×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
De dood; Het einde? Of een nieuw begin?

De dood; Het einde? Of een nieuw begin?


Niemand kan je vertellen 

Wat dood is

Dood trekt aan en tegelijk stoot het af. Dood intrigeert en daarnaast is het ieder zijn grootste angst. Angst voor het onbekende. Want niemand kan je vertellen wat dood is. Dat er slechts een omhulsel overblijft van wat en wie je ooit was. Dat is het enige wat zeker is. Het staat één ieder van ons te wachten. Ooit, wanneer het onze tijd is, gaan we dood. Ooit scheiden de wegen tussen mijn lief en mijn kinderen. Alles wat we hier hebben is maar tijdelijk en wat kan me dat steken en bang maken! Ooit gaat het leven van mijn meiden verder zonder dat het mijne verder zal gaan. Ik leef dan slechts voort in hen. Net zoals mijn moeder nu voortleeft in mij. Alleen moest ik haar veel te vroeg missen. 

Waar een ander intens  worstelt 
voor het leven, 

streed mama om haar leven te mogen laten

Zij koos zelf voor de dood. Haar angst voor het leven won het van de angst voor de dood. Die had ze blijkbaar niet meer. Het onbekende was veiliger voor haar dan het bekende. Haar overlevingsdrang verruilde zij voor het verlangen naar eeuwige rust. Een gegeven waar ik misschien maar slechts een fractie van kan begrijpen. Ondanks dat ik met haar ben opgegroeid en haar worsteling van heel dichtbij mee heb gemaakt. Daar waar een ander intens worstelt voor het leven, streed zij om haar leven te mogen laten. Zo tegenstrijdig aan alles wat het leven omvat en alles wat het leven waardevol en belangrijk maakt. Een aspect die ik naar alle waarschijnlijkheid nooit zal begrijpen. Ik kan het slechts accepteren en proberen er berusting in te vinden. 

Ik ving slechts een glimp op,  
van wat mijn moeder ooit heeft doorstaan 

Na de bevalling van mijn derde meisje ving ik slechts een glimp op van wat mijn moeder heeft moeten doorstaan. Door heftige hormonale schommelingen ervoer ik aan den lijve hoe het is om de dingen die normaal gesproken zo mooi zijn in het leven en de dingen die je blij horen te maken in het leven, dit niet meer deden. Alles kwam binnen bij me en alles trok ik me aan. Nieuwsberichten, gebeurtenissen, ik kon het niet meer van me af laten glijden. Ik voelde de pijn, het verdriet en de onmacht van anderen en kon het niet meer loslaten. Het slokte me op en spuugde me weer uit. Wat verdrietig te beseffen dat dit voor mijn moeder dagelijkse kost was. Wat voor de meeste anderen het einde betekent, was voor haar een nieuw begin. Voor haar begon bij de dood het leven pas. Al klinkt dat cru en niet te bevatten. Zeker wanneer ik me bedenk dat dit ook inhoudt dat dit een begin was zonder mij er in. 

Start met de  dood 
een nieuw begin?

Vooralsnog kan niemand mij vertellen wat de dood is. Dus de mogelijkheid dat met de dood een nieuw begin start, staat ook open. Er zal vast een reden voor zijn waarom men nog niet heeft achterhaald wat de dood is en wat er dan gebeurt. Misschien, heel misschien is dat maar beter ook. Want voor hetzelfde geldt is dood gaan zoiets moois dat als teveel mensen hier lucht van krijgen, niemand nog voorzien is van overlevingsdrang! Voor mijn moeder en voor iedereen die het leven te moeilijk vindt hoop ik dat. Dat zou betekenen dat zij op een mooie plek zijn. Voor mij is dit een heel troostende gedachte. De enige troost in dit schrijnende verhaal. 

Volg mij ook op:
 

Mijn boek lezen?
 deze is verkrijgbaar op:

www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en op www.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 
 

Gerelateerde artikelen:

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.



Encaustichris
Uiteraard weet ook ik niet wat "dood zijn" is. Of er hierna nog iets is. Ik wil er graag over leren, omdat ik nogal eens iets ervaar wat ik niet kan verklaren. Voorlopig hou ik het op: er is een energie die blijft, en die blijft bij je. Zo voel ik mijn overleden Oma regelmatig, en heel soms vraag ik haar iets, en denk ik antwoord te krijgen.... Boven dat steekt echter uit dat ik graag had gewild dat zij bleef leven (al had ze een hele mooie leeftijd en was het goed zo!).
21-07-2018 12:52
21-07-2018 12:52
'Klein'
Het spijt me voor je dat je je moeder (zo) hebt moeten missen! Jou kan ik begrijpen zowel als jouw moeder. Veel mensen hebben een enorme wil om te (over)leven. Bij anderen is het omgekeerd, als het leven te lang te zwaar is...
28-11-2017 01:21
28-11-2017 01:21
Ingrid Tips en meer
Er is mij ooit het volgende verteld: dat zelfmoordterroristen wordt verteld (of wijs gemaakt?) dat ze het in de hemel goed zullen hebben en hun familie rijkelijk wordt beloond. Dat laatste komt niets van in. Dat eerste weet niemand. Ik stel me voor dat de ziel in de hemel beland met alle mensen die hij/zij lief had in diens leven. En misschien krijgt die ziel ook een (of meer) nieuw menselijk leven(s).
27-11-2017 06:55
27-11-2017 06:55
LWAlmanak
Eeuwige 'geloof, hoop en liefde' het symbool van het Christendom. Het geloof in de plek 'waar noch dood noch rouwklacht zal zijn' een betere toekomst waar zuivere liefde is. De hoop op 'Gods-verlossing' van het tijdelijke...
17-11-2017 12:08
17-11-2017 12:08
'Klein'
Het houdt mij ALTIJD bezig, niet echt prettig...
17-11-2017 02:55
17-11-2017 02:55
Hetty
Heel mooi en liefdevol ... Ondanks dat we het nu nog niet kunnen bevatten.
15-11-2017 07:17
15-11-2017 07:17
Albert van den Berg
Mooi en met respect geschreven. Ik denk dat we straks rust moet vinden door het aanvaarden.
31-10-2017 10:20
31-10-2017 10:20