Hoe deal ik met mijn pijn.


#howtodealwith 

Hoe deal je met chronische pijn.

Luisteren naar je lichaam en daar op reageren is de beste tip die ik je kan geven.
Bijvoorbeeld: ik voel als ik stil sta in mijn rug een doordringende pijn opkomen, wat eigenlijk altijd gebeurt, ik ga dan wiebelen van links naar rechts, zodat mijn rug niet vaststaat. Dan zal je zien, heel herkenbaar denk ik, kom je iemand tegen en die maakt een praatje (ik begin al te wiebelen) en zeg hoi alles goed, sorry was leuk je even gezien te hebben ik ga weer door hoor, groetjes thuis 😉.
In de rij bij de kassa, ik ga lekker hangen op mijn karretje met mijn kont naar achteren zodat ik mijn rug niet belast. Staat héél onverschillig, maar goed ik voel mij er beter bij. Boodschappen halen is sowieso niet te doen, tillen... dus ik loop vaker met kleine boodschappen, of (wat vaak gebeurt) mijn man haalt het.
Koken, ook zo een ding. Je staat weer stil, aardappelen schillen, vlees bakken en groenten schoonmaken, wiebelen maar hahaha.... Het klinkt misschien grappig (maar dat is het natuurlijk niet). Toch vind ik het prettig dat ik op deze manier toch nog iets kan doen.
Vroeger voordat ik al deze ellende had, was ik snel, niets was mij te veel. Deed alles in een handomdraai en kon ik alles tegelijk.
Nu niet meer en daar moet je mee leren leven en omgaan. Elke dag iets kleins en je huis blijft ook schoon. Liggen moet ik eigenlijk in elk uur een kwartier, maar dat is niet te doen.
Nu voel ik en doe ik. Dus ik ga niet te ver, ik bedoel als ik wil stofzuigen en na één kamer kan ik niet meer overeind komen, dan stop ik gewoon en ga later verder, het huis staat tenslotte langer dan ik.
Nee zeggen vond ik altijd moeilijk, nu zeg ik het gewoon, sorry dat trek ik niet.
Mensen die je aankijken als je de lift neemt, terwijl zij in een rolstoel zitten, met een gezicht van (zou je mij niet eerst laten gaan). Nee mevrouwtje of meneertje, ik kan ook de trap niet op of af anders heb ik mezelf er weer mee. Eerlijk waar, in het begin had ik daar moeite mee, want iedereen zei wat zie jij er goed uit. En dan ging ik toch weer vertellen dat gelukkig mijn uiterlijk er niet op achteruit gegaan is, hoogstens kilo's zwaarder., met de gedachte: je zou mijn lichaam eens moeten voelen.
Wat ook heel belangrijk is, buiten het luisteren naar je lichaam, positief zijn, niet bij de pakken neer gaan zitten.

Zo deal ik dus met mijn pijn.
Verder ben ik een gelukkig mens ❤