Doodlopend begin (9 )


Lees je mee met de belevenissen van Amy en Thomas? Amy en Thomas hebben alles wat hun hartje begeert: twee lieve kinderen, een goede baan en elkaar. Hun gezin loopt als een geoliede machine, echter geldt dit niet geheel voor hun relatie. Dit geldt zeker voor hun seksleven, of beter gezegd: het ontbreken hiervan! Ook een relatie verdient liefde en aandacht om te kunnen blijven bloeien. Na de zoveelste discussie hierover heeft Amy besloten het los te laten, nu is het de beurt aan Thomas om hun relatie weer leven in te blazen! Doet Thomas dit ook? Gaat het nog goed komen tussen die twee...? Of verpest Amy alles door haar rebelse opstelling? 

Doodlopend begin (1) lees je hier!          Doodlopend begin (6) lees je hier!
Doodlopend begin (2) lees je hier!          Doodlopend begin (7) lees je hier!
Doodlopend begin (3) lees je hier!          Doodlopend begin (8) lees je hier!
Doodlopend begin (4) lees je hier!          
Doodlopend begin (5) lees je hier!

Van werken kwam nu niets
meer terecht...

Aan het einde van de middag had ik werkelijk waar niets klaargespeeld op het gebied van werken. Op het gebied van wilde fantasieën was dit een totaal ander verhaal. Daar had Jacob rijkelijk de hoofdrol in gesierd. Allerlei scenario’s hadden de revue gepasseerd. 
Tijdens het avondeten vertelde ik Thomas dat ik vrijdag weer met Louise ging borrelen. Als blikken konden doden! Vernietigend keek Thomas mij aan. Hij zei verder niets en at zijn bord zichtbaar geïrriteerd leeg. Toen de meiden later op bed lagen, gaf hij te kennen dat hij not amused was van de manier waarop ik hem vertelde dat ik vrijdag weer de hort op ging. Hij vond het al helemaal geen stijl dat ik het tafelmoment had uitgezocht, in gezelschap van de meiden. Hij vond het nogal uitgekookt van me, omdat het hem belemmerde om zich te kunnen uiten. Ja, daar had hij misschien wel een punt en ik had gehoopt dat hij het aan zich voorbij liet gaan. ‘Maar ja, of we nu aan tafel zitten of niet, het doet niets af aan het feit dat ik ga.’ Beet ik Thomas bits en vastberaden toe. Hij viel even stil van deze opmerking en vroeg of ik nou serieus was? Ik kon alleen maar gniffelen en keek hem vuil aan. Hij kon het niet waarderen. En ergens voelde dat op een gekke manier goed. Hij trok het zich aan. Was het omdat hij mij zou gaan missen? Of was het omdat mijn uitstapjes hem onzeker maakten? Of kon hij mijn attitude gewoon niet uitstaan? Welke reden het ook was, op een gekke manier vond ik het best opwindend. Hij zag mij en dat was waar ik behoefte aan had! Negatieve aandacht is ook aandacht, zegt men toch altijd? Zoiets zal het wel zijn dan! 

Ik overviel Thomas met

mijn actie
Thomas ging die avond op tijd naar bed. Hij was moe en moest er morgen weer vroeg uit, was zijn reden. Ik vond het best. Had ik de hele avond lekker voor mijzelf. Na een bescheiden kusje ging hij naar boven. Ik trok een fles wijn open, ja…op maandag avond! En ik installeerde me op de bank. Ik voelde me net weer een puber die van alles deed wat niet mocht. En ik had er nog plezier in ook! Toch had ik ook ergens wel wat met Thomas te doen. Na twee wijntjes besloot ik het goed te maken met hem. Ik deed mijn kleding uit en liep in mijn niksie de trap op en begaf me naar onze slaapkamer. De slaapkamer lichtte op door de televisie die nog aanstond, terwijl Thomas al lekker lag te knorren.
Ik schoof de deken opzij en ik kroop bij hem in bed. Thomas schrok zich rot. Door mijn vinger voor zijn mond te schuiven en ‘shhht’… te zeggen, wist ik hem te ontspannen. Mijn vinger verving ik voor mijn lippen en ik zoende hem teder. Ik voelde hoe Thomas in de stemming kwam. Dit was een verrassing die hem wel aansprak en hij liet zich gewillig meevoeren met mijn verleidingspoging. Een heerlijke vrijpartij volgde. Alsof het nooit anders was geweest. Dit voelde heerlijk en vertrouwd. Na afloop streek ik voldaan naast hem neer. Thomas keek mij aan en zei dat ik wel vaker door de weeks wijn mocht drinken, als dit het resultaat was! Hij liet me lachen, hij had geen idee hoe wild het me maakte om zelf de touwtjes in handen te hebben en hem zo om mijn vingers te winden. 

Wederom bracht Jacob 

mijn hoofd op hol
De volgende ochtend wekte Thomas me en wees naar de wekker. Deze wees kwart over acht aan. Ik schrok me wild! Over een half uur moest ik op mijn werk zijn en de kinderen moesten nog aangekleed, eten en weg worden gebracht! ‘Geen paniek schatje..’ Hij wenkte naar de overloop. ‘Geef je moeder een kus en dan gaan we de schoenen en de jasjes aan doen.’ Ik werd totaal overvallen door deze verrassing. Thomas was al helemaal aangekleed en de meiden ook. Ik hoefde niets meer te doen, alleen maar mezelf opfrissen en aankleden. Top geregeld dit! Thomas moest lachen om mijn woeste en geschrokken blik. Hij wenste me een fijne dag en kuste me gedag. Dat is nog eens lekker wakker worden! ‘Je kleding die op de bank lag, ligt al in de wasmand!’ Riep Thomas me nog na, toen hij de trap af naar beneden liep. 

Een goed begin van de dag dit. Opgetogen stapte ik mijn bed uit en deed wat ik moest doen. Vandaag toch maar naar kantoor, dan komt er meer uit mijn vingers. Ik moest er echt even flink tegen aan. Zo gezegd, zo gedaan. Rond vieren had ik mijn deadline af en ik maakte weer aanstalten naar huis.
Toen ik de voordeur open deed, lag daar een pakketje op de mat. Mijn naam stond erop! Er bleek een prachtig, sexy jurkje in te zitten, begeleid met een kaartje waarop stond; ‘Trek je dit vrijdag aan?’
Dit moest het werk van Jacob zijn. Mijn wangen kleurden er rood van! Het was precies mijn maat en het zat als gegoten. Jacob bracht me mijn hoofd wederom op hol! Secuur borg ik het jurkje op in mijn kledingkast. En of ik dat deze vrijdag aan zou trekken! Stiekem ging ik er toch steeds meer naar uit kijken...

Meer lezen? Klik op de link!

Volg mij ook op

Instagram: @judithevelien
           en op               
    Facebook: www.facebook.com/koppzorgen
 

Mijn boek lezen?

deze is verkrijgbaar op:
www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en op www.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 
 

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!