Zora Mythe- Deel 9

Zora Mythe- Deel 9


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Lysrai

Zoals Mishko voorspelt had was de winter een bijzonder leuke periode voor Lena. Ze genoot van de witte landschappen en de frisse geuren die de wind met zich mee voerde. De lucht leek vrijer te zijn zonder de warme zon op haar vacht en het volle gras onder haar poten. Het kraken van de sneeuw kalmeerde haar en dus ging ze vaak wandelen. Doelloos vaak, ze zag wel waar ze belandde. Ze was nu een volwassen Zora en haar lichaam had het afgelopen jaar heel wat veranderingen doorgemaakt. Haar pluizige vacht had ze ingeruild voor een halflange witte pels met bruine vlekken. Haar ogen waren van donkergroen naar lichtgroen verkleurt en haar lompe welpenpootjes waren nu ranke, lange benen geworden. Haar longen waren ook enorm gegroeid waardoor ze een stuk langer en sneller kon lopen.

Bijna elke dag ging ze lopen met Jenna langs de grasstrook. Het einde bleef tot heden nog steeds onvindbaar voor de 2 Zora’s. De vallei was veel langer dan ze eerder voor ogen hadden gehouden. Ook met Mishko vloog Lena regelmatig over de vallei. Het zadel dat de Camuru voor hen maakten, had zijn nut bewezen. De twee waren onafscheidelijk en menig dier uit de omgeving kende dit bijzondere paar. Overal waar ze kwamen werden ze nagestaard, want een Zora en een draak… dat zag je toch niet elke dag.

Toch brandde het bij Mishko vanbinnen toen hij naar de jonge Zora keek waarvoor hij zolang had gezorgd. Hij wist dat de dag eraan kwam waarop hij haar zou moeten loslaten. Veel sneller zelfs dan hij eigenlijk wou. Die bewuste dag waarop Lena naar de Lysrai vallei zou trekken, om alle Zora’s uit Chronasia te ontmoeten. Het was de laatste vlucht die hij met haar zou doen. Hij had Lena nog niet verteld over dit fenomeen, omdat hij bang was om haar kwijt te geraken. Normaal gezien moet een Zora die tocht zelf ondernemen en zijn weg zelf vinden tot de vallei, dat was de traditie. Mishko had er lak aan, hij wou haar zelf brengen, een laatste maal. Hij kon haar anders niet laten gaan.

Beda, de 3de maand van het jaar, was warmer als de jaren voordien. Hier en daar staken enkele dappere bloemen reeds boven de sneeuw uit. De sneeuw zelf smolt ook steeds verder en verder weg, naarmate de dagen verstreken. Op één van de zonnige ochtenden was Lena vroeger wakker als gewoonlijk. Mishko lag naast haar, opgerold als een grote hoop, pluizige draak. Ze zag hoe zijn vacht op en neer ging door zijn trage, geruststellende ademhaling. Zijn hartslag was zo luid dat ze hem niet alleen duidelijk kon horen, maar ook voelen onder haar. De trillingen zinderden zacht door het hout van de hut. Voor Lena was het altijd een geruststellend geluid geweest en ook nu rolde er een geeuw over haar tong. Ze schudde haar kop en tuurde in het felle licht van de opkomende zon. Ze stond stilletjes op zonder Mishko wakker te maken en daalde af naar beneden.

Hier en daar kwamen elfjes tevoorschijn toen de jonge Zora langs hun huisje passeerde in de boom. Ze hield even halt op de plateau van schors en wenste hen een goedemorgen. Lena vond het gefonkel van de kleine wezentjes prachtig. Net zoals haar waren ze heel vroeg wakker en bovendien konden ze het goed vinden met elkaar. Elfjes zoeken altijd steeds het gezelschap op van de Zora’s en hun Crio bomen. Waarom, dat wist niemand, maar als er elfjes waren, kon je er zeker van zijn dat je ook Zora’s vond.

Wist je dat ik dankzij het schrijven op Yoors geld verdien? Schrijf jij ook graag of wil je ook af en toe een foto posten en daarvoor betaald krijgen? Je kan je gratis aanmelden door hier rechts boven het verhaal op de 'Aanmeld' knop te drukken. Je krijgt meteen 100 YP bij het aanmelden :)



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (6 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Alweer zo'n mooi deel! En een prachtige tekening met de elfjes. Wat kan je dat toch goed!
| 02:10 |
Oh wat zal dat verdriet geven bij het afscheid. Mooi die elfjes.
| 10:31 |
Knap geschreven zeg, Waarom schrijf je geen boek?
| 10:06 |
Ben reeds 15 jaar aan bezig ;-) ik zet het hier stukje per stukje online en als het af is ( hopelijk zomer 2017 ) breng ik het uit :-)
| 10:14 |
Dat zou super zijn zeg.. Succes
| 10:16 |
Erg mooi geschreven
| 07:34 |
Dankje Daantje ^-^
| 09:22 |
Ik geniet werkelijk van deze verhalen
| 17:13 |
dankje Jessica, doet me deugd! ;)
| 17:18 |
Heel mooi weer, HippieFox, boeiend en altijd verfrissend om te lezen. Goed geschreven en getekend. :-)
| 16:51 |
Dankje Rudi, vind het leuk om te zien dat de mensen het blijven lezen :)
| 17:31 |
graag gedaan :-)
| 19:34 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen