×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
De vraag van je leven?

De vraag van je leven?


Een campagne die 113 Zelfmoordpreventie
is gestart

Met deze campagne willen zij het taboe op praten over zelfdoding doorbreken. Een prachtig initiatief die ik natuurlijk heel hard toejuich, omdat het naadloos aansluit op mijn missie om dit onderwerp en aanverwante onderwerpen zoals; psychische aandoeningen en depressies meer bespreekbaar te maken. Want niemand zou in deze tergende eenzaamheid, die dit vaak met zich meebrengt, moeten lijden!

Waarom is begrip

zo moeilijk?

Het verlangen tot zelfdoding druist bij een groot deel van de massa rechtstreeks tegen hun normen en waarden in. Misschien druist het nog wel het meeste in tegen de overlevingsdrang die ieder mens bij zich draagt en die er in alle tijden en alle fases van een mensenleven voor zorgt, dat er ergens weer hoop gloort om voor te vechten en om voor door te gaan. Dat zorgt ervoor dat degenen die nooit eerder met dergelijke gevoelens heeft gekampt, zich dit ook zo moeilijk voor kunnen stellen en begrip op kunnen brengen. Want hoe kun je begrip opbrengen voor iets wat tegen alles van je bestaan indruist? Juist, dat lijkt een onmogelijke opgave!

Wat kun je wel doen voor iemand

met dergelijke gevoelens?

Als je toch de moed hebt om een steun te willen zijn, dan  klinkt het misschien erg bot: maar dan doe je er qua eigen gevoel even niet meer toe. Iemand die dergelijke verlangens heeft, die wil slechts gehoord worden, zonder vooroordelen en zonder dat iemand meteen in de redding modus schiet. Iemand die het leven niet meer ziet zitten, wil niet meer gered worden, althans niet in de fase waarin dit verlangen zich op dat moment manifesteert en dus is de kans groot dat iedere toereiking om iemand er weer bovenop te helpen, niet doordringt en niet aan komt. Dit is wat iemand voelt en dit is wat zijn leven nu behelst. Gevoel kan niet goed of fout zijn, gevoel is legitiem. Dit geldt voor iedereen! Het zou toch wat zijn dat jouw gevoel omtrent jouw levensvreugde iedere keer de kop in werd gedrukt? Het is maar normaal dat dit er wel mag zijn en dat dit wel geuit mag worden.

Dooddoeners bieden geen troost

Een dooddoener als; 'morgen schijnt de zon weer', dat levert alleen maar frustratie op, omdat dit het ultieme bewijs is, dat iemand niet daadwerkelijk hoort wat er wordt verteld. Met zo’n opmerking is het of je je vingers in je oren stopt, de andere kant op kijkt en een melodietje neuriet. Dus de term ‘dooddoener’ die is in dezen wel heel erg treffend!

Wat nou als iemand echt de moed en de kracht op kan brengen om te luisteren en echt te horen wat iemand zegt?Hoe waardevol is het als iemand kan ventileren zonder zichzelf te hoeven verdedigen of zich te hoeven schamen? 'Gewoon' gehoord en erkend worden in zijn gevoel. 'Gewoon' openlijk kunnen vertellen wat er in iemand omgaat, wat dit met iemand doet en het verlangen naar de dood er te laten zijn, in plaats van dit de kop in te drukken.  'Gewoon' tussen aanhalingstekens, want praten over dit onderwerp is nog lang niet gewoon.

Luisteren en dit gevoel erkennen, betekent niet dat iemand ook echt door zal zetten of dat je iemand nog verder de vernieling in helpt, het betekent dat iemand niet meer eenzaam is in zijn ondraaglijke lijden. En wie weet wat voor een nieuw blikveld dit opent en wat voor een perspectieven op mogelijkheden dit ontrafelt? Iemand voelt zich gehoord en serieus genomen en dat is mijns inziens, de eerste stap tot andere inzichten en misschien wel een andere stap en de juiste hulp. 

Volg mij ook op
 

Gerelateerde artikelen: 

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Els Vergaerde
Die persoon heeft niet van de ene op de andere dag deze beslissing gemaakt. Die zat al gevangen in een neerwaartse spiraal.  Ik kan dan inderdaad mijn hulp bieden om te luisteren, zonder een oordeel , mening of advies te hebben. En ik moet vooral niet de illusie willen hebben deze persoon te kunnen redden. "Gered " willen worden dat kan alleen als die persoon dat zelf wil. 
04-09-2018 07:12
04-09-2018 07:12
conny_vdveen
Ontroerd en onder de indruk. Heb al een aantal van je artikelen gelezen. Mooi geschreven, spijker op zijn kop momenten.  Zo waar... dit is wat wij in levende lijve ondervinden. Waar wij tegen aanlopen, ook ik als moeder. Je krijgt soms nare opmerkingen te verstouwen die vreselijk pijn doen. Puur onbegrip en kortzichtigheid.  Ik ga je volgen 😊
28-07-2018 09:25
28-07-2018 09:25
Sanne
Mooi geschreven, zo zie je maar weer over gevoelige onderwerpen kan best geschreven worden als het maar met respect gebeurd! Top gedaan :) ben je gaan volgen
22-06-2018 07:42
22-06-2018 07:42
Sonja
Luisteren naar iemand die denkt aan zelfdoding is heel belangrijk en nog belangrijker goed te horen wat hij/zij zegt. Bagatelliseer het niet en blaas je ook niet op door er heel dramatisch over te gaan doen. Soms is het zo moeilijk het juiste te zeggen en te doen omdat je het gewoon niet weet en het ook niet begrijpt. En je weet nooit wat een trigger kan zijn tot een poging. Stop het niet weg en negeer het niet want daardoor verdwijnt het gevoel en de pijn niet maar blijf praten als dat kan. Het hoeft geen taboe te zijn maak het bespreekbaar. 
20-06-2018 08:34
20-06-2018 08:34
SocialPro
Mooi artikel, volg momenteel de cursus ontwikkelingspsychologie en dit onderwerp komt natuurlijk ook aan bod. Elk jaar neemt het aantal zelfdoding toe, ook mensen met een bipolaire stoornis nemen in aantal toe. Hier kan alleen maar professionele hulp baten, maar die eerste stap moet natuurlijk gezet worden. En het is natuurlijk niet zomaar eventjes praten met iemand die in één of andere toestand zit, het moet goed en wel overwogen aangepakt worden....
08-06-2018 11:13
08-06-2018 11:13
Ingrid Tips en meer
Topartikel weer Judith. Gevoelig onderwerp maar moet (meer) bespreekbaar worden.
08-06-2018 08:34
08-06-2018 08:34
DiaantjesLife
Ik sta hier ook volledig achter! Hoe moeilijk dit ook is, het is actueel en dat zal het helaas altijd blijven........... Het hoeft geen taboe te zijn! Goed dat je dit item dus aan blijft halen, want het is nodig. Luisteraars zijn nodig! 
08-06-2018 07:56
08-06-2018 07:56
Soberana
Heel leerzaam artikel. En wat een goede campagne! Ik ken irl niemand die de wens tot zelfdoding ooit heeft geuit: wel mensen die zulke ongenadige klappen van het leven hebben gekregen, dat ik gedacht heb: 'in hun plaats zou ik niet verder willen leven', maar zelfs vele jaren later, zijn ze er nog...
08-06-2018 06:03
08-06-2018 06:03
Hans van Gemert
Goed dat er aandacht voor is.  We zijn zo gewend aan 'simpele oplossingen', à la 'druk op een knopje en alles komt goed'. Dat is dus duidelijk niet zo. Maar echt willen luisteren is een belangrijke stap - willen praten ook.
07-06-2018 20:50
07-06-2018 20:50
FrutselenindeMarge
toevallig ook zelf een blog over goed leren luisteren geschreven die in de zelfde trant als jouwe gaat
07-06-2018 16:17
07-06-2018 16:17
Blijvend anders
wow......mooi geschreven Judith en oh zo waar. Klasse!!!
07-06-2018 13:28
07-06-2018 13:28
1960-1980
Heel goed geschreven Judith! Ik denk dat goed kunnen luisteren altijd heel belangrijk is, maar zeker bij dit moeilijke onderwerp.
07-06-2018 12:07
07-06-2018 12:07
Marjolein
en helemaal actueel vandaag na de zelfmoord van het zusje van Máxima... 
07-06-2018 11:59
07-06-2018 11:59
Encaustichris
Het is zó lastig iemand te horen die niet meer verder kan of wil leven, juist omdát ik mij er (gelukkig) niets bij voor kan stellen. Toch luisterde ik, en inmiddels is er hulp, de zorg blijft, maar het is haar leven. 
07-06-2018 10:30
07-06-2018 10:30