×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Daar zit een luchtje aan


Wat een bekend luchtje!

Als mijn collega me voorbij loopt, laat ze een spoor van een bekende geur achter. Meteen herken ik het en het voert me terug naar de laatste vakantie met mijn moeder. Als ik haar vraag naar het luchtje, schudt ze van nee. Zij droeg een andere parfum. Ik zou toch zweren dat het die ene was!
Ik kwam het betreffende luchtje tegen op de luchthaven, terwijl we de tijd doodden tot aan onze vlucht. Toen al was ik gek op luchtjes en toen dat ene luchtje zijn weg in mijn neus vond, was ik meteen verkocht! Achteraf had ik spijt dat ik het toen niet meteen op de luchthaven had gekocht. 

Die vakantie maakt
alles goed. Toch?

Die vakantie was een idee en een verlangen van mijn moeder. Want dat doen moeders en dochters toch? Zij zou een deel van de vakantie betalen, want dat hoort een goede moeder te doen. Het zou ons dichter bij elkaar brengen en onze band versterken. Na er even over te hebben nagedacht, besloot ik mee te gaan; wij gingen samen op vakantie! Wie weet wat het ons op zou leveren? Misschien was alles na de vakantie ineens anders? Misschien konden we al het voorgaande, na de vakantie achter ons laten? Misschien was het een nieuw startpunt?  

Het bleek geen van allen te behelzen. Al hadden we wel een fijne week samen. We genoten van de zon, het hotel, lekker eten, het zwembad, het strand en de omgeving. We genoten van het samen zijn, al waren er ook echt wel diezelfde ergernissen als die er altijd waren. Maar het veranderde niets, het was geen nieuw startpunt en het was geen wondermiddel die alle ellende deed verdwijnen. Maar we waren wel samen.

We waren wel samen

Misschien moest het daar wel om draaien; om het ongecompliceerd samen zijn. Dat is ook wat me het meest bij is gebleven aan deze vakantie. Beiden wisten we niet meer zo goed hoe dat moest en hoe dat voelde. Fijn dat we dat moment nog samen konden beleven.

Dat is ook wat dat geurtje bij me oproept en waarom me dat zo weemoedig maakt. Het roept iets fijns en iets vertrouwds op. Wanneer ik ergens het luchtje oppik die mijn moeder droeg, dan heeft dit een totaal andere uitwerking op mij en roept dat weer hele andere herinneringen op.

Ik wil ‘em, ik wil ‘em!

Dus ik besloot dat luchtje weer eens te kopen, zodat ik dat gevoel dichtbij me kon hebben, zodat ik mama weer even dichtbij me kon hebben, op een fijne manier. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan, want in de weide omtrek was dat geurtje nergens meer te krijgen! Hoe symbolisch en hoe tekenend. Precies zoals het tussen mijn moeder en mij was: niet zomaar voorhanden! 

De aanhouder wint, want uiteindelijk heb ik het online ergens op de kop weten te tikken. Op een wrange manier was mijn moeder ook die aanhouder. Maar of ze ook gewonnen heeft?

Volg mij ook op
Facebook: 
Koppzorgen
en/ of op:
Judith-it
 




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts