'Nobby' - Deel 14.

'Nobby' - Deel 14.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Een nieuwe dag.

‘Nieuwe ronde, nieuwe kansen,’ mopperde Deirdre. Met grote vastberaden stappen liep ze het ziekenhuis in. Amper twee uur nadat het uitzendbureau contact had gehad met het ziekenhuis, kon men al laten weten dat Deirdre een dag op proef mocht mee draaien. Die dag was dus aangebroken. De proef zou slechts een formaliteit zijn, had de dame van het uitzendbureau haar verteld. Waarschijnlijk werd het daarna gewoon een jaarcontract. Tenminste, als beide partijen tevreden zouden zijn. Deirdre moest zich melden aan de balie, bij ene Petra, die haar al op stond te wachten. Die stelde zich vluchtig voor en sleurde als het ware Deirdre, nadat ze zich had omgekleed, meteen al mee in de haastige malaise van alle dag.

‘Niet eerst een bakkie koffie?’ vroeg Deirdre brutaal.

‘Hier op de intensieve zorgafdeling zeggen we altijd; koffie is een boffie. Met andere woorden, daar hebben we nu geen tijd voor. Welkom in het ziekenhuis. Hier in.’ Petra wees haastig naar een kamer, verscholen achter een nis. Deirdre rende letterlijk en figuurlijk mee. Ze liepen een kamer in, waar twee patiënten lagen. Een wat oudere man en een jonge, blonde vrouw. De oudere man was een boek aan het lezen. De vrouw, eerder een meisje, leek te slapen. Petra rommelde door dossiers die ze bij zich had.

‘Dit hier,’ begon ze, ‘is meneer van Agt.’ Deirdre keek naar de man, die bleef doorlezen.

‘Hij slaat er geen acht op,’ merkte Deirdre zachtjes op. Ze besefte dat haar grapje ongepast was. Maar Petra hoorde het niet en meneer van Agt bleef doorlezen. Deirdre liep wat dichter naar meneer van Agt. Ze zag dat de man zijn boek ondersteboven vast had. Deirdre draaide haar hoofd en las de titel hard op.

‘Solitaire_969. Op z’n kop.’ Ze wees naar het boek.

‘Meneer van Agt is dementerend en we laten hem soms gewoon maar doen met zijn boek,’ antwoordde Petra. ‘Ook hij heeft veel zorg nodig.’ Petra pakte het boek af en legde het op de trolley naast zijn bed.

‘Meneer van Agt, kijk eens, dit hier is Deirdre!’ De oude man keek met een lege blik van Petra naar Deirdre.

‘Dag kleine meid, leuk dat je langskomt bij je oude opa.’ Meneer van Agt reikte zijn beide, bevende handen naar haar uit. Deirdre keek Petra vragend aan.

‘Doe maar, maakt niet uit. Dat doet hij bij mij ook altijd.’ Deirdre pakte de man zijn trillende handen wat onwennig vast. Meneer van Agt liet heel even een glimlach zien. Ineens liet hij Deirdre weer los en pakte zijn boek erbij. Dit keer hield hij het boek wel goed vast.

‘Zijn planning hangt aan het voeteneind,’ zei Petra en ze wees naar het bed. Petra draaide zich haastig om.

‘En dit hier, is Mariska. Ze is nog niet zo lang bij ons.’ Deirdre liep naar het bed, alwaar Mariska lag.

‘Hee! Die ken ik!’ riep Deirdre.

‘Oow,’ was het korte antwoord van Petra. Ze keek er bedenkelijk bij, ‘gaat dat een probleem zijn?’

‘Nee, nee,’ antwoordde Deirdre, ‘zo is het ook weer niet. Ze is, eh, was een collega.’

‘Oh?’ Deirdre vertelde Petra over de zorginstelling.

‘Ok,’ antwoordde Petra wat kortaf, ‘geen probleem dan?’

‘Eh, nee, lijkt me niet.’

‘Zeker weten? Anders moet je dat zo snel mogelijk aangeven bij mij,’ zei Petra. Deirdre schudde als antwoord haar hoofd.

‘Mooi dan,’ zei Petra, ‘haar planning ligt op de trolley. Begin maar eerst met deze twee patiënten. Als je klaar bent, piep me dan maar op. Nummer vijf drieënveertig. Dan kom ik wel even bij je langs. Gaat dat lukken?’

‘Eh, ja,’ was het vertwijfelde antwoord van Deirdre. Eigenlijk voelde ze zich niet zo lekker bij het feit, dat ze meteen al in het diepe gegooid werd. Maar ze wilde zich ook niet laten kennen. En tot slot van rekening was ze al heel wat gewend. Op de zorginstelling ging het ook vaak zo gehaast. Ook daar waren de werkomstandigheden niet altijd zoals het hoort.

‘Heb je nog vragen?’ vroeg Petra, die eigenlijk al gehaast in de deuropening stond.

‘Eh, nee,’ stamelde Deirdre.

‘Tot straks dan.’ Deirdre keek wat hulpeloos door de kamer.

‘In wat voor puinbak ben ik nu weer terecht gekomen,’ mompelde ze, ‘het is ook overal hetzelfde.’ Deirdre opende een grote deur van een staande kast en keek er wat in rond. Ze sloot de deur weer en liep terug naar de trolley van Mariska. Ze pakte vervolgens de planning erbij en las de “opdrachten”.

‘Hmm,’ mompelde ze, ‘dat is niet veel. Daar ben ik dus zo mee klaar.’ Ze keek naar de trolley. Daar lag ook een boekje met een oranje lederen kaft.

‘Toe maar, pak maar,’ zei een krakende mannenstem. Verschrikt keek Deirdre om. Het bleek meneer van Agt te zijn.

‘Pak maar!’ zei hij nogmaals. Deirdre wist eigenlijk niet goed wat ze moest antwoordden. Ze wilde iets zeggen, maar zag dat meneer van Agt zijn boek weer weglegde, zijn ogen sloot en ging slapen.

‘Pfft,’ blies Deirdre, ‘ouwe mafkees.’ Ze ging op het krukje naast de trolley zitten en pakte het oranje boekje. Het bleek het dagboek te zijn van Mariska. Kennelijk een nieuwe, want er stond nog niet veel in. Enigszins bezwaarlijk, begon Deirdre toch door het dagboekje te bladeren. Ze begreep er echter helemaal niets van.

SK. 32. K362. Dos0291. 07121980. Fam. Uit NRDWK. Geloven me niet. Handelingen 7:1-7:53. = Halsstarrige ongelovigen, u wilt niet luisteren en verzet u steeds weer tegen de heilige Geest, zoals uw voorouders ook al deden. =

RB. 45. K229. Dos0176. 03031967. Uit BRD. Wees. Ezechiël 18:21-32. = Ik zal iedereen beoordelen naar de weg die hij gegaan is – spreekt God, de HEER. Kom tot inkeer, bega geen misdaden meer, anders brengt jullie schuld je ten val. =

DE. 52. K107. Dos. 0106. 02011960. Fam. Uit GRNNGN. Nog contact opzoeken. Filippenzen 1:9-11. = En ik bid dat uw liefde blijft groeien door inzicht en fijnzinnigheid, zodat u kunt onderscheiden waar het op aankomt. Dan zult u op de dag van Christus zuiver en onberispelijk zijn, vol van de vruchten van de gerechtigheid, die u dankt aan Jezus Christus, tot lof en eer van God. =

Voor vervolg klik hier



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (5 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Ze leeft nog!
| 19:04 |
Hahahaha... It's alive!!
| 19:07 |
En mijn hemel...ruim veertig delen! Daar ga ik even rustig voor zitten hoor!
| 19:11 |
Ja precies... Succes ermee!
| 19:18 |
Ik ga als ik wat meer tijd heb, jouw Nobby verhalen eens lezen....... Moet nog bij 1 beginnen en zit nu al bij 14, maar begrijp dat het een vervolgverhaal is.
Deze al wel gelezen, maar toch maar even vers beginnen zodat ik snap waar het over gaat en wie, wie is.
| 14:20 |
Zou leuk zijn als je hem gaat volgen!!
| 14:37 |
Ja ik weet je te vinden, maar is nu een beetje druk. Probeer ook nog te werken tussendoor :-)
| 14:53 |
Schijnt inderdaad ook belangrijk te zijn hahaha... Werk ze!!
| 15:58 |
Ja gedoe man dat werken.... Kost een bak tijd hé.... :-)
| 16:15 |
belachelijk! Moest de vrije-tijd-politie naar kijken!!
| 16:56 |
Die heeft het nóg drukker hihi
| 17:06 |
:)
| 17:31 |
Apart dagboekje wel.
| 12:38 |
Zo zie je ze niet vaak nee...
| 12:54 |
;)
| 13:16 |
Niets zo onrustbarend als bijbelquotes. Ik blijf met koude rillingen achter. Wachtend op meer.
| 08:56 |
Dank u!!
| 15:17 |
Waar gaat dit heen? Naar het volgende deel!
| 20:58 |
Dank u!!
| 21:39 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen