×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Een 'dubbel-leven'

Een 'dubbel-leven'


Het woord kan in twee opzichten worden bekeken,maar met een en dezelfde betekenis qua gedachte's..

"Schat..ik weet het effe niet meer wat ik moet hoor" zegt hij.

"Hoe bedoel je dat nou weer" was haar wedervraag....

" Ehh..tja..weet niet hoe ik het moet zeggen".......een ijzige stilte...van beiden kanten.

Zij kijkt hem verschrikt aan..natuurlijk,met zo'n openingszin voor een gesprek...een soort 'doem' scenario doorkliefde haar hersenen.

"is er iets wat ik moet weten..heb je een ander of zo,want dit is echt jou niet met zo'n uitdrukking" zegt ze ietwat geirriteerd.

"Jij weet altijd wat je moet zeggen als er iets is wat opgelost moet worden..en nu ineens niet"?

Zoekend naar woorden begon hij..niet wetende hoe te beginnen.

"Mijn gevoel is van slag"...begon hij aarzelend..."ik weet het niet meer als ik eerlijk ben"!

"Dus je hebt een ander...je wilt van mij af,is dat wat je zeggen wilt"? was de bliksemsnelle wedervraag.

Haar ogen keken verschrikt..gejaagd..waterig.

"Nee,ik heb geen ander,wil ik ook niet,maar in mijn hoofd past het een en ander niet meer,ik heb geen idee wat ik je probeer uit te leggen,het gaat op en neer met mijn gedachtes,en de laatste keer dat we hebben gevrijd schrok ik" zei hij.

Onmiddelijk begreep ze wat ik bedoelde...ze zag het als een soort afwijzing toen het liefdesspel abrupt werd afgebroken en hij overeind veerde nadat hij hem over zijn borst streelde,over zijn tepels...zijn zin was ineens weg!

"Wil je er over praten" vroeg ze

Dat wilde hij wel..maar wist niet hoe,want hij wist zelf niet hoe hij het moest bewoorden,hoe hij op bepaalde plaatsen op zijn lichaam groeide,maar dat werd toegeschreven aan het wat ouder worden.dat hadden de meeste mannen op die leeftijd.

"Weet je nog dat ik je vroeg of ik aan het groeien was daar",en hij wees naar zijn borstkas.

"Ja schat..dat weet ik nog,maar dat hebben meer mannen van jou leeftijd..niet lullig bedoelt".

"En toch voelt het anders voor me" zei hij.."ik weet niet precies waarom..maar het is anders,ook in mijn hoofd is alles anders"!

"Dan ga je er mee naar de huisarts als je het niet vertrouwd,of denkt dat er wat is".

Zijn brein was van slag...vragen waarom had geen zin..want een antwoord kon hij er niet op geven.

De huisarts bekeek de situatie,en stuurde hem door.

Hij moest een mammografie,bloedprikken,en daarna zouden we wel horen wat er nog meer was.

De arts belde een paar (spannende) dagen later terug,er waren aan de foto's geen narigheden te zien..alleen de structuur was niet echt mannelijk,het bloed vertoonde afwijkingen...of hij een MRI scan wilde laten maken,en we een aantal dagen later voor de algemene uitslag wilde komen.

Daar lag ie dan..op een te smal bedje..zeg maar plank,en langzaam maar zeker werd ie op afstand de onverwarmde 'oven' in gehusseld..wat een takke herrie..het kwam boven de rock muziek in de koptelefoon uit!

Daarna nog een tweede sessie..maar dan met contrast vloeistof..."mijn God,wat een circus,had ik nu maar nooit begonnen dat alles anders was in mijn hoofd" dacht hij nog.

En daar ging ie weer..de super 'magnetron' in...KABONK KABONK KABONK.....

Na een uur in de herrie te hebben gelegen was hij klaar,en mocht gaan..zijn vrouw zat op de gang...

"Wat een take herrie dat onding" mopperde hij .."kom op..weg van hier,ik heb een peuk nodig"...hij,die totaal niet tegen ziekenhuizen kon..daar werd ie alleen maar onrustig van..en een beetje 'kakkelollig' van de contrast vloeistof,waggelde hij naar de auto.

"Pfft..had ik nou maar mijn smoel gehouden,en niet naar de huisarts gegaan" mopperde hij.

" Ze doen dit niet voor niets schat,we horen over een paar dagen de uitslag wel"....

Die dagen kropen om...de vraag waarom die algemene poppekast liet lang op zich wachten.

Uiteindelijk bij de specialist...nou..ik snapte die scan van mijn hoofd niet..dus dat ging zij mij vast wel vertellen.

"Mijnheer..we hebben een kleine tumor in Uw hoofd gevonden"....

Zijn vrouw sloeg haar handen voor haar mond...schrik..tranen in haar ogen,en hij pakte haar hand..eigenlijk niet echt bewust wat hen werd verteld.."rustig maar,het komt allemaal wel goed".

"En waar zit dat dingetje dan" vroeg hij...altijd kort maar zakelijk..immers..ziekenhuizen is een no go voor hem!

"Het zit in Uw hypopfese..een klein tumortje wat 9 van de tien keer vervelend is,maar wel goedaardig,natuurlijk hebben wij Uw bloed daarop onderzocht,en bestudeerd samen met de scan,op dit moment kan het geen last" wist de specialist hen te vertellen.

Een zucht van verlichting bij de vrouw vandaan,maar hij..hij zat nog boordevol vragen..zichzelf niet eens realiserend dat het ook ernstig had kunnen zijn.

"Goed..en wat doet dat ding"?

"Ik bedoel..dat tumortje daar in dat 'hypoding'..want het enigste wat ik weet is dat stomme dingetje alles zo'n beetje regelt in je kop  wat leuk kan zijn".

"We hebben een mammografie gemaakt van Uw borsten"..zei de arts..."en daaruit bleek dat er bij U alleen maar vrouwelijk weefsel is te zien..de structuur,dit is een van de veranderingen van een lichaam wat dat tumortje kan gaan doen"..zei ze bloedserieus.

Verbaast als hij keek..."watte..dus verander ik langzaam in een vrouw of zo...heeft mijn vrouw dan effe mazzel,die valt ook wel op vrouwen"!

Een dreun in zijn zij..."hou je nu toch es voor een keer in,verdorie,kan je dan nooit eens serieus zijn"?..de tranen waren gedroogd...mischien dat het ook een ietwat vreemde reaktie was van opluchting,want ze doet nooit zo wild met me..teminste..niet in dit soort gelegenheden!

De arts kreeg een spervuur an vragen...of zij kon verklaren dat het soms zo raar aanvoelde in mijn hoofd.

Nou..het verlossende antwoord kwam.

"Dat zijn Uw hormonen Mijnheer..de mannelijke hormonen bij U zijn erg laag..de vrouwelijke torenhoog"!

" Het kan zelfs zijn dat U melkafscheiding krijgt".

"Owja..hallo..ik ben een man hoor..weet dat hypoding dat niet meer,is nu alles van slag,als er nu een Bavaria uitkwam kon ik er vrede mee helpen,maar..wat is het voor 'melk'...in mijn geval 'vadermelk' ofzo..want ik ben een kerel"!

Daar kon ze niet echt een zinnig antwoord op geven...op het moment van constanteren kreeg hij wat homeopatische pilletjes mee om bepaalde stoffen die te kort waren,aan te vullen,en met de hoop dat het tumortje stabiel zou blijven..zo niet..zou het er uit moeten als het ging groeien,en dan werd het weer een totaal ander verhaal,bestralen mocht dan wel,alleen moesten dan erg goed uitvissen wat voor medicatie er bij zou moeten,daar zijn lijf al genoeg te verstouwen heeft gehad in de loop der jaren.

"Nou prachtig weer..ben er heel blij mee...niet dus..heb ik weer...nooit iets normaals..altijd wat vreemds..het word tijd dat ik word overgebakken...kom schat..teminste..als je een 'manwijf' als echtgenoot wil,ik ben aan koffie toe"!

De laatste afspraak..die is hij 'vergeten'...te druk..nagenoeg geen bijkomende klachten...maar..binnenkort belt ie maar weer eens...voor een check up...het goede nieuws is...hij heeft nog steeds niet de neiging om de kleren van zijn vrouw aan te trekken!







frieke
een tumor, nooit leuk om zoiets te horen , beetje geluk dat het niet kwaadaardig is
23-05-2017 22:26
23-05-2017 22:26
LivingThaGoodLife
Hoe gaat het nu? Ga er vanuit dat dit jouw verhaal is? Wel erg mooi omschreven met de humor erin nog.. hope you're ok!
23-05-2017 15:38
23-05-2017 15:38
_PetitCorbeau_
En hoe is het nu?
23-05-2017 11:19
23-05-2017 11:19
morkreba
EN nu ben je paar jaar verder hoe gaat het nu? als ik jou nou eens een ga helpen om dit bericht te delen helaas lost het niets op met jou tumortje Maar extra centje zou welkom zijn toch ?
23-05-2017 09:28
23-05-2017 09:28