Iemands leven redden!


Als jij iemands leven kunt redden, zou je dat dan doen? Natuurlijk zou ik dat doen. als ik er toe in staat zou zijn. Jij toch ook? Ook als dit het doneren van een orgaan betekent ná je overlijden?

“Iedereen van 12 jaar en ouder kan zich registreren als orgaandonor. Of je nu jong, oud, groot, klein, dik, dun, gezond of ziek bent,” lees ik in de folder over orgaandonatie. Ik pakte deze folder mee toen ik in het gemeentehuis mijn paspoort moest verlengen. Rond dezelfde tijd moest mijn kind bij biologieles op school een stelling over donor zijn verdedigen en via sociale media las ik een wanhopige oproep van een vrouw die op zoek was naar een nieuwe nier. Redenen genoeg om weer eens even bij dit onderwerp stil te staan. Let wel, ik beperk me in dit artikel over het afstaan van je organen of weefsel ná je overlijden. Je kunt ook bij leven doneren, maar dat brengt weer andere beslissingen en overwegingen met zich mee.

Al vanaf mijn 17e ben ik donor. Tijdens mijn schoolcarrière liep ik stage op een school voor blinde en slechtziende kinderen. Sommige kinderen zouden geholpen kunnen worden met een hoornvliestransplantatie. Voor mij reden genoeg om  als emotionele en betrokken stagiaire, meteen met een donor bewijs in mijn knip rond te gaan lopen. Nu ik volwassen ben, is de situatie nog belangrijker geworden. Binnen mijn gezin kan het zo zijn dat een gezinslid met een chronische aandoening in de toekomst een donororgaan nodig heeft. Vandaar dat het onderwerp orgaandonatie me persoonlijk raakt.

Rond mijn beslissing om donor te willen zijn speelt wel wat emotie. Mijn partner vind het een naar idee dat er na mijn overlijden iets uit me wordt gehaald en in een ander wordt gestopt. "Net of een stukje van jou dan nog stiekem ergens rond loopt." Stel dat ik eerder dood ga dan hem, dan moet hij wel kunnen leven met dit gegeven. Zelf heb ik voor de zekerheid toch maar even tegen mijn gezinsleden gezegd: ''Kijk je wel even of ik wel écht dood ben, als ze iets uit mijn lijf mochten willen gebruiken? Het voelt goed om naast verstandelijke afwegingen ook ruimte te hebben voor humor, onzekerheid en twijfel. Maar alle argumenten afwegend, zeg ik nog steeds "ja" tegen de keuze wel of geen donor worden.

Inmiddels is er dit jaar een nieuwe donorwet aangenomen die nogal wat stof deed opwaaien. Alle burgers worden namelijk gevraagd om zich te registreren met een keuze. Maak je geen keuze dan wordt er van uitgegaan dat je er geen bezwaar tegen hebt om donor te worden. Veel mensen hadden hier een mening over. Sommigen vonden het een geweldig plan en anderen vonden (en vinden) dat de overheid zich nooit met dit soort keuzes mag bemoeien.

Vind ik nu dat iedereen donor moet worden? Nee, zeker niet. Wat ik je wel vraag is of jij je eens in dit onderwerp wilt verdiepen. Natuurlijk hoop ik dat je een héél lang en gelukkig leven gaat hebben. Maar denk eens na over de vraag wat je zou doen als je het leven van iemand anders, na jouw overlijden zou kunnen redden? Je hebt de mogelijkheid om deze vraag rustig te overdenken en te onderzoeken. Pas in de zomer van 2020 gaat de nieuwe wet in. Vóór die tijd zal de overheid veel informatie verstrekken over de keuzemogelijkheden die je hebt. Verdiep je daar eens in en maak vervolgens de keuze die past bij jouw leven, jouw naasten en jouw waarden en normen.

 Wil je meer weten over dit onderwerp? Ga naar transplantatiestichting.nl of naar orgaandonorworden.nl Wil je jezelf online registeren of je inschrijving controleren, ga dan naar donorregister.nl De overheid is dit jaar een campagne gestart om meer informatie te verstrekken over de nieuwe donorwet. Bij de meeste gemeentehuizen, bibliotheken en andere overheidsinstellingen kun je folders over dit onderwerp vinden. 

Als jij dit ook een belangrijk onderwerp vindt, wil je dit stuk dan delen? Dank je wel!


 


 



Nodig vriend uit