Mijn omgeving, mijn impact, mijn verantwoordelijkheid.

Mijn omgeving, mijn impact, mijn verantwoordelijkheid.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling


De feestdagen zijn weer voorbij. Voor ons was dit jaar het thema Bourgondisch eten. Met enige weemoed kijk ik terug op de overvloedige jachtdis die we onze gasten, welgeteld dertien gasten,  verspreidt over de twee kerstdagen, hebben mogen voorschotelen. Voor sommige gasten is het eten van wild inmiddels bekend terrein, voor andere niet. Met name de jongste generatie heeft dit jaar een grote stap gemaakt in het proeven en eten van wild, de verschillende gerechten werden één voor één geproefd. De meningen over deze gerechten waren verdeeld, gelukkig konden ze ook nog terugvallen op meer alledaagse gerechten, bekend terrein. Toch raar dat het eten van wild over het algemeen genomen minder gebruikelijk is geworden ten opzichte van vroeger.

Tijdens de feestdagen stonden naast de verschillende soorten klein wild ook grofwild gerechten op het menu, waaronder wild zwijn. Ook deze producten zijn door mij zelf geoogst uit de natuur.

Het zelf oogsten van deze grofwild producten is geen sinecure. Omdat de jacht op zwijnen, over het algemeen genomen, moeilijk in Nederland te realiseren is, zoeken we onze heil als jagers elders in Europa. Zo ook ik en mijn jacht(zwager)maat. Na het verkrijgen van onze jachtakte en wapens hebben we direct gezocht naar mogelijkheden hiervoor. De lesstof van de jachtopleiding en de verhalen over de zwijnenjacht hebben ons enthousiast gemaakt voor deze vorm van jacht. Ook deze vorm van jacht is schadebestrijding. In bepaalde delen van Europa zijn er simpelweg te veel wilde zwijnen die enorme schade aanrichten aan landbouwgronden. Zo gezegd zo gedaan. Binnen afzienbare tijd zijn we na enig speuren in de Eifel terechtgekomen bij een Nederlands stel. Ja, we betalen voor deze vorm van jacht, waarom vraagt u zich af? Het antwoord is vrij simpel. Jachtrechten worden in Duitsland gehuurd voor een aanzienlijk bedrag per jaar, daarnaast is de jachthouder verplicht om de schade veroorzaakt door zwijnen en ander grofwild aan landbouwgronden te vergoeden aan de boeren in het gehuurde jachtgebied. Dit kan behoorlijk in de cijfers lopen. Het geld wat wij betalen voor deze jacht wordt door de jachthouder gebruikt voor het compenseren van deze bovenstaande kosten, zonder winstbejag. Het zelf geschoten wild mogen we voor een luttel bedrag meenemen voor eigen consumptie. De  jager van het Nederlandse stel, een oudere man, jaagt al tientallen jaren op zwartwild en is hier zeer gepassioneerd over. Wanneer hij de kans heeft om een varken te strekken is hij nog net zo gedreven als vroeger, zijn gezichtsuitdrukking spreekt dan boekdelen. Deze man heeft ons meegenomen in zijn jachtveld en de benodigde kennis en kunde met betrekking tot de zwartwild jacht met ons gedeeld. De man is rustig van aard en heeft heel veel kennis die hij vrijuit deelt. Fouten maken mag, deze worden wel bespreekbaar gemaakt. Wanneer je iets doet uit onwetendheid wat niet kan of mag is dit niet direct een halszaak, er is ruimte voor leren en ontwikkeling. Wanneer bepaalde fouten herhaaldelijk gemaakt worden, of bewust gemaakt worden vanuit andere motieven is de man zeer strikt. Principieel, daar hou ik wel van. Geld of status speelt geen rol, je bent niet meer welkom. Ik voel me bevoorrecht dat ik het vak van de grofwildjacht bij deze oude jager mag leren. Ik heb inmiddels meerdere reeën en een zwijn  gestrekt, zo ook mijn jacht(zwager)maat. Elke keer is het een spannend avontuur als we de hoogzit in gaan, gaat het gebeuren vannacht? De uren strijken langzaam voorbij, de zwakke wind staat goed, het is inmiddels steenkoud geworden en mijn tenen beginnen koud te worden. Ik trek mijn laarzen uit en ga in mijn zitzak zitten en trek mijn sjaal wat meer over mijn gezicht. Een uil roept, een ree blaft, hoor ik daar nog iets? Een zachtjes ritselen, net alsof er een briesje opsteekt maar dan zonder wind. Muisstil pak ik mijn wapen en zorg ervoor dat mijn loop niet tegen het hout tikt. Ze zien slecht maar horen alles. Mijn hart bonkt in mijn oren, mijn ademhaling stokt . In het maanlicht zie ik vanuit mijn hoogzit zes varkens bij de voerplek. Ik probeer rustig te ademen en zoek naar een geschikt prooi. Ze bewegen door elkaar heen, staan achterelkaar, voor elkaar en naast elkaar. Het lijkt een eeuwigheid te duren voordat één van de zes zich losmaakt van de kleine rotte en dwars gaat staan. Ik hou mijn adem in en span langzaam mijn wijsvinger. Een oorverdovende knal verscheurt de stilte van de nacht. Ik heb enige momenten nodig om me te oriënteren.  Ik hervind mezelf en tril inmiddels over mijn hele lichaam. Ik speur de plek af waar het varken stond en zie op een meter afstand een roerloos zwijn liggen. Verschillende emoties gieren door mijn lichaam, man wat zou ik graag een sigaret lusten….. Maar ja dat gaat niet want 2 jaar geleden heb ik het voornemen genomen om niet meer te roken. Mijn(jacht)zwager belt, was jij dat? Ja man, ik heb er één!! “Waidmanns Heil Jagende Bij….. “Ik wil een sigaret kerel “nee niet doen, ik steek er wel ééntje voor je op!” Waidmanns dank maatje!!...

Het eten tijdens de beide feestdagen is dus voor het overgrote merendeel zelf geoogst, waaronder ook bovenstaand zwijn, uit de natuur of door ons biologisch verbouwd. Wij geloven daar in: ga bewust en verantwoord om met de rijkdommen die de natuur ons schenkt. Jacht is daar wezenlijk een onderdeel van.

Ik krijg inmiddels de indruk dat de commercie (supermarkten) hierin ook proberen een marktsegment te veroveren. Bij verschillende supermarkten, niet alleen meer de poelier, zijn tijdens de feestdagen (wild)producten verkrijgbaar, of producten die hiervoor moeten doorgaan. Met name de grootste kruidenier van Nederland vind ik hierin een bijzondere positie innemen, ze verkopen alleen wild uit het buitenland omdat men kwaliteit en kwantiteit wil garanderen, men vindt dat de wildstand in Nederland niet groot is. Daarnaast moet op de verpakking “vrij wild” staan anders is het product tam of gekweekt wild, dit komt omdat sommige soorten dieren moeilijk in gevangenschap te houden zijn, zoals ree, haas en fazant. Dan kiest men voor dieren die door jagers in de vrije natuur zijn geschoten. Aan de andere kant zie je ook een beweging waarin deze supermarkt een steeds uitgebreider assortiment vegetarische producten aanbiedt. Een andere grote supermarkt met wel 40 verschillende vegetarische producten is nota bene één van de grootste inkopers van “kiloknallers” vlees. Dit alles geeft toch te denken.

Inmiddels zijn er veel mensen in mijn generatie en omgeving die zich steeds bewuster worden van hun eigen leefomgeving en de impact die ze daar op hebben. Er is kritiek op de klimatologische effecten van de vleesindustrie en het belang van dierenwelzijn neemt toe, op zich niet verkeerd mits het niet doorslaat in het extreme. Sommige groeperingen hebben hier hun handelsmerk van gemaakt, meegaand in de polarisatie van het wereldbeeld met hierin verschillende meningen over ongeveer alles. Van veeboeren, jagers tot zwarte piet…….

Wij kijken anders naar het vlees dat wij consumeren, liever een paar euro extra dan een kiloknaller. Ben overigens wel van mening dat juist de tussenhandel, van hierboven, hierin een grote rol speelt, wanneer vleesproducenten een meer fatsoenlijke prijs voor hun producten zouden krijgen en de winstpercentages van de tussenhandel hierdoor kleiner zouden worden zonder dat de consument hiervoor het gelag zou moeten betalen, is er binnen afzienbare tijd geen kiloknaller meer te vinden.  Ik ben dan ook een groot voorstander van de lokale, kleinschalige handel in levensmiddelen en andere producten waarmee de tussenhandel uitgeschakeld c.q. gepasseerd wordt.

Binnen deze bovenstaande dynamiek staan (jong) jagers op, die op een andere manier kijken naar jacht.  Hierbij wil ik me direct distantiëren van het stereotype beeld “een hipster op sandalen scharrelend door het bos voor paddenstoelen en bessen waarna de hoogzit bestegen wordt voor het schieten van een keiler, onder het genot van een kopje kruidenthee  en rustgevende muziek” zoals sommige van de oude garde ons doen wil laten geloven.  Neen, wij zijn gezonde en weldenkende mensen die graag weten wat we eten. We ontkennen en ontzeggen onze behoefte aan vlees niet maar stellen hier wel eisen aan. Eisen in overstemming en in balans met de wereld rondom ons heen waarin we leven…… Met deze instelling betreden wij menig jachtveld in Europa om daar ons ding te doen in overeenstemming met ons gezond verstand.

Verwijder dit blok d.m.v. de rode knop met het kruisje en sleep nieuwe blokken hiernaartoe. Het rode kruisje krijg je te zien door op deze tekst te klikken. Bekijk het filmpje hieronder voor een korte uitleg over het slepen van blokken.

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (3 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Heel mooi beschreven
| 19:27 |
Dank je wel
| 12:45 |
Eerlijk verhaal en mooi geschreven, maar mij persoonlijk lijkt het moeilijk een levend wezen af te maken.
| 14:54 |
Je vertelt het mooi, ik ben blij dat ik het niet hoef te doen.
| 14:13 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen