Toch een blog

Toch een blog


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling
Half twaalf, bijna nacht. Vrijdagavond. Een uitzondering mag, besluit ik. 

Morgen hoef ik niet vroeg op. Er is teveel gebeurd vandaag, kan toch niet slapen. 

De avond gelezen, her en der wat gedeeld. Het blijft wat onrustig, er knaagt iets, het knabbelt. Het duurt altijd even, ik weet het. Eigen regels zijn streng. Zoek naar muziek, kan het niet vinden. Niet wat ik zoek. 

Stom. Ik vind het te stom voor woorden. Hoe kan ik er dan over schrijven? Er begint een innerlijke strijd.  Summier vertel ik iets in een reactie. Misschien helpt dat. Nou.....alsof de kraan open gaat, huilen. 

Alleen, altijd. Spijt. Woorden vermoorden. Bang. 

Niemand zou weten, zien of begrijpen, daarvan was ik overtuigt, vanmorgen nog. Daar staat het en daar ook, daaronder. Herkenning. Wat? Jouw verhaal is het mijne. Wat zeg je? 

Nou, 

nou zie ik het pas. 

Ik loop enkele blogjes na, herkenbaar zie ik daar bij reacties eronder. Of ik niet kijken kon, eroverheen las? Stom. Ze kwamen niet binnen, dat in ieder geval. 

Waarom vandaag? Ik weet het niet. Misschien moet het heel vaak gezegd?  Ik weet wel dat ik de enige niet ben, maar daar spreekt het verstand. 

In de klas, op het schoolplein, in de fanfare, het koor, de cursus, hobbyclub noem ze maar op, stond ik alleen, in grote groepen trof ik er hooguit 1, die dan net als ik, buiten de groep. Of iemand die begreep dat ik iets wist of kon en daarop rekende. 

Raakte eraan gewend, eigenlijk wist ik ook niet beter. Dus was ik raar, apart of gek, in ieder geval anders, zo voelde ik mij ook. Misschien ben ik mij er wel naar gaan gedragen, weet ik wel zeker, soms bewust. Dan had ik naar het toneel gemoeten, zeiden mensen dan, dat was minder pijnlijk. 

Gekkie, zei mijn moeder regelmatig, niet beseffend dat ik als kind in de jeugdpsychiatrie zou belanden. 

Stom, 

nooit normaal, erbij horen. 

Het is eruit. Gillend wil ik roepen. Maar zes weken! Daarna 'gewoon' nog gestudeerd, getrouwd en kinderen gekregen. 

Het is altijd in mij gebleven, dat blijkt. 

signup

Waag de sprong, kost geen geld, levert wel op!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (9 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Dit blog heb ik eerder geschreven, maar moeten bewerken, omdat ik een nieuwe blogspot heb gemaakt. Op foto's met mijn rondeel gedichten maak ik al gebruik van mijn alter-ego Taalradicaal, waarvan ook een facebook-pagina bestaat. Natuurlijk gebruik ik die laatste ook om Yoors blogs van anderen te delen en verwijs ik in blogspot naar ons mooie Yoorsieland:
taalradicaal.blogspot.nl/
| 09:32 |
Ik ken je verhaal verder niet, maar wanneer de wereld nu eens zou beginnen met alle mensen in hun eigen waarde te laten, iedereen mag zichzelf zijn met goede en minder goede kanten, met zijn gave en zijn eigen onvermogen. Iedereen is op zijn eigen manier een stukje in de samenleving.
Sterk om het toch op te schrijven en delen.
| 07:44 |
Dank je wel, een fijne reactie. Er leven nog heel wat vooroordelen is de maatschappij, al heb ik wel het idee, dat het langzaam aan verbetert. Heb veel aan Yoors, waar de mensen gelukkig heel anders zijn.
| 09:38 |
Dat is fijn, blijf geloven in jezelf en in de fijne en mooie reacties. Negativiteit leg je beter naast je neer, daar heb je niks aan, die mensen hebben het misschien zelf te moeilijk waardoor ze geen begrip kunnen opbrengen voor anderen. Geef ze gewoon een glimlach 
| 14:24 |
Wat zijn die 6 weken?
Ja een gekkie ben je wel, maar vooral omdat je een lief, grappig en leuk mens bent. Snap dat je heel wat voor je kiezen hebt gehad en nog steeds?
| 23:36 |
Dat ik in die jeugdpsychiatrie heb gezeten. Ben ontsnapt/gevlucht en zeer terecht, maar dat is voor een andere keer. Afgezien van de rouw, gaat het erg lekker. Jij zult het ook wel een stuk drukker krijgen, nu. Is geen makkelijk werk, maar wel erg dankbaar. Liefs en een knuffel. 
| 00:00 |
Aha.... Zo zelfbewust was je dan wel om hard weg te rennen. Rouw heeft tijd nodig. Hardnekkig gemis en niet makkelijk om het een plek te geven.

Ja ik heb het wel druk nu ja. Probeer echt de logjes een beetje bij te houden, maar lukt niet echt ;-) En het werk is wel dankbaar. Voor mezelf. Al heb je maar 1x een lach getoverd op een verdrietig gezicht.

Knuffff terug !!
| 08:33 |
Sommige dingen ben ik inderdaad vol zelfvertrouwen, nou ja, misschien meer vertrouwen, op die daarboven. Weet zeker dat jou dat lukt. Je hebt een hele positieve instelling en dat alleen al doet goed. Heel belangrijk werk! ❤️
| 09:41 |
❤️
Nou andere positivo .... keep up the good work 😉
| 12:12 |
Je raakt me hiermee. Hoe sterk moet je zijn om dit te kunnen schrijven. Gek? Integendeel! Het gevoel een eenling te zijn herken ik. Pas de laatste jaren kan ik gewoon toegeven 'geen groepsmens te zijn'. Vroeger deed ik maar alsof ik me prettig voelde in die 'benijdenswaardige' rol van populaire  meid/klasgenoot/collega, maar tegelijkertijd sloot ik tegen alle verwachtingen in vriendschap met andere buitenbeentjes. En wat een prachtige, levenslange vriendschappen zijn daar uit ontstaan. Het is zo fijn om uniek te zijn, met je eigen twijfels, verdriet, verlangens en dromen. Durf jezelf te zijn, want  je 'zelf' verdient het. 
| 16:07 |
Die moest ik even verwerken....hier kan ik weer een tijd op teren. Langzaam groei ik dichter naar mijzelf, hoop ik. Het voelt inderdaad wel heel prettig als het lukt.
| 20:55 |
mensen zijn nu eenmaal geneigd iedereen in een groep te willen indelen. Wellicht heb je astrologisch gezien iets staan waardoor je er buiten valt, zo klinkt het mij in de oren. Ik heb het zelf ook wel, maar het voelt voor mij minder traumatisch. En misschien, als ik erbij zou horen, zou ik het niet eens echt willen. Maar het gevoel blijft lastig.
| 12:18 |
Hihi, leuk dat je dat zegt. Ben in het jaar van de Draak geboren, zijn nogal op zichzelf. 
| 12:50 |
Wat is er mis met anders zijn of gek zijn? Zou je echt blijer geweest zijn als je bij (die) de rest had gehoord?
| 20:43 |
Dat zou ik niet weten, want dat kan ik niet vergelijken. Nu hier bij yoors heb ik gevoel erbij te horen en ja ik hoor er graag bij, dat maakt mij een stuk blijer. Er is niks mis met anders zijn, wel met deze mensen discrimineren, stigmatiseren en links laten liggen. Daar wordt niemand blij van, denk ik, bij zulke mensen wil ik inderdaad niet horen. 
| 21:16 |
Fijn dat jij je hier thuis voelt. Zelf vind ik Yoors ook prettig.
De maatschappij labelt, stigmatiseert en discrimineert is mijn ervaring (en ook die van mijn kinderen). Wij zijn ook geen "groepsdieren" en willen er niet bij horen (hoe je ook je best doet en op je tenen loopt het is tich nooit goed). Alleen kan ik uitstekend ongelukkig zijn daar heb ik geen anderen bij nodig. Zo heb ik (alleen) ook aanzienlijk minder stress.
| 21:22 |
Dat zeg je mooi. Nu snap ik ook beter wat je bedoelt.
| 21:48 |
Mooi en eerlijk geschreven. Ieder mens is uniek en speciaal, dus jij ook. De wereld zou erg saai zijn als we allemaal hetzelfde waren.
| 09:37 |
Wauw, heftig. Herkenbaar, niemand zou weten, zien of begrijpen..
| 00:00 |
Ja, dat was het zeker. Had er nog geloven aan toe kunnen voegen. 
| 21:18 |
Maak vooral de eigen regels niet té streng. Diversiteit is mooi.
| 09:41 |
Dat is de kunst, ja. Afleren valt niet mee, maar ik doe mijn best. 
| 11:38 |
Waarom moet iedereen toch in een hokje gestopt worden. En wat is "normaal "?
| 09:19 |
Tja, dat weet ik ook niet. 
| 11:42 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen