×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Balans houden is net goochelen

Balans houden is net goochelen


Ik leer mijn huisarts
ook eens kennen

Afgelopen maandag werd ik wederom geteisterd door een uitbraak van koortsuitslag. De vierde keer binnen twee maanden! Normaal gesproken krijg ik eens in het jaar een uitbraak. Dat vind ik al vervelend genoeg. De afgelopen periode heb ik ook een innige band met onze huisarts opgebouwd, al vijf jaar sta ik daar ingeschreven en ik had de beste man een enkele keer gezien. De afgelopen weken heb ik hem maar liefst drie keer met een bezoekje vereerd. 

Teveel vork op

mijn hooi

Gisteren zat ik weer met een dikke lip bij hem in de spreekkamer en de tranen stonden me nader dan het lachen. Iets wat hem ook opviel. Deze keer was hij streng, direct en toch ook heel erg begaan. Zijn woorden logen er niet om. Mijn lichaam kreeg niet de kans te herstellen en had steeds klap op klap te incasseren. Ik was ziek en mijn lichaam had rust nodig. Daar ik op een kinderopvang werk, word ik continu blootgesteld aan allerlei bacillen en virussen waar het daar altijd van wemelt. Op dit moment kan mijn lichaam dat allemaal niet meer verwerken omdat mijn weerstand en immuunsysteem 0,0 waard zijn. Mijn lichaam gaf een signaal; het was op en ik overvroeg het.

De laatste loodjes
zijn het zwaarst

Ik vond het allemaal best te verklaren, want de vakantie ligt in het verschiet en mijn lichaam is niet dom…die ruikt dat gewoon al. De laatste loodjes zijn het zwaarste en dat geldt nu ook zeker!
De huisarts keek me met een schuin oog aan; ‘Het cortisol gehalte zal ervoor zorgen dat je het wel uitzingt tot je vakantie. En als je straks dan vakantie hebt, dan daalt je cortisol en dan word je nog eens goed ziek of stort je écht in en dan ga je na de vakantie weer gebroken aan het werk…’ Daar bleef het niet bij, hij zette zijn standpunt nog even kracht bij door te zeggen, dat als ik niets zou doen, de kans groot zou zijn dat ik volgende week weer bij hem op het spreekuur zit, maar dan in tranen en overspannen. Bam!

Daar had hij mij tuk. Wat moest ik daar nou nog op zeggen. Hij prikte kei hard door mijn pantsertje heen. Wat hij mij vertelde, dat wist ik natuurlijk zelf ook héél erg goed. Maar die eeuwige juiste balans, hoe bewaar je die nu op de juiste wijze? Niet te doen en een eeuwige worsteling voor mij! Zo heb ik nog wel honderd argumenten die me aanmoedigen om door te zetten; mijn middelste start na de vakantie ook op de basisschool, dat geeft straks ook lucht en die tropenjaren dat de kinderen nog zo klein zijn, dat is nou eenmaal zwaar en bikkelen. Over vijf jaar ziet dat er al heel anders uit, dan zijn de kinderen een stuk groter en krijgen papa en mama ook meer ruimte. Klopt als een bus, alleen daar heb ik nu geen reet aan! Mijn lichaam geeft al een tijd aan dat het teveel is. Vier dagen werken, drie kleine kinderen en daarnaast ook nog goed voor mezelf zorgen. Dat lukt me niet altijd even goed.

Een schop onder
 mijn kont

Die directe manier van de huisarts had ik even nodig. Ik moest even horen dat het gekkenwerk is wat ik in stand probeer te houden en dat mijn vermoeidheid gegrond was. Hij raadde me aan in overleg te gaan met mijn leidinggevende, om even pas op de plaats te kunnen maken. Hij keek me ernstig aan en drukte me op het hart, dat hij me wel bij zou staan als mijn leidinggevende tegen zou werken. Daar was ik niet bang voor, ik werk namelijk in een heel fijn team en heb een schat van een leidinggevende, die me bij zou staan waar nodig.

Dat gebeurde ook, meteen! Vanaf deze week werk ik een dagje minder. Tot aan de zomervakantie even een stapje terug. Ook in de vakantie hebben mijn lief en ik al de nodige besluiten genomen; de opvangdagen van de kinderen, die houden we dan gewoon aan. Op de dagen dat zij niet naar de opvang gaan, dan gaan we leuke dingen doen en uiteraard gaan we ook nog een weekje met ons gezin op vakantie! Dat vooruitzicht geeft lucht. En hoewel ik er wel wat moeite mee heb, dat wij de kinderen naar de opvang brengen, als wij zelf vakantie hebben, zie ik ook in, dat dit één van de weinige mogelijkheden zijn, om even echt onze eigen ruimte te nemen en wat tijd voor onszelf- en voor elkaar in te plannen. Papa en mama blij, kinderen ook blij. Dat houd ik mezelf maar voor. In dat opzicht zijn we het hen zelfs verplicht! 

Volg mij ook op:
 

Mijn boek lezen?
 deze is verkrijgbaar op:

www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en op www.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 

 

Gerelateerde artikelen: 




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties