×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
UPDATE  ...6 ... 28-5-18 MIJN 'GENERAAL'

UPDATE ...6 ... 28-5-18 MIJN 'GENERAAL'


mijn ‘Generaal’.

Van mijn hand en dus uiteraard mijn belevingswereld en zienswijze .

 

En zo zijn we weer een paar weken verder. Toevallig zijn werkgever aan de telefoon gehad. En ik ben zo dankbaar ZO dankbaar voor een baas die heeft aangegeven.: ‘nu ga je naar huis’ !  Deze order was duidelijk voor mijn ‘Generaal’ , daar kon zelfs hij niet meer omheen.  Ik ben oprecht dankbaar voor een werkgever die HEM ziet en ‘ziet’.  Hubby is een kei in rookgordijnen aanleggen, al dan niet voor zichzelf… Ik hang er af en toe in (in die gordijnen), en met enige regelmaat ontworstel ik me er ook zeker aan. De oncoloog  -Vincent dus-  heeft nog gebeld om te vragen hoe het gaat/ging. Het antwoord van mijn ‘Generaal’ : ‘het gaat wel , de ene dag beter dan de andere. Het is niet zo fijn, en ik kijk  inmiddels wel een beetje naar de operatie uit’…….

Nu geef Ik direct toe … oncologen zijn geen psychologen en ieder heeft een eigen manier van verwoorden …of van vertellen en wellicht nog minder te zeggen.  Naar mijn idee heb ik structureel het gevoel dat deel twee de lading (on)aardig dekt hier. Er werd met geen woord door mijn ‘Generaal’ gerept over een eventuele pijnstilling om de komende bijna 3 weken tot aan de operatie met minder pijn te kunnen overbruggen. Laat staan een opmerking of de operatie wellicht niet eerder kan omdat het eigenlijk niet meer te harden en/of uit te houden is.  Ik zat erbij  en hoorde het aan. Struisvogeleieren hebben een verdomd harde schaal laat ik je dat zeggen ! Hij zal het echt zelf moeten aangeven en communiceren.  Tenslotte mag je een ‘grens’ hebben of deze bereikt hebben. …. ook een militair. Het militaire tenue is geen ‘harnas’ m.i.

Mijn eigen grens had ik later even bereikt toen hij weer zo in pijnen en verkrampingen was. Niet omdat ik het niet kan aanzien , maar omdat ik geloof in communiceren waardoor wellicht er een andere oplossing kán komen!  Er is voor mij niets heroïsch aan onnodig lijden.  Je ziet,  ik kan mijn ‘veren’ ook flink ‘struis’ opschudden!  Zo gaf ik aan : ‘wellicht kun je Vincent aangeven dat dit: eerder slechter dan beter gaat,  dat je dit zo geen 3 weken trekt’.  Dit sloopt je en van ‘bijkomen’ is zo echt geen sprake.  Een narrige ‘hou er over op, ik ‘zing het wel uit’ tot de 19e en ik word hier heel vervelend van (van mijn opmerkingen.) Waarop ik antwoordde, dat kan zijn , dat mag jij vinden.  Zo goed als  IK mij mag uiten en uitspreken in wat IK ervan vind. Jij mag bepalen wat je wilt en doet, dat recht heb je . Ik het recht mijn zorg uit te spreken. want zo is het mijns inziens . Hij hoeft het ook niet ‘leuk’ te vinden. Ik mag het communiceren en laat hem de eigen vrije keuze. Daarin zal ik hem altijd alle ruimte laten en dat respecteren. Het is zijn pad en weg . Ik loop mee … bepaal niet voor hem ook al grenst het vaak aan het voor mij ‘ontoelaatbare’.  Het gaat hierin om hem. Dat is voor mij zeer zeker, en voor mij … juist ook liefde.  En lief heb ik mijn lief …met heel mijn hart en ziel … laat dat duidelijk zijn ! Hij mag zijn weg (ver)kiezen. Betrokkenheid of bemoeizucht … het zijn in mijn optiek echt twee totaal verschillende dingen.  Het geluid van een struisvogel, laat staan een ‘zingende’ struisvogel heb ik nog nooit gehoord overigens ..dus hoe ‘zing je dan uit’?

 

Geloof me dat ik heel erg goed begrijp dat het niet iets is om ‘naar uit te kijken’  voor mijn ‘Generaal’.  Zoals hij zelf aan geeft : ‘ hoe ik er in ga is een …hoe kom ik eruit…DAT baart mij het meeste zorgen.’  De ervaringen hebben ons veel geleerd, en hem veel doen laten ervaren in lijden.  Het deel leiden spreekt hem echt meer aan.  Daar is nu weinig sprake meer van. Het overkomt hem en wat hij ook bedenkt …. niets helpt in er wat aan te doen . Dat frustreert. Totaal geen controle. Eten is ook echt een puntje als je weet wat er aan verkrampingen,  pijnen  en ’loop’ op volgt. De enige verandering  de afgelopen dagen is dat het mij lijkt alsof de krampen meer, langer en erger worden. De “Generaal’ heeft het bij vlagen beaamd.  Voorzichtig komt hij toch het onvermijdelijke tegen, tot nu toe stevig ontkent. De weegschaal bepaald immers en ja deze bepaalde:  minstens 10 kg minder. (ik hou ook hier rekening met rookgordijnen)  En zo loopt hij tegen meer aan , waar nu tijd voor is.  Nu hij niet meer werkt ligt de ‘focus  wat meer op  het  ‘hier en nu’ en ‘hemzelf’.  Een goede ontwikkeling lijkt mij, zo niet een nood-zakelijke. Zo hier en daar haal ik wat ‘gordijnen’ weg, of laat er wat ander licht door schijnen, draai ik wat struisvogeleieren zodat niet steeds dezelfde kant ‘belicht’ wordt. Soms loop ik even op eieren omdat het ‘er aan toe zijn’ een proces is. Toch is het ook goed zo, we hebben nu die tijd dingen ‘uit te broeden’, laat ik daar dan het ‘voordeel’ van inzien. Komt tijd…komt raad …of zo iets, of meer iets van ‘zo’. 

 

De nachten zijn standaard bijna hetzelfde , elk uur moet hij een a twee keer uit ons ‘nest’.  Hoezo diepe Deltaslaap en herstellen? dat is al tijden van de baan en hem aan te zien. Al geeft hij nu wel gehoor aan langer liggen. Misschien steken struisvogels ook hun kop in het zand voor slaap ? Overdag hebben wij inmiddels het tempo van een ‘wombat’…traag … gaap … gaap en heel traag.  Ik heb mijn praktijk gesloten, deze nachten zijn voor mij onvoldoende mijn cliënten te geven waar ze recht op hebben. Dat heet je grenzen (h)erkennen. Bovendien is rust en een samenzijn ‘alleen’  een stuk prettiger voor de diverse luidruchtige pijpleidingen en hun afknellingen en protesten.  Mijn hernia pijn(stroom)blokkade en SI-gewricht ingreep bezorgen me ook wat ongemakken dus is het goed en ‘goed’ zo zoals het nu is. Zo worden we beiden ‘broeds’  voor de operatie of zo.  Ik doe vrijwillig mee een hele kudde uit te broeden als hij daarmee geholpen is. Ik wil er graag wat veren voor laten ..

 

Zondag (27-5-18).  heeft de “Generaal’ gezorgd dat ik ook een veilig ‘nest’ en onderkomen heb om die dagen in het CMH  dichtbij hem te kunnen zijn . De 3e keer dat we dit ‘arrangement’ regelen. Een hotelletje ergens in de buurt van het ziekenhuis zodat ik alle /de meeste uren bij hen kan zijn. Na de eerste keer was en is dat mijn enige voorwaarde. IK wil bij je zijn , als er iets is (en die ervaringen hebben wij rijkelijk zoals je weet) wil ik geen twee uur of meer in die auto moeten zitten voor ik bij je kan zijn.  Dat is mijn behoefte. Ik heb niet voor het zeggen wat mij of ons gebeurd, ik heb wel een keuze hoe daarmee om te kunnen en willen gaan. gelukkig geeft hij mij deze ruimte . Inmiddels ook vanuit de ervaring dat het wel fijn is bij en met elkaar te zijn …al zijn de omstandigheden ‘niet fijn’. Ook ik kan een ‘stevig’ ei leggen als het moet.

 

Mijn ‘nest’  gaat heel toepasselijk het een Toekan van der Valk hotel in Leusden worden. mijn Generaal heeft dat heerlijk ‘uitgevogeld’ voor mij. Het blijft onder de vleugels van vogels dus. Al had ik toch echt liever de afgelopen jaren dat hotelverblijf in een ‘vakantievorm’ voor ons gezien.  Uitermate en intens dankbaar ben ik dat we deze ruimte hébben dit ook te kunnen doen. Dat het Toe-kan. Er is echter geen sprake van een vakantie. Mijn Generaal verblijft in een stukken minder fijn ‘hotel’ …het CMH. Hoewel ik ze echt alle credits wil geven , vaklui zijn het stuk voor stuk EN ik mag er de hele dag vertoeven, wat ik uitermate waardeer, en wellicht mijn vorm van ‘controle’  ;-)  Dat kan erg goed in stilte en rust, we hoeven niet (altijd) te praten. Het bij elkaar mogen zijn is fijn.   Misschien kunnen  we samen  Struise ‘voorspoedeieren’  uitbroeden ….

 Dank voor het lezen ! MJ

help
signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Els Vergaerde
Ik heb alles een beetje kris kras zitten lezen en zonder het hele verhaal te kennen, grijpt mij dit aan.  Ik wens jullie heel veel kracht en moed toe . Fijn voor je dat je in de buurt kunt zijn!
09-06-2018 06:10
09-06-2018 06:10
'Klein'
Wat een zware weg toch ook voor jullie te gaan! En zeker niet die van de minste weerstand. De Generaal houdt zich weliswaar kranig maar er is niets mis met wat pijnstilling of gewoon toe te geven dat het écht niet meer gaat. Maar volgens jou is dat aan hem en voor mij is dat dan weer aan jullie. Maar het is voor jullie beiden niet plezierig allemaal! Hoe zwaar ook, het verhaal heb je 'leuk' geschreven en met enige humor ondanks alles! Sorry, maar ik moet toch wel lachen om het thema 'vogel' wat telkens weer 'de kop opsteekt', haha! Maar uiteraard wederom Sterkte en Beterschap!!
05-06-2018 20:07
05-06-2018 20:07
Karin van der Straaten
Je schrikt en schikt ja..meer dan zomaar rot en ja...alle lijnen houden we open we zijn nooit alleen
05-06-2018 10:35
05-06-2018 10:35
DiaantjesLife
Wat moeten jullie samen toch veel "vechten"................ jullie pad gaat beslist momenteel niet over rozen, maar gelukkig zijn jullie samen sterk. Goed dat je de praktijk nu gesloten  hebt, want ook jij moet aan je grenzen denken. Samen even blijven "vechten" en er zijn voor elkaar. Ik wens jullie heel veel kracht en sterkte en ik zal zeker 19 juni aan jullie denken en een kaarsje branden. Heel veel liefs xxx
04-06-2018 21:44
04-06-2018 21:44
jolandemooij
Heel veel sterkte en wat fijn dat je zo dichtbij het ziekenhuis kunt logeren. Hoef je niet je energie aan reizen te verdoen. Ik blijf duimen!
04-06-2018 19:45
04-06-2018 19:45
Soberana
Heel veel sterkte voor jullie allebei; ik bid weer voor jullie.❤️
04-06-2018 17:56
04-06-2018 17:56
FrutselenindeMarge
als je een luisterend oor of een knuf nodig hebt dan live,kan ik hem echt komen brengen!
04-06-2018 15:46
04-06-2018 15:46
lekkerereceptenvoor2
Vrouw toch! Je lijdt van binnen mee. Hopelijk gaat je generaal snel overstag en vraagt hij om pijnstilling want juist nu is het periode om - daar waar mogelijk - aan te sterken, uit te rusten. Voor hem en voor jou.  Heel erg veel sterkte en kracht. Meer kan ik niet wensen.  Groot gelijk dat je in de buurt logeert. ❤️
04-06-2018 14:54
04-06-2018 14:54
Ingrid Tips en meer
Machteloosheid, vreselijk. Je doet wat je kunt, voor jouw Generaal.
04-06-2018 11:42
04-06-2018 11:42
Hans van Gemert
Slopend, dat moet het zijn voor jullie allebei.  Ik denk aan jullie!
04-06-2018 11:21
04-06-2018 11:21
Albert van den Berg
Heel herkenbaar :-( Ik doe hetzelfde denk ik, het is geen weglopen voor de operatie omdat ik daar bang voor ben, maar meer om andere niet tot last willen zijn, liever krom en stil in bed liggen krampen dan de dokter om een medicijn of raad moeten vragen, ach die mensen hebben meer te doen, zijn al zo druk met mij en de pijn is dadelijk weer even weg. Ik kom wel aan de beurt, dat is zo ingepland en dat moet je niet om willen gooien en het daarmee andere lastiger maken. :-( Heel veel steun en sterkte de komende tijd voor jullie samen. 
04-06-2018 11:18
04-06-2018 11:18
Encaustichris
En weer loopt het kippenvel over mijn lijf. Ik tel met jullie mee af. 🌹
04-06-2018 11:08
04-06-2018 11:08