×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Solitaire_969, Deel 31.

Solitaire_969, Deel 31.


‘Wat is er, Djoos? je kijkt zo bedenkelijk’, zei Tom.

‘Klopt, ik denk na over die hele toestand met Peet’, antwoordde Josie terug.

‘Wat wil je doen dan, zijn familie is toch al te hulp geschoten?’

‘Weet ik en ik hou ook niet meer van hem, maar het doet me toch wel wat. Is dat raar?’ vroeg Josie en ze keek Tom aan.

‘Nee, ik denk van niet, ik denk niet dat het raar is, jullie hebben samen toch wel een geschiedenis, toch?’

‘Ja’, zuchtte Josie, ‘dat is een ding dat zeker is.’

Er klonk een indringende pieptoon. Het bleek het toestel van Tom te zijn, dat aangaf dat- ie klaar was met iets.

Dat ‘iets’ bleek het downloaden te zijn. Tom stond op en pakte het toestel. Hij drukte op een knop, maar het toestel sloeg op zwart.

‘Snertding, slaat- ie weer vast’, zei Tom met een boze blik. Josie begon te glimlachen.

‘Het is ook altijd wat hé, met die dingen’, zei ze zachtjes.

‘Ik wordt er eerlijk gezegd niet goed van’, zei Tom ongeduldig en hij haalde de cover en de batterij van het toestel af.

‘Dan maar een ‘hard- reset’, mompelde hij en hij plaatste het kleinood daarna weer terug.

‘Toch vind ik het sympathiek van Kevin, dat- ie gebeld heeft.’

‘Kevin?’ vroeg Tom.

‘De jongere broer van Peet’, antwoordde Josie. Tom zette zijn toestel weer aan en drukte de pincode in. Het toestel trilde een keer, als teken dat-ie opgestart was. Daarna verscheen het logo van de provider in beeld.

‘Zo, die is opgestart, and for now, I'm going to take a look’, zei Tom gewichtig. Hij selecteerde het simkaartje en veegde met zijn vingers over het scherm. Hij kreeg een aantal opties in beeld. Sol. Exe, Sol. Doc en Sol. Jpeg. Tom keek strak naar de opties. Hij wist, dat- ie voorzichtig moest zijn met zomaar wat aan te klikken.

‘Die ‘exe’, dat gaat het niet worden, want dat heeft met installatie te maken, voor zover ik weet’, mompelde Tom. Hij twijfelde tussen de andere twee. Tom koos om toch maar op het Jpeg icoontje te klikken. In het beeld verscheen ‘just one moment, please.’ Langzaam aan verschenen er een groot aantal icoontjes in het beeldscherm, met zandlopertjes.

‘Dat betekent dat er afbeeldingen aankomen’, zei Tom.

Met spanning hield hij zijn telefoon vast. Het leek eeuwen te duren, voordat er resultaat was. Op de plaats van het eerste icoontje verscheen een foto. Tom kon nog niet goed zien wat dat moest voorstellen. Het tweede plaatje verscheen. Ook hier kon Tom niet veel wijs uit.

Hij legde het toestel op de balie.

‘Geduld is een schone zaak’, zei hij, ‘straks, als alles geladen is, kan ik de foto's afspelen via de mediaplayer, dan zien we de foto's wat groter.’ Josie stond op en ging nog wat koffie halen. Toen ze terug was, zag ze Tom met grote verbaasde ogen kijken, naar zijn toestel.

‘En?’ vroeg Josie, terwijl ze de kopjes op het blad van de balie zette. Tom antwoordde niets.

‘Tommie, wat zie je?’

‘Eh, ik weet niet wat ik hier van moet denken, Djoos’, zei Tom verbaasd.

‘Laat eens zien dan’, zei Josie nieuwsgierig. Tom drukte op een knop en selecteerde de functie ‘diashow’ op het toestel. Samen keken ze naar de verschillende afbeeldingen die verschenen op het beeldscherm. Het eerste plaatje betrof een gedeelte van een arm, met een tatoeage van een roos. Het plaatje bleek een foto te zijn. Daarna verschenen er snel andere plaatjes, die zo te zien, allemaal foto's waren. Een foto van een voet met aan de grote teen een ring, een foto van een oor met een piercing, een foto van een hand met een ongewoon grote zegelring, een foto van een wenkbrauw waaraan een stukje miste, een foto van twee ogen waarvan een oog blauw en de andere groen was en ga zo maar door. Tom keek Josie aan. Josie trok een vragend gezicht.

‘Eh, allemaal foto's van aparte lichaamskenmerken’, zei Tom twijfelend en vragend tegelijkertijd. De afbeeldingen bleven laden.

‘Eh, nog eens’ begon Josie, ‘dat simkaartje vond je op de kamer van de Snor?’

‘Ja’, was het antwoord van Tom.

‘Zou de Snor...’ Josie maakte haar zin niet af.

‘Feit is, dat die Solitairegast er een berichtje over stuurde’, zei Tom weer.

‘Ja, dat is wel waar’, zei Josie, ‘maar dat betekent toch niet automatisch dat het simkaartje ook daadwerkelijk van die Solitaire was?’

‘Die wist wel de code’, antwoordde Tom.

‘Jahaa, maar ook die zijn vaak te achterhalen, toch?’

‘Die Solitaire is een ‘crack’, een ‘nerd’, zo'n zielig figuur die de hele dag niets anders te doen heeft dan computers te hacken, toch?’ ging Josie verder. Een aantal foto's schoof voorbij. Een foto van een gouden tand, een foto van twee ogen, achter brillenglazen.

‘Ik weet niet wat ik hiermee aan moet’, zei Tom.

‘Ik al helemaal niet’, zei Josie, ‘jij bent de ‘brains’ van ons twee.’

‘Dank je’, was het koele antwoord van Tom.

Hij zette de diashow weer uit door met zijn vingers over het beeldscherm van zijn toestel te vegen en nam een slok koffie. Er viel even een stilte.

‘En behalve die rare foto's is er niets te vinden op dat kaartje?’ vroeg Josie.

‘Eh, nee, er zijn nog twee andere directories’, antwoordde Tom, ‘Sol. Doc en Sol. Exe. ‘Die eerste, die ‘Doc’ kan ik nog wel proberen te openen, maar die andere durf ik niet. Ik ben niet van plan om mijn telefoon naar de kloten te helpen’, ging Tom verder.

‘Snap ik’, antwoordde Josie.

Ze stond op, pakte haar sigaretten en liep naar buiten.

Tom keek naar haar tas. Hij dacht aan haar huissleutels.

‘Zou ik,’ fluisterde Tom tegen zichzelf. Hij liet het voor wat het was. Hij ging niet in haar tas zitten zoeken. De drempel lag daarvoor toch te hoog. Hij twijfelde. Hij twijfelde, of hij die tweede directory zou openen. Wat zou er gebeuren? Wat kan er gebeuren? Niets toch? Tom veegde met zijn vingers weer over het scherm van zijn toestel. Sol. Doc.

‘Daar gaat-ie dan, op hoop van zegen,’ fluisterde Tom.

Zijn telefoon begon meteen weer met downloaden. Even leek het er op, dat het weer zo lang zou duren, net als met het downloaden van de Jpeg- directory. Niets was minder waar. Binnen een paar seconden was het gehele document gedownload.

Voor vervolg klik hier




Dana
O, wat een waaghals toch
20-09-2017 14:00
20-09-2017 14:00 • 1 reactie • Reageer
Hpj Goossens
Meer dan ik...
26-09-2017 14:47
26-09-2017 14:47 • Reageer