Welkom in een angstaanval

Welkom in een angstaanval


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Dit gaat helemaal mis! De tranen prikken in mijn ogen en mijn hele lichaam roept: 'Ren!' Het voelt alsof ik net heb opgemerkt dat ik aan word gevallen door een leeuw. In dat geval zou dit best een handige reactie zijn.

Wat er in werkelijkheid gebeurt is dat ik in de les beeldende vormgeving zit en we mogen zelf weten wat we gaan doen. Lekker improviseren. Dat is waar ik goed in ben en trouwens, de slogan die herhaaldelijk wordt genoemd in onze klas is: 'Alles is goed!' Perfectie loslaten is voor velen een leerpunt. Als iemand naar perfectie aan het streven is, worden we er weer aan herinnerd. Fouten mag maken. Alles is goed. Maar perfectie is voor mij niet het probleem. Het maakt me niet zo veel uit wat ik maak, als ik maar plezier heb.

Toch sta ik hier nu stokstijf stil en ik kan niets bedenken. Normaal zit ik vol inspiratie. Nu is mijn hoofd leeg en tegelijkertijd vol met alarmbellen. Ik voel me als een kind van 4 dat haar moeder kwijt is geraakt in de supermarkt. Waar ik ook kijk, ik kan mijn moeder nergens vinden. Blinde paniek! Vertaald naar de werkelijkheid: Wat ik ook probeer te bedenken, er komt niets bruikbaars in mij op. (En ja zoiets kan bij mij echt het gevoel veroorzaken dat álles hélemaal mis gaat).

De paniek binnen in mij uit zich als rustig en stil aan de buitenkant. Niets van wat er in mij omgaat weet ik naar buiten te brengen. Hoe leg je nou uit aan je klasgenoten dat je helemaal in paniek bent om niets? Ik sta op het punt om in huilen uit te barsten, maar wat vertel je als iemand vraagt waar je om huilt? 'Ik heb het gevoel dat alles misgaat, dat ik in levensgevaar ben.' Ik hoor de begrijpelijke reactie al: 'Maar wat gaat er mis dan?' Waarop ik dan zou moeten zeggen: 'Ja niets eigenlijk. Mijn gevoel zegt gewoon dat dat zo is. Dat er geen uitweg meer is. Dat ik weg moet rennen.' Ik zie de vraagtekens al op de voorhoofden van mijn klasgenoten staan. Het is niet op een rationele manier uit te leggen. Daar komt bij dat ze me toch niet kunnen helpen. Het zit in mij. Ze kunnen daar niets aan veranderen. Ik moet dat zelf doen.

Ik besluit in de situatie te blijven, ook al schreeuwt mijn hele lichaam dat ik weg moet rennen om te overleven. Ik blijf voor de aanvallende leeuw staan. Nu nog bevroren door angst, maar na een paar diepe ademhalingen en bewust ingezette positieve gedachten ben ik klaar om de strijd aan te gaan. Ik krijg weer rust en ruimte in mijn hoofd. Helder nadenken is weer mogelijk en de leeuw verdwijnt. Ik zie opeens dat meer klasgenoten nog aan het zoeken zijn naar wat ze deze les willen gaan doen. Het enige verschil is dat mijn lichaam met meer angst reageert dan dat van anderen. Niet heel realistisch, maar voor mij zo normaal.

Ik heb namelijk last van angstaanvallen. Dit is ontstaan bij mijn geboorte door een trauma. Ik ben er achter gekomen dat er best veel mensen zijn die in meer of mindere mate last hebben van angst. Toch merk ik wanneer ik er over praat, dat mensen heel nieuwsgierig zijn naar hoe dat nou precies voelt en wat het nou precies is. Want ze weten er niet veel vanaf. Er wordt veel te weinig over dit soort dingen gepraat! Mijn missie: Maak angst (en ook andere psychische problemen meer bespreekbaar).



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Goed dat je dit beschrijft!
| 00:14 |
Wat een mooi open stuk heb je geschreven. Mee eens, er rust nog vaak een taboe op de bespreekbaarheid. Dit is jammer, want als alleen het stigma al zou verdwijnen levert dat voor velen al een verlichting. Het zou gevoel van schaamte en onderwaardering tegen gaan. Van veel mensen die kampen met deze problemen hoor ik vaak over dat ze het gevoel hebben dat ze niet voor vol worden aangezien. Dit lijkt me erg heftig!
| 20:34 |
Dank je wel! Dat is inderdaad jammer. Ik heb gemerkt dat wanneer je er open over bent mensen heel positief reageren en juist erg nieuwsgierig zijn naar wat er op zo'n moment precies gebeurd. Als ze dit weten zien ze het vaak minder als een deel van je persoonlijkheid. Ze zien dan dat het gewoon een reactie van je lichaam is en dat je veel meer bent dan alleen dat!
| 10:57 |
Bah wat heftig zeg
| 10:21 |
Ja dat is het ook! Maar zo heeft iedereen wel iets en je kunt hier mee leren omgaan gelukkig :)
| 10:52 |
Het is aan een ander niet uit te leggen wat je voelt als bij jou de angst toeslaat.
| 23:41 |
Nee dat is heel moeilijk inderdaad. Als je het niet hebt kun je het niet beleven en dus nooit 100% begrijpen. Al hoop ik wel dat dit stukje het een beetje duidelijk maakt haha.
| 10:51 |
Hahaha ik ken het gevoel zelf hoor. Heb jaren geleden heel lang last gehad van paniekaanvallen.
| 10:59 |
Haha ahh fijn dat je er vanaf bent :)
| 11:11 |
Gelukkig wel ja
| 11:13 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen