Solitaire_969, Deel 16.

Solitaire_969, Deel 16.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Josie opende haar ogen. Ze draaide om, om Tom te knuffelen, maar die was er niet. Tom zat beneden aan de grote tafel, met voor zich het stuk papier, waarop hij de vreemde Engelse tekst had geschreven. So, if ulcer met a bubble, if zee be lil'ratios lie. Links van hem stond een grote kop koffie, rechts stond een bordje, met daarop een broodje. Onaangeroerd. Als een bezetene schreef hij en kraste hij weer door. Hij liet een diepe zucht en keek naar rechts. Hij nam toch maar een flinke hap van zijn broodje. Tom hoorde Josie langzaam de trap aflopen.

‘Djoos?’

‘Ja?’ ging het.

‘Neem mijn T-shirt even mee, wil je’, riep Tom, terwijl hij nog steeds stoïcijns naar het vel papier tuurde. Josie liep het stukje trap weer op en nam het T-shirt mee.

‘Alsjeblieft, lekker ding’, zei Josie en ze ging achter Tom zijn stoel staan. Haar armen gleden over zijn borstkas en ze zoende Tom zachtjes in zijn nek.

‘Dankjewel Djoos’, antwoordde Tom ietwat afwezig.

Josie liet hem los en ging naast hem zitten. Tom trok ondertussen zijn shirt aan.

‘Nog altijd aan de puzzel?’ vroeg Josie. Ze pakte zijn broodje van het bordje en begon te eten. Tom keek verontwaardigd naar links.

‘Moet je mijn koffie anders ook nog hebben?’

‘Lekker’, was het antwoord terug. Ze pakte het kopje en stond op.

‘Achterdeur open?’ vroeg Josie.

‘Sleutel zit er op’, antwoordde Tom.

‘Oké, tot zo.’

‘Tot zo’, zei Tom terug. ‘En als je buiten klaar bent, breng dan even een nieuwe bak koffie voor me mee’.

‘Aye aye’, was het korte antwoord van Josie terug. Na een minuut of tien kwam ze terug binnen. Ze had een nieuwe dampende kop koffie voor Tom bij. Nog altijd zat hij te turen naar zijn vel papier.

‘En, schiet je er al iets mee op?’ vroeg Josie.

‘Hmm’, antwoordde Tom kortaf, het valt niet mee.

‘Wil je dit even uitleggen, Djoos?’ vroeg Tom en hij wees naar het telefoontoestel van Josie. Josie keek naar haar toestel, dat Tom in zijn hand had.

‘Dat is volgens mij een telefoon.’

‘Drieëndertig gemiste oproepen van Peter’, zei Tom.

‘Ja, wat wil je daar mee zeggen?’ antwoordde Josie.

‘Nou eh, zou je hem eens niet terugbellen of zo?’

Josie haalde haar schouders op. Ze begon weer over de vreemde teksten, om zo weer op een ander gespreksonderwerp te geraken.

‘Als je die letter en die letters nu eens combineert?’ gaf Josie aan. Tom keek weer strak naar het vel.

‘Djoos, wat ga je Peter vertellen?’ ging Tom verder.

‘Volgens mij moet je niet alle letters door elkaar gooien’ begon Josie weer.

‘Ik begrijp het al’, zei Tom, ‘je wil er niet over praten’.

‘Jong, blond, lekker lichaam en nog snel van begrip ook’, sneerde Josie. Tom keek haar aan en glimlachte wat.

‘Djoos, je hebt gelijk. Ik bedoel, die letters. Volgens mij is het een anagram’, zei Tom. Hij pakte zijn pen en papier en begon weer te schrijven. Bij elke letter die hij zette, streepte hij er ook telkens een letter weg.

‘En die cijfers dan?’ vroeg Josie.

‘Tja’, zei Tom, ‘ik ben simpel en ik denk simpel.’ Tom pakte een ander vel papier erbij.

‘Kijk, ik heb het alfabet genummerd van een tot en met zesentwintig en dan krijg je dit.’ Hij liet het resultaat zien.

‘J- F- C- I- B- A- I- I- E. Gelieerd aan de cijfers 10- 6- 3- 9- 2- 1- 9- 9- 5.’

‘Dat eh, dat slaat toch nergens op, Tommie? Ik bedoel, daar klopt toch niets van?’ vroeg Josie nu.

‘Nee’, antwoordde Tom, ‘maar daar kom ik nog wel achter, maak je niet ongerust.’

‘Jij bijt je erin alsof je een pitbull bent’, zei Josie lachend.

‘Juist ja’, zei Tom, ‘kom, we gaan naar boven, om op te frissen, so they say.’ Het duo liep naar boven en kleedde zich om. Josie bleef maar naar Tom kijken. Tom keek terug. Hij keek daarbij zo onnozel, dat Josie ervan in de lach schoot. Tom stak daarop zijn tong naar haar uit. De telefoon ging. Tom pakte het toestel boven.

‘Met Tom’, ging het, gevolgd door een ‘hoi mam’

‘Wat? Mijnheer Bastiaansen, dat is onze baas, ja.’ Josie kwam er bij staan. Vragend keek ze Tom aan.

‘Oké’, ging het weer.

‘Is goed. Misschien tot morgen, mam. En eh, Josie blijft voorlopig bij ons slapen. Goed? Oké, doei, mam.’

‘Wat zei ze?’ vroeg Josie.

‘Jullie doen maar’, antwoordde Tom.

‘Nee, ik bedoel over mijnheer Bastiaansen’, zei Josie. Tom keek haar strak aan.

‘Die is dood.’

‘Wat zeg je nou?’

‘Mijn moeder denkt dat hij uit was op zelfmoord, alleen had die Bastiaansen allerlei vreemde verwondingen op zijn rug’, antwoordde Tom, terwijl hij de telefoon weer in de houder zette. Tom legde uit, dat Bastiaansen uit het raam gesprongen was.

‘Tommie, het wordt steeds gekker, man’, zei Josie.

‘Ja eh, ik weet het. Wil jij nog wat eten Djoos?’ vroeg Tom.

‘Nee, laat maar. Ik heb eigenlijk gelijk geen honger meer, Tommie.’

‘En ik heb eigenlijk geen zin meer om te werken, Djoos’, antwoordde Tom.

‘Maar life goes on’, zei Josie.

‘Voor sommigen wel ja’, antwoordde Tom grimmig. Het tweetal liep vervolgens weer naar beneden. Ze gingen in de bank zitten en wachtte op de klok, totdat die aangaf, dat het tijd was om weer te vertrekken naar het hotel. Met het kijken naar de klok ging echter de tijd niet sneller voorbij.

‘Die exvrouw van de Snor?’ vroeg Josie plompverloren.

‘Justine Bastiaansen- van Vught’, zei Tom en hij tuitte daarbij zijn lippen en sprak de naam op een manier uit, dat het moest lijken op mevrouw Bastiaansen zelf.

‘Dat is een bitch eerste klas’, zei Tom er meteen achteraan. Hij had haar al een keer meegemaakt. Vorig jaar nog. Tom legde uit dat mevrouw Bastiaansen, na een flinke ruzie met de Snor, op hoge poten het hotel uit liep.

‘Met een spoor van vernieling’, zei Tom.

‘Nou ja’, nuanceerde Tom meteen, ‘dat wil zeggen, ze pleurde haar glas het restaurant in en sloeg, met alle deuren die ze tegen kwam.’

‘Ja, dat snap ik’, zei Josie. ‘Hij had natuurlijk weer gezopen’, zei ze er achteraan.’

‘Klopt, maar de ruzie ging om Manuela, geloof ik.’

‘Och, arme’, zei Josie.

Het was weer tijd. Tijd om te gaan. Het duo stapte in de auto en reed door het drukke verkeer, op weg naar hun bestemming; het hotel.

Voor vervolg klik hier



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (1 reviews)
expand_more
Verberg reacties
O, heerlijk, ik wil graag verder lezen dus een uitstekend moment om te stoppen
| 09:35 |
Zo is dat...
| 12:11 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen