'Nobby' - Deel 24.

'Nobby' - Deel 24.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Meerdere voetstappen weerklonken als een echo door een lege straat. Een laken van mist hing er als een sluier overheen. Na een paar minuten hielden de voetstappen op en was het geluid van sluitende autoportieren te horen. Daarna startte een auto.

‘Wat is er?’

‘Het zit me niet lekker.’

‘Wat? Heb je er spijt van dan?’

‘Dat niet zozeer, maar dat wijf…’

‘Wat bedoel je?’

‘Ik vind het link dat we haar levend hebben achtergelaten.’

‘Maak je niet druk, dat komt wel goed. Je weet dat we haar nog even nodig hebben.’

‘Precies,’ zei de tweede man, ‘er loopt nog iemand rond die teveel weet, vergeet dat niet.’

‘Weet ik wel, maar dat komt goed.’

‘En denk je werkelijk dat ze ons naar het goede spoor zal leiden?’

‘Dat denk ik, ja. Dat denk ik werkelijk. Dat spoor vinden we echt nog wel. We hebben een extra troef in handen, toch?’

‘Jammer dat die mongool op vakantie is. Dat had veel sneller en zorgvuldiger geregeld kunnen zijn.’

‘Jammer, maar het is te overzien. Ik beloof jullie dat het goed komt. Maak je niet druk.’

‘Ik blijf het toch link vinden.’

‘Heb ik die Mariska niet goed geregeld dan? Die functioneert toch ook niet meer?’

‘Wat zeg je dat toch weer heerlijk plastisch…’

‘Weet ik toch. We houden de humor erin, lieve schatten.’

Buiten was het koud. Er stond een gure, koude wind. Het was nog een beetje donker, maar het zou niet al te lang meer duren voordat het licht weer zou regeren...


Een dag later... De avond was gevallen. Er moest nog gegeten worden, maar er was niet veel in huis. Er werd afgesproken dat de mannen voor het eten zouden zorgen. Barrie herinnerde zich dat er verschillende restaurantjes in het kleine Duitse dorpje huisden. Er zou dan toch ook wat af te halen zijn? Er was bij niemand echt een voorkeur. De mannen mochten het beslissen. En terwijl Jurgen, Jort, Barrie en Michael weg waren voor het avondeten, dekten Tanja, Danbi en Milou de tafel. Nobby was op zoek naar zijn tekenspullen, maar kon ze niet vinden. Tanja zag de jongen rondjes draaien en aarzelend naar de kasten lopen. Hij keek echter niet in de kasten zelf. Dat durfde hij dan toch weer niet.

‘Zal ik je even helpen met zoeken, Nobby?’ Tanja zette wat borden op de tafel.

‘Ik had van Jurgen gehoord, dat Jort je spulletjes had opgeruimd. Misschien liggen je spullen in die grote kast?’ Tanja liep naar een grote, eikenhouten kast en trok daar een van de lades open. Nobby liep met Tanja mee en zag in de lade inderdaad zijn tekenspullen liggen. Hij keek haar even aan en begon te glimlachen.

‘Nou,’ begon Tanja, ‘je kunt weer aan de slag!’ Nobby pakte zijn spullen er uit en omhelsde Tanja hevig. Hij ging vervolgens aan de grote tafel zitten en begon eerst weer aan zijn ritueel van het ‘hummen’. Danbi kwam de kamer binnen en keek naar Nobby, die in een trance zat. Tanja zag Danbi met grote verbazing kijken.

‘He always do that, before he begins to draw.’ Danbi knikte begripvol, maar bleef het tafereel met verbazing volgen.

‘And what is he drawing?’ vroeg Danbi.

‘Most of all, just people,’ antwoordde Tanja. Ook Milou kwam de kamer binnen. Zij zette de borden op tafel en ging weer zitten op de enorme bank.

‘Hebben we alles?’ vroeg Tanja.

‘Ik denk het,’ antwoordde Milou, ‘het is nu aan de mannen.’ Ook Tanja en Danbi gingen zitten. Nobby ging onverstoord verder. Tanja stond op en liep naar Nobby toe. Ze ging achter hem staan en keek wat hij aan het tekenen was. Ondertussen kwamen de mannen thuis met het eten.

‘Food!’ riep Jurgen met opgetogen stem, ‘we hebben eten! Het viel niet mee, maar we hebben het!’

‘Hoezo, het viel niet mee?’ vroeg Tanja.

‘Behalve dat die vent van hiernaast ons niet graag ziet komen, ziet hij ons ook niet graag vertrekken, denk ik. We stapten in de auto, maar we konden er weer snel uit. Meneer was weer zo volwassen geweest om ons wederom te trakteren op boomstammen! Hoe hij dat toch voor elkaar krijgt, je snapt het niet!’ Michael zette de twee plastic tasjes op de grote tafel, waar Nobby ook aan zat.

‘Wat ben je aan het tekenen, vent?’ vroeg Michael aan zijn broertje. Hij keek naar het vel en daarna naar Tanja.

‘Nobby, heb jij Danbi getekend?’ vroeg Tanja. Ze keek met verbazing naar Michael.

‘Dabbie is met twee mensen,’ antwoordde Nobby en hij wees naar Danbi. Danbi keek wat verschrikt op en keek daarna met een strak gezicht naar Barrie.

‘Met twee mensen?’ vroeg Tanja, ‘ja, Nobby, Barrie is er toch ook bij? Dat bedoel je toch?’ Nobby schudde hevig zijn hoofd, ‘nee, Dabbie heeft een baby in de buik.’

‘Nee joh gekkie,’ reageerde Michael, ‘hoe kom je daar nu toch bij?’ Maar Nobby bleef vastberaden.

‘Baby in de buik.’ Het bleef even stil, totdat Barrie die stilte doorbrak.

‘Het, eh, het is waar,’ stamelde hij.

‘Wat?!’ riep de hele groep zowat uit.

‘Ja, het is waar, we zijn zwanger,’ antwoordde Barrie met een rood hoofd.

‘Wat een ontzettend leuk nieuws!’ riep Tanja en ze liep meteen naar Danbi, die nog niet helemaal begreep wat er precies aan de hand was. Tanja omhelsde haar en ze wees op haar buik.

‘Congratulations!’ zei Tanja.

‘Thanks, dank joe wel,’ antwoordde Danbi verlegen terug. Ook Milou omhelsde en feliciteerde haar. Daarna was natuurlijk ook Barrie aan de beurt.

‘Eh, jongens, ik wil de feestvreugde niet bederven, maar zullen we even gaan eten?’ merkte Jurgen op.

‘Nou,’ reageerde Barrie, ‘inderdaad, mijn idee! Let’s eat some Chinese food!’ De groep ging aan tafel en de zakken werden geopend. Er werd vervolgens in stilte gegeten, totdat Barrie een opmerking maakte naar Nobby toe.

‘Nobby, hoe wist je dat eigenlijk? Ik bedoel, dat er een baby in de buik zit?’ Nobby keek op, zette zijn bril recht en trok zijn schouders op. Hij nam vervolgens nog een hap en ging in stilte, zonder op of om te kijken, verder met eten.

‘Mannetje van weinig woorden,’ zei Michael, ‘ik heb geen idee, Barrie, maar de laatste tijd heeft hij wel vaker van dat soort dingen. En ik weet eerlijk gezegd niet wat ik ervan moet denken.’

‘Nou, bijzonder is het in ieder geval wel,’ antwoordde Barrie.

Voor vervolg klik hier




Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (5 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Hmz spannend... die Nobby
| 23:20 |
Hihihi... gelukkig
| 23:32 |
En misschien zelfs een helderziende buur...
| 22:20 |
Zou zo maar kunnen...
| 22:23 |
Een helderziende Nobby.....
| 11:16 |
Hmmm hmmmm
| 14:27 |
Bijzondere gaven, dat is duidelijk!
| 19:36 |
Yes!!!!!
| 20:02 |
Erg spannend verhaal :) goed dat ik nu had gelezen en niet vanavond :)
| 18:47 |
Dank je Riek! Het verhaal word nog enger en enger!!!!
| 18:58 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen