liefst zou ik al die lieve honden meenemen. Ik heb er toen 2 meegenomen wat helemaal niet de bedoeling was, maar ik kon ze gewoon niet daar laten.
| 13:27 |
nee dat heb ik ook. Dus ik zorg dat ik niet daar kom ;-) zelfbescherming . Je kunt ook niet het leed van de wereld op je nemen. Je kunt alleen doen wat JIJ aankunt. het is verschrikkelijk wat ze daar hun dieren aandoen :(
| 14:02 |
Graag gelezen , al waren sommige stukken wel triest natuurlijk. Het dier heeft toch nog liefde gekend in haar leven en dat is mooi!
| 12:35 |
Dank je lieve Kim voor je reactie en compliment. ze heeft gelukkig de helft van haar leven echte liefde gekend en is ook vredig ingeslapen. Liefde is ook kunnen loslaten en niet laten lijden (dat had ze genoeg gedaan)
| 13:06 |
Wat een prachtig verhaal, prachtige hond en pracht mens ben jij!
| 12:27 |
Oh lieverd , nu val ik even helemaal stil en bloos ! dank je wel voor je enorme liefdevolle compliment!
| 13:05 |
Je verdient het! Ps ik ging van mens naar dier :)
| 14:16 |
Dank je wel !. Overigens die fase heb ik daarvoor gehad ;-) de dieren hebben mij weer 'mens' leren zijn/worden . herkenbaar
| 14:53 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen