Ontspoord.

Ontspoord.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Ontspoord.

En dan is het 13 april 2007. De sneltrein waarmee ik drie en half jaar door ziektes, ziekenhuizen, verpleeghuizen en ellende was geraasd was tot stilstand gekomen. Uiteindelijk waren bij het eindstation aangekomen, en in oorverdovende doodse stilte uitgestapt. 

In de eerste instantie voelden we opluchting! Hoe vreemd dit ook mag klinken, mijn zus en ik waren opgelucht dat het lijden van mijn moeder nu voorbij was, en wij rust kregen. Niet meer elke dag naar het verpleeghuis. Niet meer elke dag in angst dat er een telefoontje kan komen dat het slecht gaat. Niet meer elke keer de schrik om naar binnen te lopen, want hoe zouden we haar aantreffen die dag. Rust. 

Maar zoals dat zo vaak gaat. Ik had geen rust, ik wist me eerlijk gezegd geen raad met mezelf. Ik wist niet wat de doen met de tijd die ik ineens over had, en boven alles mistte ik het drukke zorgen. Kortom ik voelde me eenzaam, heel erg eenzaam. Mijn zus en ik waren altijd heel hecht geweest samen, maar op dat moment had zij net zo goed haar verdriet en ik had mijn verdriet. Zij verwerkte dat door veel met Micky bezig te zijn, én ze had haar werk. Dat was haar afleiding. Zij trok ook heel erg naar familie, en ik …

Ik ging rare dingen doen. Ik dacht dat ik aan het genieten was, dat ik de 'verloren tijd' aan het inhalen was. Maar eigenlijk was ik gewoon op zoek naar de geborgenheid die ik kwijt was geraakt. Ik wilde verzorgd worden, ik wilde me geliefd voelen en zocht het helaas in de verkeerde hoeken.

Via internet heb ik diverse datingsites gevonden, en daar ook diverse dates gevonden. Ik ben er niet beter van geworden … Om een heel lang verhaal kort te maken, uiteindelijk ben ik zelfs door mijn kwetsbaarheid van dat moment voor een heel groot bedrag opgelicht. En toen dat kwartje viel is de depressie die mij al die rare dingen liet doen omgeslagen naar de andere kant. Waar ik eerst overal naar toe ging, allemaal gekke dingen uitprobeerde en volop in het leven leek te staan, sloot ik mezelf nu op. Totaal gedesillusioneerd! Ik wilde niets meer, voelde mezelf de grootste mislukkeling ter wereld en vond dat ik geen recht had tot bestaan. 

En dat kwam dus tot een gedachte aan zelfmoord uiteindelijk.

Gelukkig is dat het punt geweest waarop ik zelf terug schrok en de beste beslissing ooit in mijn leven heb genomen.

Ik haalde ROWAN in huis.  En vanaf toen lopen we samen in het spoor. 

Heb jij ook iets te vertellen? 


Word gratis lid.


Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.8 / 5 (9 reviews)
expand_more
Verberg reacties
goed geschreven hoor
| 10:06 |
deze kwam me bekend voor en dat klopte want ik had hierop gereageerd. Maar hij greep me nu meer aan omdat ik je inmiddels beter ken. En heel blij om je te kennen ook!! (L)
| 23:43 |
Wat een pakkend verhaal, heel mooi verwoord.
Heel herkenbaar ook!
Knuf
| 19:00 |
Dankjewel!
| 19:05 |
Een ontroerend en open verhaal, het raakt me echt.
En des te meer omdat ik zoveel herken...
| 14:19 |
Ik denk dat er veel mensen zijn die hier in herkennen helaas. Daarom heb ik het nu ook zo open mogelijk beschreven. Geloof me, ik heb heel veel details weggelaten omdat het niet nodig is om mijn verhaal duidelijk te maken, maar zou ik die details wél gaan vertellen werd nóg meer duidelijk hoe heftig het geweest is, hoe 'ontspoord' ik was. Maar die details vond ik ook te privé. Ik hoop dat hier voor jou dan ook een lichtpuntje doorheen komt ... ik ben er doorheen gekomen, en ik weet eigenlijk zeker dat als ik dat kon, dan kun jij het ook!
| 15:24 |
Ja, dat het heel heftig is geweest is me wel duidelijk en knap dat je daar doorheen bent gekomen!
Soms is het best moeilijk, vaak vertelt men hier best veel privé zaken. Ook ik moet me nu inhouden want alles is wel openbaar. Knap dat je het zo goed in zo'n mooie vorm op 'papier' hebt weten te krijgen, hoe triest het verhaal ook is.
| 19:27 |
Hele dikke pluim voor Rowan! En ook zo'n pluim voor jou! Want je bent er wel doorheen gekomen, hoe zwaar het ook was!
Ik ben blij dat je je honden en je partner hebt gevonden, je verdient het!
| 10:57 |
Thanks, het maakt me verlegen ...
| 11:07 |
Krijg je er nog een dikke knuffel bij ;-)
| 11:13 |
Oh ja tuurlijk ... hahaha. Wederom thanks! ;-)
| 11:15 |
je bent absoluut geen mislukkeling. Je was ff de weg kwijt door verdriet. Ik ben heel blij dat je er nog bent en ons laat genieten van je prachtige foto's en van Rowan. Liefsxxx
| 23:10 |
Tja met mijn verstand zou ik dat moeten weten Marijke, maar het gevoel ... dat schreeuwt, ook nu soms nog, heel wat anders. Maar fotograferen en de honden houden me op de been. En mijn partner doet zijn best om 'gezond verstand' in mijn hoofd te houden. :D
| 11:16 |
ja klopt hoor je gevoel zegt wat anders en dat is best moeilijk. Fijn dat je buiten die lieve honden ook een fijne partner hebt. Komt goed meis!!
| 23:26 |
Fijn dat je een goede vriend hebt gevonden!
| 15:07 |
Dank je wel!
| 07:57 |
DE trouw van zo'n dier raakt je diep in je ziel en idd het zijn 'stille helers' .... en goede therapeute om je weer o weg naar en in de 'berbindingen' te kunnen krijgen. Ik hoop dat je weer/meer geheeld bent en er grenzen zijn aan je openheid zonder dat je ook de verbindingen kwijt bent die we als mens ook graag wensen en als sociale wezens nodig hebben. Hoewel liefde iets totaal anders is als afhankelijkheid. Geniet van je hond(en) ..... zij bedonderen je niet houden onvoorwaardelijk van je . Jammer dat je de verkeerde (steeds) trof , hoewel het ook je nood aangaf. Je bent een kanjer het op tijd te hebben gezien en ingezien. Je verdient meer !
| 14:39 |
Gelukkig is het allemaal goed gekomen, en nu bijna 10 jaar later woon ik samen met een schat van een man. Hij deelt mijn liefde voor honden, het is ook te danken aan de honden dat we met elkaar in gesprek raakten. En uit een vriendschap is meer gegroeid. Hij steunt me zoveel hij kan, en leert me ook beter omgaan met mijn gevoeligheid en heeft me geleerd meer op mezelf te vertrouwen, en vooral mezelf meer te waarderen.
| 14:45 |
Wat geweldig om te horen, ja met honden moet je ruit he .en dan kun je ook gelijkgestemden tegen komen om te mogen begroeten en ontmoeten ! Ik gun het je en geniet het elkaar, het leven en jezelf (e de honden natuurlijk !!!)
| 15:00 |
Dankjewel! Dat genieten lukt zeker ... de honden zijn hier 'alles'.
| 15:05 |
zo hoort dat. Wij hebben ze altijd gehad , nu niet meer en ik mis ze nog elke dag. Hoewel het ook vrijheid geeft nu ..ik blijf me verbonden voelen met deze lieverds . We hebben 10 stuks gehad in onze 'hondentijd' waarvan 'kneuzen', afdankers en getraumatiseerde honden. prachtbande met ze mogen hebben
| 15:16 |
Wij hebben hier 2 honden die als pup zijn aangekocht door mij Rowan en Myla, en 2 ex-asieligertjes ... Lex & Lana. Lex was een hond die totaal geen kans leek te hebben op adoptie. Hij zat al bijna 5 jaar in het asiel. Mijn vriend was echter juist naar zo'n hond zoekende. Hij wilde een hond een thuis geven die geen kans had. En zo is Lex bij hem gekomen. Lana is weer een ander verhaal. Mijn vriend had voor Lex een Hollandse Herder gehad, helemaal verliefd op dat ras geworden en hij wilde graag nog weer een Hollander. Dat is Lana geworden.
| 15:29 |
ach wat FIJN voor lana, al heft ze 5 jaar moeten wachten op haar (wederzijdse) liefde. Gelukkig kunnen honden niet tellen ;-) asielligertjes hihi een mooie benaming voor veel leed FIJN dat ze bij jullie zo welkom zijn. de harten hebben elkaar vast al eerder ontmoet ;-). Ik ga je volgen ....leuk
| 16:11 |
je was tijdelijk ontspoord, voor sommige in een verdrietige tijd, een normale reactie ........... en net wat je zegt, ik had mijn werk en Micky!! En de zorgen om jou ........... maar dat wilde jij even niet zien, ;-). Ook begrijpelijk ............... gelukkig zijn we uit die tijd gekomen en haalde jij jou reddende Witte Lieverd binnen en had ik mijn Micky en toen ook mijn kleine meisje Myla als afleiding en daardoor kwam jij ook weer vaker en ging 't met allemaal steeds beter weer ....
| 14:06 |
Ik was idd tijdelijk ontspoord, maar gelukkig ben ik niet helemaal weg gezakt tot het bittere einde, maar greep ik de liefde voor dieren aan om er weer bovenop te komen. En ondanks dat ik het toen niet altijd wilde zien, ik wist diep van binnen wel dat ik jou ook nog altijd had. En die band zal altijd blijven bestaan. No matter what!
| 14:43 |
hahahah, al zouden we anders willen, we blijven toch zussen!!
| 12:24 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen