'Nobby' - Deel 28.

'Nobby' - Deel 28.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Na de gezellige avond vond het gezelschap dat het tijd werd om naar bed te gaan. Het werd al laat. Alles werd weer opgeruimd. Er werd afgesproken dat ze morgenmiddag met z’n allen naar het dorpje zouden gaan. Uit eten en shoppen. Jort was zijn bed niet meer uit geweest en Jurgen had twee kaartpotjes gewonnen en Barrie had er zelfs vijf gewonnen. Er was toch wel wat drank aan te pas geweest. Jurgen had in een kast een fles whisky en een fles wijn gevonden, die het gezelschap al snel soldaat had gemaakt. Tanja en Milou hadden Danbi bijgestaan bij het kaartspel, maar veel begreep ze er nog niet van. Maar dat komt nog wel, had Tanja gezegd. Nadat iedereen naar boven was gegaan, was Michael nog even naar Nobby geweest, op zijn slaapkamer. Met een ‘slaap lekker’ namen de gebroeders kort afscheid van elkaar. Michael liep naar zijn bed, toen hij dat boekje zag liggen. Hij kleedde zich uit, ging in bed liggen en pakte het boekje erbij. Hij bladerde door het boekje en zag dat het vol stond met een soort van codes en vreemde Bijbelse teksten. Hij wist dat Mariska een gelovig typje was, maar dit sloeg toch werkelijk alles.

Hij las een stuk tekst fluisterend op.

SK. 32. K362. Dos0291. 07121980. Fam. Uit NRDWK. Geloven me niet. Handelingen 7:1-7:53. = Halsstarrige ongelovigen, u wilt niet luisteren en verzet u steeds weer tegen de heilige Geest, zoals uw voorouders ook al deden. =

‘SK? En dan tweeëndertig? Geen idee wat dat betekenen moet,’ fluisterde Michael.

‘K362, dat zou misschien wel kamer driehonderd tweeënzestig kunnen betekenen.’ Michael las verder.

‘Dos is meestal een afkorting voor dossier, dus dossier nul twee negen en één,’ fluisterde hij weer. Hij zag de cijfers nul zeven, twaalf, negentien en tachtig staan.

‘Dat is vast geen rekensom. Dat is een datum? Zeven- twaalf- negentientachtig? Waar gaat dit over?’ dacht Michael bij zichzelf.

‘Fam, dus familie uit…?’ ‘NRDWK’ stond er verder.

‘Dat moet Noordwijk zijn,’ fluisterde Michael, ‘dat kan haast niet anders. Noordwijk?’ Nobby’s vriendinnetje komt uit Noordwijk! Michael veerde een stukje omhoog.

SK staat voor Sabine Kroos! Dat is toch Nobby’s vriendinnetje? Hij las snel weer verder. En dan die rare Bijbelse tekst dan?

Halsstarrige ongelovigen, u wilt niet luisteren en verzet u steeds weer tegen de heilige Geest, zoals uw voorouders ook al deden.

Wat bedoelde Mariska hier mee? Wat was haar bedoeling geweest? Hier moest Michael nog nodig over nadenken. Waarom kreeg hij überhaupt dat boekje in zijn handen gedrukt van Deirdre? Hij legde het boekje op het nachtkastje en deed het schemerlampje uit. Hij legde zijn kussen goed en trok het dekbed strak over zich heen. Hij sloot zijn ogen, maar bleef nadenken. Onmiddellijk deed hij het lichtje weer terug aan. Het boekje liet hem maar niet los. Hij pakte het boekje er weer bij.

‘Geloven me niet,’ fluisterde Michael zachtjes, ‘geloven me niet,’ herhaalde hij weer op fluistertoon. Michael liet de bladzijdes door zijn vingers glijden, totdat hij op een pagina, ergens achterin het boekje, de naam van zijn broer tegenkwam. Met verbijstering las hij de tekst die Mariska daar had opgeschreven.

Zoek het goede, niet het kwade. Dan zullen jullie leven en dan zal de HEER, de God van de hemelse machten, met jullie zijn, zoals jullie altijd zeggen. Haat het kwade, heb het goede lief en zorg dat er recht gedaan wordt in de poort. Misschien zal dan de HEER, de God van de hemelse machten, genade schenken aan wie er overgebleven zijn van Jozefs volk. Lieve Nobby, er is je veel onrecht aangedaan. Maar blijf onthouden, achter de wolken, schijnt de zon. Wat konden wij dat toch fijn zingen, wij saampjes. Dag lieve vriend, tot straks.

‘Wat the fuck,’ fluisterde Michael. Wat is er aan de hand? Tot straks? Dit was echter het enige stukje, dat hij vond dat met zijn broer te maken had. Hij las verder.

‘Er is je veel onrecht aangedaan? Wat dan? Wie?’ Dit is een hopeloos geval van een onoplosbare puzzel! Michael legde andermaal het boekje op het nachtkastje. Hij dacht aan zijn broer. Aan zijn tekeningen. Aan zijn opmerkingen daarbij.

‘Majjika boem…’ Ineens veerde hij omhoog.

Natuurlijk! Majjika boem! Mariska had dat zware ongeval gehad en ze kwam in een coma in het ziekenhuis terecht! En dan dat gevalletje met Danbi?

‘Verdomme, Nobby, dat kan toch allemaal geen toeval zijn, lief broertje?’ fluisterde Michael. Hij bladerde verder. Een telefoonnummer? Het was duidelijk met een andere pen geschreven. Andere inktkleur. Dat nummer, zou dat van…? Dat is van die Deirdre! Moet haast wel. Michael pakte zijn telefoontoestel en sloeg het nummer op. Misschien komt dat nog wel van pas, dacht Michael bij zichzelf.

Voor vervolg klik hier




Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Jeeee wat spannend... en weer door
| 18:24 |
Dank je wel!!!
| 00:50 |
Als je het had staan, ik had het zelf al gebeld hehe
| 09:25 |
Hihihihi...
| 17:42 |
Ik moet niet vergeten adem te halen als ik dit lees......
| 13:12 |
Hihihi... dank u!!!!
| 15:45 |
Ssst ademen kan later nog ;)
| 09:26 |
Ik wil meer! En wat zie ik? Er ís ook meer!
| 13:05 |
Hihihi, u kunt door!
| 14:48 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen