Zora Mythe - deel 19

Zora Mythe - deel 19


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Jenna besloot om terug te gaan naar Wodan. Lena knikte, maar wou nog even bij het water blijven liggen. Ze staarde naar de overkant, waar een jong koppel vrolijk lachte. Haar borstkas vulde zich met lucht die ze enkele tellen later als een diepe zucht uit blies. Ze rolde om op haar zij, haar neus in het groene gras. Het deed deugd om opnieuw op een fris stukje te liggen. Het duurde echter niet lang, want na enkele ogenblikken was ook die plek helemaal opgewarmd door haar lichaam. Het waren hete dagen, te warm eigenlijk voor een Zora die in de winter was geboren. Ze sloot haar ogen en luisterde naar het gekibbel van iedereen rondom haar. Ze voelde haar vermoeide lichaam stilletjes wegzakken in een diepe slaap. Haar hart sloeg een tel over toen ze plots een stem achter haar hoorde. Een stem die ze tijdens de laatste dagen erg goed had leren kennen. Ze hief haar kop op en zag Lex achter haar staan. Het verbaasde haar om te zien dat hij voor één keer niet die idiote grimas op zijn snoet had, maar haar oprecht bezorgd aan keek. Ze krulde haar staart op tegen haar lichaam, in een poging om niet te dicht bij hem te komen.  

“Alles ok?” vroeg hij aarzelend.

Lena keek hem onverschillig aan en haalde haar schouders op. Ze bleef op haar zij liggen en liet haar snoet terug in haar zachte gras vallen. Haar oogleden voelden zwaar aan van de slaap waar ze bijna in verzonken was. Hoewel ze wenste dat Lex haar vermoeidheid zou opmerken en haar alleen laten, was er toch een klein stemmetje in haar dat riep ‘blijf bij me’.

Een hoop gemengde gevoelens overspoelde haar dan ook wanneer hij naast haar kwam liggen. Ze kon hem niet zien, want ze lag met haar rug naar hem toe, maar ze voelde zijn lichaam. Ze voelde de warmte die hij uitstraalde. Ze hoorde zijn ademhaling en ze zou zelfs gezworen hebben dat ze de trillingen van zijn hartslag voelde zinderen door de grond onder haar, net zoals ze die vroeger van Mishko kon voelen en horen. Omdat ze eigenlijk helemaal geen zin had om tegen Lex te praten, besloot ze haar ogen dicht te houden.

Lex wist wel dat Lena niet sliep, maar het was fijn om naast haar te kunnen liggen. Het was de eerste keer dat ze hem toe liet om zo dicht bij haar te zijn,tenminste voor langer dan een minuut. Zijn ogen gleden over haar vacht en hij bestudeerde haar vlekken. Het patroon weerspiegelde haar karakter en omdat Lex geen eigen vlekken had, werd hij gauw buitengesloten. Hij kon iedereen lezen, maar niemand hem…

Het viel hem op dat Lena weinig rechte lijnen had, wat impliceerde dat ze geen serieuze Zora was, maar net open en vrolijk. Naar hem toe was ze echter heel gereserveerd. Hij merkte de kleine krulletjes op die zich sterk aftekenden op haar beide oren, een teken van creativiteit. De grote, golvende bruine vacht die over haar rug liep en haar hoge, bruine sokken aan de vier poten waren mooi strak afgelijnd.  

Lena voelde hoe zijn blik over haar heen ging en ze wist maar al te goed dat hij haar probeerde te doorgronden. Eigenlijk was het best handig, want ze liet haar lichaam praten in haar plaats. Zonder woorden kon hij meer te weten komen over wie ze was. Hoewel het nergens getekend stond dat ze met een draak was opgegroeid… Hoewel ze misschien niet bijster goed overweg konden met elkaar, moest ze toch toegeven dat ze zich erg op haar gemak voelde bij hem. Het was leuk om samen te zijn, zonder dat ze eindeloze conversaties hoefden te hebben. Voor een moment twijfelde ze zelfs of ze tegen hem aan zou rollen.


Hoewel Lex amper zijn zenuwen in bedwang kon houden, besloot hij toch om te kijken of hij nog dichter bij haar kon liggen. Hij wou haar zachte vacht voelen, al was het maar één keer. Ze was speciaal, net zoals hem en ondanks het feit dat hij het niet snel zou laten blijken, was hij toch oprecht geïnteresseerd geraakt in haar. Het verhaal van hoe ze was opgegroeid met een draak intrigeerde hem. Stilletjes besloot hij zijn kop op haar schouder te leggen, zijn ogen dicht geknepen, wensend dat ze niet zou opschrikken en kwaad worden. Hij voelde haar warme vacht onder zijn kin en haar zoete geur vulde zijn neus.

Lena bleef doodstil liggen. Tegelijkertijd verbaasd en blij dat hij die stap had durven zetten. Het toonde aan dat hij misschien toch niet alleen die arrogante, zelfingenomen Zora was die zij in hem zag. Aan de andere kant viel haar plan als een kaartenhuis in elkaar. Ze wou niet verliefd worden. Daar was geen plaats voor in haar chaotische leven. Enkele minuten bleef ze stil liggen, genietend van zijn lichaam, zijn warmte gemengd met die van haar. Toen hief ze haar kop op en rolde ze op haar buik, weg van hem. Ze staarde naar het gras waar ze had gelegen en zijn schaduw die op de grond scheen, naast die van haar. Ze durfde hem niet aan te kijken, bang dat hij vragen zou stellen.

“Lena..?” vroeg hij zacht, maar ze bleef stil.

De vrouwtjes Zora stond recht en schudde enkele grassprietjes van zich af. Ze keek hem vluchtig aan, met een ongemakkelijke lach op haar snoet. Bij het zien van zijn lichtblauwe ogen smolt ze vanbinnen en ze keek gauw de andere kant op. Alsof ze wou zeggen dat ze hem graag had, maar niets meer wou dan dat. Lex keek haar stilzwijgend aan, hopend dat haar blik nogmaals die van hem zou kruisen, maar dat deed ze bewust niet meer.

“Ik moet terug,” zei ze “Het wordt weldra donker en ik heb nog niets gegeten.”

Ze had helemaal geen honger, maar ze had een excuus nodig om niet te lang bij hem te blijven. Als ze dat wel zou doen, zou ze zichzelf verliezen aan hem. Lex keek haar verbouwereerd aan. Hoewel ze nog naast hem stond, voelde het alsof ze meer afstand van hem nam dan ze ooit eerder had gedaan.

“Ik spreek je later nog wel.” Zei Lena vluchtig en ze verdween in het struikgewas dat zich overal rond het meer bevond.

Lex staarde haar na tot ze uit het zicht verdwenen was. Hij begreep er niets van. Net lagen ze nog gezellig samen en het andere moment was hij opnieuw alleen. Hij besefte dat als hij Lena wou als partner, dat hij meer moeite zou moeten doen. Zowel zijn stoere macho gedrag als zijn zachtere kant van daarnet hadden niets opgeleverd. Nog steeds liep ze weg van hem. Hij zuchtte en besloot haar niet achterna te lopen. Misschien kwam er later nog wel een nieuwe kans.

 

Het eerste boek van Zora Mythe zou normaal gezien moeten klaar zijn tegen Juni 2017. Omdat het dan ook te koop zal zijn, zullen alle delen tegen die tijd van Yoors verwijderd worden. Wie dus nog in het begin moet starten, kan daar nu dus nog van profiteren ;-)



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (8 reviews)
expand_more
Verberg reacties
ga ik zeker koper noemi !!
| 17:12 |
Afzonderlijk zijn ze ook heel goed te lezen Hippie. Maar gewoonweg wederom heel mooi hé!!
| 13:39 |
Bedankt. Dit is dan ook 1 van mijn favoriete scenes. :-)
| 14:51 |
:)
| 15:01 |
Mooi geschreven weer. Prachtige tekeningen
| 13:03 |
dankje Veronique :)
| 13:06 |
Erg mooi getekend!
| 22:53 |
mercikes! :)
| 13:06 |
Erg prachtig geschreven weer. En de tekeningen ook weer zo gaaf.
| 22:08 |
dankje ;-) Doet goed om te lezen dat jullie er van mee genieten :)
| 14:39 |
Mooi, en prachtige tekeningen weer, benieuwd hoe dit verder gaat :-)
| 21:55 |
Wat een sensueel hoofdstuk, HippieFox. Ik weet dat het over Zora's gaat, maar daar lees ik los door. Heel mooi en zo gevoelig geschreven. Mijn hart is verwarmd bij deze mooie woorden. :-)
| 20:40 |
Ooh wat een lieve reactie Rudi ;) Dit is inderdaad een heel liefdevol hoofdstuk, al zal het niet helemaal gaan zoals je verwacht denk ik ;)
- of dat hoop ik toch, want da's altijd de uitdaging bij het schrijven van een boek... onverwachte wendingen maken :)
| 14:40 |
Ja hoor, daar kan ik wel van meespreken. Dank je wel :-)
| 16:29 |

×

Yoors


exit_to_app Inloggen