Omgaan met chronische pijn en vermoeidheid.


Ik heb een lijstje met diagnoses op mijn naam staan die o.a. chronische vermoeidheid en pijn veroorzaken o.a. Fibromyalgie en CRPS . Er ontstond pijn in mijn geval door een auto ongeval en je gaat de mallemolen in van arts bezoeken, onderzoeken en behandelingen. Het meest intensieve in dat traject vond ik de zoektocht op de pijnpoli naar een middel of methode die mijn pijn verlichte! Medicatie hebben we geprobeerd verschillende soorten en o.a. Ketamine infusen. Plaatselijke behandelingen enz. We zijn er een tijdje zoet mee geweest de pijnpoli arts en ik. Maar uiteindelijk kreeg ik te horen! "U ben uitbehandeld!" Niets helpt tegen de pijn en er zijn verder geen mogelijkheden meer!

Natuurlijk liep parallel aan de pijnpoli ook een revalidatie traject waar ik o.a. met de pijn weer symmetrisch heb leren lopen. Dat werkt vaak maar niet altijd! Word de pijn te groot beweeg je naar je pijn en ga je de rest van je lichaam overbelasten, Dat is iets waar ik elke dag heel bewust mee bezig ben! De psycholoog kijkt mee en een ergotherapeut en een hele fijne revalidatiearts. Maatschappelijk werk komt in beeld en je loopt van de een naar de andere afspraak een nogal intensief traject van 18 maanden is dat geweest.

Ook daar krijg je tips en adviezen over wat wel en niet te doen . Het praten en huilen en boos worden en je frustratie eruit gooien zijn allemaal dingen die voor mij nog steeds nodig zijn. Pijn medicatie staat op minimaal omdat het te weinig doet tegen de pijn en erg verslavend is! Hetzelfde geld voor de slaapmedicatie.

Dus je gaat op zoek naar je grenzen en leert je daarbinnen te bewegen. Daarvoor heb je wel een flinke portie motivatie nodig want het is geen makkelijke weg maar een met een valkuil. Namelijk die dat je in een cirkel terecht komt veroorzaakt door de pijn die je niet onder controle krijgt en waarvan je het bestaan moet accepteren en dat is niet makkelijk!

Dat kost giga veel energie: pijn, piekeren, werken om in beweging en zo fit mogelijk te blijven en om niet in een social isolement te geraken. Dan zou je goed moeten slapen om die energie aan te vullen. Maar pijn en stress maakt dat je slecht slaapt en je bent in de cirkel gestapt. Want slecht slapen zorgt voor minder energie en meer pijn.

Pijn en je stemmig kan een echte aanslag zijn op je leven. het kan leidden tot depressie (keer op keer), boosheid, frustratie, angst en sociale isolatie. Wat alles wederom het omgaan met je pijn kan bemoeilijken. Hoppa en je spiraal zakt weer wat verder omlaag.

Zo moet je jezelf dan aanzetten tot activiteit. Je energie moet immers omhoog en je moet mobiel en fit blijven! Je conditie op pijl houden. Want een gebrek aan dat alles versterkt de pijn!

Je gaat op zoek naar oplossing. Eerst denk je dan nog in makkelijke oplossing maar die blijken er niet te zijn, alles is in elkaar verweven en heeft invloed op elkaar.

Ik ging op zoek naar rust (pauzes plannen en nemen overdag) en warmte (elektrische kruik) structureel bewegen binnen mijn grenzen. Ik heb inmiddels flink wat hulpmiddelen. Het begon met de dekenboog tegen de aanrakingspijn in mijn voeten en onderbenen. Toen een eigen paar krukken. Een douche kruk. De rollator en de opvouwbare scootmobiel en sinds kort een traplift.

En niet dat ik alles nu elke dag nodig heb want dat wisselt soms heel sterk!

Acceptatie komt en gaat, ik zoek naar afleiding dat helpt en probeer te genieten van wat wel gaat en de kleine dingen! Pas mijn hobby aan of zoek nieuwe hobbies. Ik kan nu best langs de kant van de weg stoppen om twee foto's te maken waar ik eerder een paar uur door het bos zou hebben getrokken en honderden foto's had gemaakt. Dat is wel nog heel belangrijk naar buiten blokje om lopen met de hond maar ik bepaal het tempo en hoe lang! Die fris neus de zon of de regen! Daarom is mijn eigen tuin ook zo belangrijk voor me!

Gezond eten en opletten voor te veel comfort food is ook wel belangrijk voor me!

Ik heb mijn weg gevonden met wat ademhalingsoefeningen en meditatie en Reiki helpt me daar ook bij.

Maar ik zit nog steeds in die cirkel en verwacht daar eigenlijk ook niet meer een gladde lijn van te kunnen maken, dat is denk ik ook niet realistisch! Het leven bestaat nu eenmaal uit bergen en dalen! De dagelijkse pijn blijft wel een motivatie om te blijven zoeken naar wat werkt of wat niet of gewoon wat werkt nog beter!

En wat zou ik iemand anders met chronische pijn klachten nu adviseren:

1. Leer je triggers kennen, zorg dat je weet wat je pijn verergert! Beweeg je binnen je eigen grenzen.

2. Leer Nee zeggen en voel je daarbij niet schuldig!

3. Voel je niet schuldig over de invloed die jouw beperkingen op anderen hebben! Vergeet niet dat het niet je schuld is en je er niets aan kunt doen!

4. Zoek afleiding, pas oude hobby's aan of zoek nieuwe hobby's!

5. Geniet en concentreer op wat wel kan in plaats van vast te gaan hangen in wat niet kan!

6. Zorg voor jezelf! Neem je ME-time.

7. Zorg dat mensen, therapeuten en artsen niet over je praten maar met je praten en laat je alles goed uitleggen! Stel vragen en ben kritisch als je iets niet vertrouwd!

8. Luister goed naar je eigen lichaam jij kent het het beste!

Dit is hoe ik kijk naar mijn chronische pijn en vermoeidheid en wat ik ermee doe! Heb jij ook je ervaringsverhaal te delen! Dat kan op Yoors onder de #howtodealwith 

© Deze foto is door mij gemaakt en tekst is door mij geschreven, voor persoonlijk of commercieel gebruik graag contact met me opnemen via een persoonlijk bericht!

Join us on yoors!