×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
dc klinieken 1

dc klinieken 1


Dc klinieken 1

Ik wil deze blog vaker gaan schrijven, dit gaat over een vorm van pijnbehandeling om de pijn iets dragelijker te maken.

Via een lotgenootje kwam ik bij Dc klinieken in Roermond. Dit is de laatste optie voor pijnbehandeling voor mij, als dit niet gaat helpen moet ik deze hevige pijn accepteren en de hulp die ik daardoor nodig heb accepteren.

25 januari zet mijn vriend mij om 17.00 uur af bij mijn ouders waar ik mee eet. Om 19.00 uur ga ik met mijn vader de auto in, een rit van 5 kwartier naar Roermond wat erg zwaar voor mij is omdat zitten erg pijnlijk is. Om 20.15 uur komen wij aan bij het hotel vlakbij de kliniek, we checken in en zetten onze spullen weg om nog even wat te gaan drinken in het restaurant van het hotel. Om 20.45 uur gaan wij weer naar de hotel kamer omdat ik dan toch echt niet meer kan zitten, helaas is de kamer toch niet zo rolstoel vriendelijk als verwacht want de kamer in kunnen we de draai niet maken dus helpt mijn vader mij vanaf dat punt naar het bed en helpt mij gelijk ook mijn pyjama aan te doen. Ik pak mijn warmte kussentje en we gaan samen liggend op bed nog een film kijken.

Ik ga nog even een sigaretje roken voordat we gaan slapen. Weer terug op de kamer gaan we naar bed, mijn vader slaapt vrijwel gelijk maar ik kan de slaap maar niet vatten, gelukkig is er nog een leuke film op tv en slaapt mijn vader daar doorheen. Ik zie elke minuut op de klok voorbij gaan.

Helaas daar gaat de wekker al weer. Ik heb alweer geen minuut geslapen, dit is niet door het hotel of door de spanning maar door de pijn. Dit heb ik vrijwel elke nacht, daarom is de pijnbehandeling ook zo belangrijk voor mij want anders zou ik toch echt aan de slaap medicatie moeten en dat wil ik het liefst voorkomen, want medicijnen daar heb ik er al zoveel van.

Om 7 uur gaat het ontbijt buffet open dus wij staan al op tijd klaar. Mijn vader gaat met mij langs het buffet zodat ik kan uitkiezen wat ik wil hebben en dat neemt mijn vader dan voor mij mee. Ik wordt al aan tafel gezet in mijn rolstoel en mijn vader gaat op zijn beurt eten voor zichzelf pakken en komt aan tafel zitten. We zitten gezellig samen te eten en dan valt mij een stel tegenover onze tafel op, daar zit ook een vrouw in een rolstoel met haar man ernaast. Ze ziet er ook behoorlijk ziek uit dus ik zeg tegen mijn vader, zou die vrouw ook naar dc klinieken gaan voor een ketamine kuur? Zou zij ook Acnes hebben?

Wij zijn klaar met eten dus gaan wij naar de kamer om onze spullen te pakken om vervolgens uit te checken. We gaan naar de auto en ja hoor tegelijkertijd gaat het andere stel naar de auto en we zeggen elkaar gedag. Het andere stel rijd eerst weg en daarna wij omdat het mijn eerste keer is moeten wij de tom tom instellen. Wat mij vervolgens opvalt is dat hun dezelfde weg rijden als wij moeten. Wij parkeren en mijn vader brengt mij naar binnen en ik krijg een bed in een kamer met 5 bedden toegewezen en mijn vader gaat de auto verzetten omdat hij daar niet mag parkeren zonder invalide kaart die ik nog niet heb aangevraagd omdat die drempel te hoog was.

Ik instaleer mij in het bed wat ik toegewezen heb gekregen en ik kijk naast me, ja hoor ik had gelijk want daar ligt de vrouw die ik in het hotel zag en haar man zit naast haar aan haar bed. We raken aan de praat, zij heeft veel verschillende aandoeningen en vage klachten wat ook erg heftig is.

De arts komt aan mijn bed en prikt mijn infuus zelf ( wat ik erg bijzonder vond!) en legt mij uit wat de bedoeling is. Het infuus wordt heel laag aangezet en mijn vader komt weer binnen dus is het tijd om mee te gaan naar een kamertje waar ik met een verpleegkundige de klachten en vragenlijsten doorneem die ik heb moeten invullen. Na een gesprekje van 5 a 10 minuten kan ik door naar het volgende kamertje om het gesprek bij de arts zelf te voeren. Het valt mij gelijk op dat het een erg spontane man is en ik vertel mijn verhaal. De eerste zin die hij zegt doet mij heel goed! Hij zei namelijk dat hij het onzin vind als er wordt gezegt door artsen dat iets van lichamelijke pijn of klachten tussen je oren zit want dat kan niet! Het eerste jaar van mijn ziek zijn is dat namelijk gezegt. We bespreken mijn klachten van de acnes maar ook de klachten aan mijn been waar ik dystrofie bij vermoed. Hij gaat wat onderzoeken doen en ja hoor ik had gelijk, acnes heeft er een vriendje bij die dystrofie heet. Ik heb die klachten ook al 3 jaar net zoals de acnes maar deze klachten zijn steeds erger geworden, nu is zelfs de kracht uit mijn been verdwenen en het zorgt voor brandende en stekende pijn onder andere.

We ronden het gesprek af en we gaan terug naar de zaal, het ketamine infuus wordt vol aangezet en dit blijft zo tot de 8 uren verstreken zijn! Ik dacht van te voren: dat wordt een hele lange dag maar dat is mij heel erg mee gevallen want ik heb een aantal gezellige dames op de kamer. Eerst wisselen we onze verhalen uit over wat we hebben en het hoe en wanneer en vervolgens praten we over koetjes en kalfjes maar ook over hun ervaring van het infuus want dat is uiteraard bij iedereen verschillend. Het kan ook een aantal behandelingen duren voordat het echt effect heeft, shit! dat had ik niet zien aankomen.

Het is 17.15 uur en het infuus zit erop, de naald mag eruit en we mogen gaan. De arts komt net aangerend als wij willen gaan, hij wil mij toch nog een vragenlijst laten invullen voor mijn overige vage klachten want hij vermoed ziekte van Lyme. Als ik boven de 46 punten zit moet ik de volgende keer bloedprikken wat hij opstuurt naar het lab in duitsland omdat daar de testen beter zijn.

We zijn buiten en gaan opzoek naar een restaurantje om te eten, nou wat een zoektocht zeg! Nergens een restaurant te vinden zonder trapjes! Dus uiteindelijk met hulp naar binnen, en ja hoor dan moeten we ook nog erg lang wachten en is het eten niet eens zo lekker. Mijn vader stikt bijna in het eten en ik moet nog om hulp roepen ook en om een glaasje water vragen, daar was ik behoorlijk pissig om dus we zijn gelijk gaan afrekenen en weg gegaan.

Terug bij de auto stort ik in, ik ben helemaal op en de pijn is op een ongekend hoog niveau! Gelukkig heeft het infuus de voor mij prettige bijwerking: slaperigheid!

Ik heb de eerste 3 dagen vooral geslapen, wat was dat heerlijk om even bij te kunnen slapen zeg!

Nu een aantal weken later heb ik 2 weken iets aan verlichting gehad voor de pijn in mijn been en welgeteld 24 uur heeel iets verlichting gehad aan de acnes. Dit had ik zo niet verwacht! Maar we geven nog niet op hoor! 28 februari heb ik een belafspraak met de arts om te bespreken hoe het is gegaan en om een nieuwe afspraak in te plannen voor een infuus, gelukkig al na een maand in mijn geval want de standaard is 3 maanden! De arts had dit dus wel al verwacht gelukkig. De afspraak zou dan waarschijnlijk al binnen 1 week of maximaal 2 weken zijn.

Ik hoop de volgende keer beter resultaat te kunnen schrijven.

Dit was mijn verhaal van Dc klinieken 1





vlindertje73
Gelukkig geeft het ietsie pietsie verlichting. Ik blijf je volgen.... Ik wens je sterkte met alles ;)
19-02-2017 11:25
19-02-2017 11:25 • 1 reactie • Reageer
ilse94
Dankjewel. Beter iets dan niets zeg ik altijd
19-02-2017 13:20
19-02-2017 13:20 • Reageer
Enschedekiektmee
Heel realistisch geschreven
18-02-2017 00:01
18-02-2017 00:01 • 1 reactie • Reageer
ilse94
dankjewel
18-02-2017 00:02
18-02-2017 00:02 • Reageer
DiaantjesLife
Goed omschreven kanjer en ooit komt er een oplossing voor Acnes, dat moet gewoon!!!
16-02-2017 23:40
16-02-2017 23:40 • 1 reactie • Reageer
ilse94
Dankjewel lieverd! Ik blijf zorgen dat het steeds bekender wordt samen met de rest en ik ga binnenkort dokter boelens even bellen of hij contact met mij wil opnemen zodra er een behandeling is voor zeer uitgebreide acnes
17-02-2017 01:18
17-02-2017 01:18 • Reageer
Hans van Gemert
Het is een stevig verhaal waar je doorheen gaat. Hopelijk volgende keer een beter effect. Sterkte!
16-02-2017 23:02
16-02-2017 23:02 • 1 reactie • Reageer
ilse94
Dankjewel! Ik schrijf hier graag over, niet alleen om mijn verhaal kwijt te kunnen maar ook hoe mijn ervaring hiermee is en hopelijk kan ik hier ook andere mee helpen
16-02-2017 23:06
16-02-2017 23:06 • Reageer