×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
Dr. Paul, naaldjes en een schaterlach

Dr. Paul, naaldjes en een schaterlach


Kijk, daar word ik nou weer blij van…

Al jaren heb ik last van mijn linker schouder en spier in m’n bovenarm. Soms zo, dat ik het tot en met mijn duim voel. Nu ik veel intensiever Chineng beoefen en ook ben gaan lesgeven wilde ik daar graag vanaf en ben ik op zoek gegaan naar wat extra hulp. Hulp in de persoon van dr. Paul; een Chinese arts en Nederlandse fysiotherapeut. Ik wilde graag in de sfeer van de Chinese Geneeskunde blijven. Nou woon ik vlak bij Chinatown, dus een Chinees was gauw gevonden. Alleen moet je dan even oppassen dat je wel een goede praktijk, met de juiste certificeringen te pakken hebt. Die vond ik en zo’n drie maanden geleden ging ik daar voor het eerst heen.


Een echte Chinese intake kreeg ik. Qi voelen aan de pols, heel veel vragen over mijn leven en een blik op m’n gezicht, m’n ogen en mijn tong. Mijn antwoorden werden in Chinese karakters in een dossiertje opgeschreven, een blad vol, met daartussen één Nederlandse term, die kennelijk slecht vertaalbaar is in het Chinees: hoofd communicatie….

Dr. Paul constateerde een gezond lage bloeddruk en een buitengewoon sterke Qi stroom, die naar zijn zeggen niet zo vaak voorkomt bij Westerse vrouwen. Daar was ik blij verrast door; dat moet Chineng Qigong zijn! Waarop hij weer blij verrast was dat ik dat beoefen. Wel constateerde hij dat de balans nog niet helemaal goed was, een blokkade in mijn hartenergie. Veel oude vermoeidheid van veel oude gevechten, met mijn pijnlijke schouder en vooral arm als logisch gevolg. Een aantal sessies tuina massage (drukpunt- en meridiaanmassage) volgden, een paar gecombineerd met acupunctuur, soms wat kruidenthee mee en in de tussentijd goed blijven oefenen.


De laatste keer was een maand geleden en vandaag was ik weer terug. Toen ik ging zitten keek hij me vrolijk aan. Ik was afgevallen, sterker, mijn gezicht was zachter en beter doorstroomd en wat een hoop vrolijke energie! Opnieuw was ik blij verrast. Ik sta nooit op de weegschaal, dus ik heb geen idee. En ik ben niet alleen maar vrolijk de laatste weken, maar ja…ik geloof wel dat ik energieker ben en steviger in m’n schoenen sta. Met zijn doorvragen begon ik te zien dat ik inderdaad stevige vorderingen heb gemaakt sinds de laatste keer. Ik had er niet zo bij stil gestaan, ik heb inderdaad minder slaap nodig tegenwoordig. En ja, overall ben ik wel vrolijker en positiever.

“Wat oefen jij?” vraagt Paul. “Vooral een staande meditatie,” zeg ik “en ik geef sinds kort les, dus ik oefen veel”. “Goed, goed!”Mijn pols wordt weer gevoeld en de stroom blijkt nog weer veel sterker. De hartblokkade voelt hij ook. Eigenlijk is alles prima, goede basis, veel verbeterd, mooie stroom, maar “je hebt vaak vlaag van kou, alle energie weg, ja?” Ik weet onmiddellijk wat hij bedoelt. Dat gaat vooral over vlagen van stevigefrustratie op het werk.

Ik moet lachen. Dit is weer zo typisch. Het klopt, helemaal. Sinds ik meer oefen, vooral de staande meditatie, en lesgeef, voel ik me heel lekker. Maar….ik word wel veel sensitiever. Sensitiever voor de dingen die niet prettig zijn. Hoe meer ik voel wat er goed bij me past, hoe meer ik voel wat er niet meer bij me past. De negatieve energie. En daar heb ik dan ook extra veel last van. Enerzijds voel ik me meer in balans en goed in mijn vel, anderzijds wordt de weerstand tegen de dingen die niet goed voelen extra groot. Ik heb het regelmatig geconstateerd de laatste weken. En worstel er ook wel mee. Want je hoopt dat je van al het oefenen, lesgeven en daarvan genieten helemáál goed in balans raakt. Dat zal ook wel komen, maar eerst zit ik nog in de overgangsfase waarin frustraties uitvergroot lijken, omdat het contrast met het prettige zo groot is. En dat zijn die ‘vlagen van kou, alle energie weg’ waar Paul het over heeft.


We zijn uitgepraat en het is tijd voor de naalden. In mijn nek, onder mijn schedel, in mijn schouders, arm en mijn heup. De hartmeridiaan en de blaasmeridiaan. Warme lamp erop en een half uurtje liggen. Onmiddellijk tintelt mijn gezicht, mijn arm en mijn kuit. Ik zak weg in een oppervlakkig slaapje. Hoe meer ik me ontspan, hoe prettiger het voelt. En dan ergens halverwege gaat mijn arm z’n gewoonlijke pijn vertonen. En met het opkomen van de pijn schieten me ineens wat frustrerende momenten in de afgelopen weken te binnen. Bizar. Alsof de pijn in m’n arm de frustratie triggert. Ik voel en zie ineens ontzettend scherp hoe die twee met elkaar verbonden zijn. Niet alleen veroorzaakt de frustratie de verkramping en zo de pijn, maar andersom houdt de pijn me ook in de herinnering aan de frustratie (mijn lijf laat me weten dat het last van me heeft....). Ik laat de beelden passeren en voel me op een rare manier opgelucht dat ik het nu snap. Ik snap m’n lijf en de verbondenheid tussen deze emotie en deze pijn. Meteen zakt de pijn weer weg en voel ik de aangename tinteling terugkeren.

Image title

Als het halve uur voorbij is komt Paul met z’n vrolijke “gaat het goed?” de kamer weer binnen en verwijdert met snelle handbewegingen de naaldjes. Het is alsof ik van heel ver moet komen, maar ik voel me verfrist en energiek. “Blokkade valt wel mee,” zegt Paul. “Je voelt alleen veel beter. Komt door oefenen. De basis is goed, Qi is sterk, die arm is met een paar weken weer goed, niks aan doen, alleen oefenen, Qi sterk houden.”

Ik lach, omdat wat hij constateert zo goed aansluit bij wat ik zelf ook dacht en zeg dat het toch wel mooi spul is die Qi.

“Ja,” zegt Paul, “als meer mensen hier zouden weten hoe om te gaan met Qi, zou Nederland veel mooiere samenleving zijn. Is echt goed voor iedereen.” Hij pauzeert even en schaterlacht dan: “maar niet voor jou, iedereen komt op les bij jou, weer stress!”


Nee, iederéén op les is misschien wat overdreven, maar nog meer mensen leren wat ik nu leer zou ik wel heel mooi vinden….

 



Wonderfee
Een leuk en leerzaam geschreven stuk.
19-10-2015 15:03
19-10-2015 15:03
Annick Raes
Interessant en verhelderend stuk, mooi geschreven, dank!
11-10-2015 11:23
11-10-2015 11:23
Jasmine Nix
Wat is Qi nou precies?
11-10-2015 02:30
11-10-2015 02:30 • 1 reactie
Je hart thuisbrengen
Ha Jasmine, heb je even? :-) je zou dagen door kunnen bomen over die vraag. Over het algemeen wordt Qi (of Ki, Chi, of in Indiaase tradities prana of kundalini, er zijn veel benamingen) vertaald als universele levensenergie. Energie waaruit alles bestaat, waaruit het universum, het heelal is ontstaan. En die stroomt dus ook door ons, is het idee. De (vooral Aziatische) kennis hierover is duizenden jaren oud, maar bij ons in het Westen niet een vast onderdeel van ons denken over leven en gezondheid. Mocht je meer willen weten dan raad ik je een heel prettig leesbaar boek aan: Ki, van Hans Peter Roel. Het beschrijft het verhaal van hemzelf, toen hij op vakantie in Tibet bij toeval op kennis over Ki stuitte in een Boeddhistisch klooster. Een aanrader als je interessant mocht vinden! En je brengt me op een idee voor een nieuwe blog... :-)
11-10-2015 09:41
11-10-2015 09:41
Grace&
Hoe meer ik voel wat er goed bij me past, hoe meer ik voel wat er niet meer bij me past. Iets met de spijker op zijn kop slaan! Wat leuk en leerzaam om met deze ervaring over je schouder mee te mogen kijken ;)
10-10-2015 23:34
10-10-2015 23:34
Wil604
Intresand mooi om dit te lezen .
10-10-2015 23:31
10-10-2015 23:31
Diana-01
dat zou ik ook graag een keer willen maar durf het niet
10-10-2015 20:30
10-10-2015 20:30
Tom Goemaere
Heel, mooie ruim uitgewerkte blog, ik heb weer iets bijgeleerd! Dank
10-10-2015 17:35
10-10-2015 17:35
RedM92
Zelf geen ervaring mee, maar erg interessant en informatief!
10-10-2015 16:47
10-10-2015 16:47
voedingscoachjenny
Erg uitgebreide blog, ik moet dr Paul ook eens opzoeken als ik je zo hoor praten
10-10-2015 16:46
10-10-2015 16:46
fien
super , ik ga me er in verdiepen , tip van de dag
10-10-2015 16:39
10-10-2015 16:39
Thalmaray
Heel leuk en onderhoudend geschreven.
10-10-2015 15:49
10-10-2015 15:49
Rassi Health&Beauty
Mooi he, de communicatie tussen lijf, emotie en bewustzijn :)
10-10-2015 15:33
10-10-2015 15:33
Ingrid Tips en meer
Ik heb ooit een aantal acupunctuurbehandelingen ondergaan. De enige naald die ik niet prettig vond was die in de dikke teen.
10-10-2015 15:29
10-10-2015 15:29