×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Thuis!

Thuis!


Het leven is er een met vele omzwervingen..een ontdekkingsreis,op zoek naar je ware ik.

Het is alweer een aardige tijd geleden dat ik daar voor het eerst kwam,en het was met een dubbel gevoel,want persoonlijk leg ik niet zo makkelijk contact,ben,zoals men het pleegt te noemen,een soort 'einzelganger'!

De woorden moeten uit mij worden getrokken,ben geen prater,...stap ook niet makkelijk op iemand af,ik laat het op mij af komen..en we zien wel!

Ik mag graag observeren,buiten het schrijven om dan,want een verhaaltje in elkaar zetten,al dan niet met een spelfoutje is mij met de paplepel ingegoten,immers..mijn moeder was een schrijfster van rijmen en gedichten..in mening krantje heeft ze gestaan met haar 'skroiverij'..eigenlijk is ze best wel populair geweest...zonder verdere roem.

Maar goed..dit even terzijde.

Je komt ergens voor het eerst,onwennig,maar deep inside wetende...'dit is thuis'..maar nu?

Het was een spel van bekijken en bekeken worden...wie ben ik...en wie zijn zij?

Eigenlijk best wel raar...ergens komen..het voelt als thuis zeg maar..en dat terwijl je er voor de eerste keer komt.

Ik 'hing' met wat net nieuw verworven vrienden aan een tafel...en keek in het rond.

De kachel...die grote kachel..de stapel houtblokken er naast,deed mij glimlachen..heerlijk..de eenvoud!

Knus eigenlijk ook..een beker koffie onder mijn neus...en voor de rest,stilletjes rond kijken.

Weken verstreken...ik kwam er steeds wat vaker..voelde me steeds meer thuis,zonder al te veel woorden..ik mocht mezelf zijn!

Nu moet ik er bij vermelden dat ik hardhorend ben,en als muziek soms ietwat te hard staat,dan is voor mij een gesprek zowiezo not done zeg maar..dan word het een brei in het hoofd,dus dat heeft ook een reden dat ik weinig praat.

Een persoon sprong er uit..niet vanwege zijn uiterlijk..maar,allemaggies..wat een boom van een vent!

Zijn uiterlijk,ja,ach,een mooi engels spreekwoord zegt: "Never judge a book by his cover"..al had hij wel de looks van een levende 'crushmachine'...je weet wel...als die boos op iemand zou zijn,die moeilijk kon poepen,en hij begon dat persoon te knijpen,was je zowiezo van dat probleem verlost!

Toch had ie iets wat mij aantrok,gewoon,van mens tot mens,niets meer..niets minder!

Je herkent het mischien wel eens als je zomaar,out of the blue iemand tegenkomt,je kan je vinger er niet op leggen,maar het voelt vertrouwd,dat had ik met dit persoon.

Op een gegeven moment wenkte ie me..zie die grote arm nog door de lucht  zwaaien,en ineens zat ik tegen over dat mysterieuze persoon,wie eigenlijk ook weer niet zo mysterieus was,een vreemde gewaarwording!

Het gesprek ging eigenlijk over wie ik was,...zo'n beetje over alles waar je normaal ook over praat als je elkaar wat beter wilde leren kennen.

Zijn ogen 'vertelde' mij zijn verhaal een beetje..ogen zijn de spiegel van de ziel...ogen die fonkelden van liefde als ie het over honden had,rustige weloverwogen woorden,zijn uitstraling..alles was in rust.

Ondertussen zijn we wat jaren verder,en als ik er af en toe,vaker gaat helaas door de thuissituatie niet,kom,dan ben ik 'thuis',al is het maar voor een paar uur,want tegen middernacht moet ik weer terug bij mijn 1ste thuis wezen...het hondenkind moet er dan uit.

En diep in mijn hart had ik vaker daar willen zijn...ook wat verder in willen gaan op het 'zijn'...bovenstaande geeft aan dat het een aan de kant geschoven wens is...maar zo is het goed zo!

Naderhand leer je meerdere mensen kennen,en dan kom je uiteindelijk tot de conclusie,dat je het woord 'einzelganger' kan laten schieten als je voor jezelf het juiste paadje hebt bewandeld!

En de een zal de foto hierboven niet mooi vinden..diezelfde boom van een vent is er mee 'behangen'...die heeft er veel meer dan ik,en naast het meegedragen levensverhaal qua tatoeages op het lijf staat er nog een voor mij belangrijk woord.

Het woordje respect...datzelfde woordje wat nogal eens vaak word vergeten,of wel word gezegd,maar vervolgens niet word omgezet in daden!

'Thuis' is het woordje respect ook  dusdanig als het werkelijk word bedoelt!

Moraal van dit verhaal...nogmaals...

'Never judge a book by his cover'!







Karin van der Straaten
t Is echt de inhoud die telt ja
14-06-2017 20:46
14-06-2017 20:46
frieke
heel mooi verhaal, een plaats waar je jezelf kan zijn, een tweede thuis, heerlijk
09-05-2017 10:21
09-05-2017 10:21
Marion Wever
Tja..en ineens kun je die oude overtuigingen laten gaan. Mooi :-)
09-05-2017 07:23
09-05-2017 07:23