×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Voor ons.

Voor ons.


Er is geen werkelijke vergelijking mogelijk, want niets in het leven voldoet aan die gebeurtenis of gebeurtenissen. Beschrijven kan en wil ik het niet. Dus half blind en half doof, horen wij, lotgenoten elkander aan, die wel begrijpen. Waarom, zouden wij ons dan nog moeite getroosten, er met anderen over te praten? 

Ja, dat vragen wij onszelf ook wel eens af.  Telkens komt dat onderwerp terug op de agenda. 

Het moet, is het eerlijkste antwoord, een drang drijft ons. 

Niet omdat wij er zo graag over praten of om begrip te krijgen, want meestal krijgen wij dat niet eens. 

Zelfs onder lotgenoten kan het flink tekeer gaan, dat zijn immers ook maar mensen. 

Hoe akelig ook, kan competitie ontstaan, wie erger heeft meegemaakt. Wie mag spreken van CPTSS. 

Dus afgezien van het verhaal doen voor ons verwerkingsproces, is er een veel dieperliggende reden dat er gepraat moet worden en dat het van essentieel belang is, begrepen te worden. 

Ik zal, toch proberen een vergelijk te maken, al gaat die natuurlijk altijd mank.  

U woont, samen met uw buurtgenoten al jaren aan een druk kruispunt, waar elke week wel een kind bijna verongelukt, bij het oversteken. Elke maand vindt een ongeval plaats, met meerdere slachtoffers en zeker vier keer per jaar overlijdt er iemand door een ongeluk op dat kruispunt. De mensen uit de buurt kunnen precies vertellen hoe dat komt en ook wat er moet gebeuren om dat te voorkomen. 

In plaats van met deze mensen in gesprek te gaan, plaats de gemeente een advertentie in het buurtkrantje met een waarschuwing voor dat kruispunt. Een paar jaar later, als blijkt dat het niets heeft geholpen, wordt er een onderzoek ingesteld, die tot de conclusie komt dat het inderdaad een gevaarlijk kruispunt is en berekent hoeveel slachtoffers er inmiddels zijn ontstaan, door de onveilige situatie. De aanbeveling is dat mensen bij dat kruispunt goed uit moeten kijken. 

Weer jaren later......komt er dan toch echt een waarschuwingsbord aan het begin van de straat.  U begrijpt, dat ik nog even zo door kan blijven gaan. Al lang zou de hele buurt het bij elkaar schreeuwen dat er een stoplicht geplaatst moet worden, maar niemand luistert. 

Toch stopt u niet, met uitleggen en telkens opnieuw de slachtoffers noemen, vertellen hoe zij gewond zijn geraakt en dat er stoplichten moeten komen.  Dat is wat vele lotgenoten doen, door hun verhaal, telkens opnieuw, ter sprake te brengen, want elke keer zijn er nieuwe slachtoffers. En er waren bij deze ongelukken geen getuigen, meestal. En het waren ook geen ongelukken, maar een bewuste, agressieve daad van een mens tegen een kind. 

Ergens waar dan ook, bij wie ook is hopelijk dat zaadje geplant als er weer ergens een kind, misschien wel in uw straat, op uw school, in uw vereniging, wat bijzonder gedrag vertoond, dat u dan niet alleen maar denkt, wat een lastig kind, maar zich het verhaal van één van ons herinnert en wat intensiever kijkt. 



 Dan nu de hamvraag in de vorm van een leeuw; 

Voor wie, denkt u, dat deze leus bedoelt is?


 

Wil je de Stichting helpen, meld je dan via deze link aan. 

Voor jou maakt het in de punten die je krijgt niet uit.

De Stichting verdient er extra mee!




marijke
voor een slachtoffer.......die moet praten en de ander moet doorvragen.
04-10-2018 23:56
04-10-2018 23:56
Annemiek
Voor wie is deze oproep? Dat is een lastige vraag. Misschien wel voor meerdere partijen. Hoewel ik niet weet of iedereen kan spreken. Toch is het goed om te vragen aan dat ene kind wat er aan de hand is, of misschien om ouders te vragen waarom het kind zo reageert hoewel dat juist ook een situatie kan verergeren. Ik weet het niet. Ik durf ook niet zo snel veilig thuis in te schakelen omdat daar ook niet altijd alles veilig is.
04-10-2018 23:11
04-10-2018 23:11
Hans van Gemert
Laten we die vraag eens omdraaien. Voor wie geldt die leus niet?
04-10-2018 23:01
04-10-2018 23:01