Doodlopend begin (18)

Doodlopend begin (18)


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Lees je mee met de belevenissen van Amy en Thomas? Amy en Thomas hebben alles wat hun hartje begeert: twee lieve kinderen, een goede baan en elkaar. Hun gezin loopt als een geoliede machine, echter geldt dit niet geheel voor hun relatie. Dit geldt zeker voor hun seksleven, of beter gezegd: het ontbreken hiervan! Ook een relatie verdient liefde en aandacht om te kunnen blijven bloeien. Na de zoveelste discussie hierover heeft Amy besloten het los te laten, nu is het de beurt aan Thomas om hun relatie weer leven in te blazen! Doet Thomas dit ook? Gaat het nog goed komen tussen die twee...? Of verpest Amy alles door haar rebelse opstelling? 

Deel (1) lees je hier!  Deel (6) lees je hier! Deel (11) lees je  hier!  Deel (16) lees je hier
Deel (2) lees je hier!  Deel (7)lees je hier!  Deel (12) lees je hier!  Deel (17) lees je hier!
Deel (3) lees je hier!  Deel (8)lees je hier!  Deel (13) lees je hier!
Deel (4) lees je hier!  Deel (9)lees je hier!  Deel (14) lees je hier!

Deel (5) lees je hier!  Deel(10)lees je hier!Deel (15) lees je hier!


Zijn veroveringsplan 
was geniaal

Zoals ik vorige week nog uitkeek naar onze eerste sessie, daar keek ik er nu als een berg tegen op. De maandag lag al weer te lonken. Het vol gestampte weekend droeg er niet aan bij dat de dagen langzaam gingen. Alsof het lot me tartte, ontving ik die zondag avond weer een berichtje; ‘Het is stil aan de overkant…’ Prijkte er in mijn scherm. Thomas was net naar boven gegaan om zijn tanden te poetsen. Het kon niet anders dan dat hij dit stuurde. Hij moest ergens een extra mobiel hebben. Wat had hij dit goed uit gedacht! Heel zijn veroveringsplan was gewoon geniaal.

Ik stuurde een stout berichtje terug; ‘Niet voor lang…’ En zo besloot ik mee te gaan in zijn spel om de spanning weer wat op te voeren tussen ons. Al gauw kreeg ik een berichtje terug waarvan de inhoud slechts een vraagteken besloeg. Ik moest gniffelen en stuurde terug dat hij maar af moest wachten.

Ik liet het maar over
mij heen komen

Even later verraste ik Thomas in onze slaapkamer; ‘Vannacht slaap ik bij jou!’ Deelde ik speels mee. Zonder zijn reactie af te wachten begaf ik me naar de badkamer. Ik poetste mijn tanden, friste me op en ontdeed me van mijn kleding. Naakt stapte ik bij Thomas in bed en kroop tegen hem aan. ‘Wat is het stil aan de overkant…’ Fluisterde ik. Voor Thomas het signaal om zich om te draaien en zich in één beweging boven op mij te vlijen. Zonder woorden beminden we elkaar en zonder woorden vielen we daarna in slaap. 

Met een glimlach werd ik de volgende ochtend wakker. Ook Thomas was goed gemutst. Die ochtend zou de tweede sessie plaatsvinden. Dat deed mijn goede stemming weer een klein beetje verbleken. Ik had nog geen idee hoe ik deze sessie invulling zou gaan geven en ik had geen andere keuze dan het maar over mij heen te laten komen.

Werk aan de winkel

We waren stipt op tijd en konden meteen door lopen. Deze keer geen gezellig gekeuvel vooraf. Jacob wilde meteen weten hoe we de afgelopen week hadden ervaren. Thomas vertelde dat hij het schriftje wel als een uitkomst had gezien, hoewel het op sommige momenten best lastig was om zich in te houden. Op deze wijze bleef er alleen maar ruimte over voor de fijne en positieve dingen en dat nam wel wat spanning weg en kwam de sfeer ten goede. Ik kon mij erg vinden in Thomas zijn beleving. Jacob complimenteerde ons. Het was precies de insteek geweest om de spanning te filteren, zodat er alleen maar ruimte overbleef voor de fijne en positieve dingen. Zo ontstond er ook weer de ruimte om de mooie dingen van elkaar te zien. Dit kon alleen wanneer we ons echt aan de opdracht, of, uitdaging, zoals Jacob het prefereerde te noemen, zouden houden. 

Dus toch...?

Dan was het nu tijd om de notities in de schriftjes door te nemen. Het was aan ons om te bepalen wat we wilden bespreken. Thomas kreeg als eerste de eer. Alsof hij mijn schuldgevoel aanvoelde en nog even wat extra aan wilde wakkeren, begon hij over de cadeautjes. Moeilijk om niet meteen te reageren, al wist ik eigenlijk niet eens hoe ik moest reageren. Ik kon hem natuurlijk niet vertellen dat ik er geen notie van had dat deze van hem afkomstig waren. Hij vertelde hoe ondergewaardeerd hij zich had gevoeld, terwijl hij zo zijn best deed om mij het gevoel te geven dat hij mij prachtig vond en om mij het hof te maken. Voor hem was het een gegeven dat de cadeautjes van hem afkomstig waren, wist hij veel dat dit voor mij geheel anders lag.
Hij wist zelf niet zo goed waarom hij dit zo van mij slikte, hij had er de energie niet voor om mij op een verwijtende manier te benaderen of te confronteren. Van te voren wist hij al dat dit op niets uit zou lopen. Het deed hem wel goed om te zien hoe ik iedere keer glunderde als ik een cadeautje van hem had gehad en hoe mijn zelfvertrouwen een boost kreeg.

Ik zou willen dat Jacob

een prutser was!
Ik schaamde me ondertussen mijn ogen uit mijn kop. Zeker toen ik in de blik van Jacob een glimp van genoegdoening zag. Dit maakte me woest! Ik dacht weer terug aan vorige week, aan hoe hij in een bulderende lach uitbarstte toen ik opbiechtte dat ik dacht dat de geheimzinnige pakketjes en berichtjes van hem afkomstig waren. Dit moest echt één grote grap voor hem zijn! Tijd om me nog meer op te vreten of er verder over na te denken, had ik niet. Het was tijd om te reageren. Thomas had zijn best gedaan om zijn deel zonder verwijt kenbaar te maken. Aan mij nu de uitdaging om ook zonder verwijt te reageren. Er viel hem weinig te verwijten, dus dat koste me geen moeite. Ik werd overmand door schaamte en dat vertelde ik hem dan ook. Mijn schaamte was zo groot, dat er al gauw tranen over mijn wangen biggelden. Deze tranen vloeiden niet alleen vanwege het schaamtegevoel, maar ook vanwege het feit dat ik mezelf echt zo’n stomme koe vond. Maar dat kon ik niet vertellen. 

Met betraande ogen keek ik Thomas nu aan en ik zag hoe hij aan werd gegrepen door mijn emotie. Verslagen bleef ik hem aankijken en maakte excuses. Meer kon ik nu niet zeggen, meer kwam er niet uit. Ik sloeg dicht en sloeg mijn ogen neer. Er viel een stilte. Jacob vulde deze op door te zeggen dat het goed was wat hier gebeurde. Dit ging om pure en oprechte gevoelens. Gevoelens die overbleven als we het verwijt en de boosheid achterwege lieten. Wat had hij gelijk! En ik kon het niet uitstaan dat hij gelijk had! Ik zou willen dat het een prutser was waarbij ik me niet op mijn gemak voelde. Al het tegenovergestelde was waar! Hij hielp ons wel degelijk tot de kern te komen.

Thomas was woest!

‘Wil je nog iets toevoegen, of was dit het?’ Vroeg Jacob. Ik keek Jacob aan en zei dat ik graag nog één ding wilde zeggen. Hij knikte.  ‘Schatje, dank je wel. Dank voor die cadeaus en de berichtjes. Je deed precies het juiste en ik gedroeg me als een heks. Sorry…’ Verbaasd keek Thomas mij aan. ‘Welke berichtjes?’ Vroeg hij. 

Jacob keek nu net zo verbaasd als Thomas en ik deden. Ik had even een moment nodig om te bedenken hoe ik hier op zou reageren. Want het was nog steeds niet de opzet om aanvallend of verwijtend te reageren. Dit was even een moment waarop ik dat lastig vond en dus benoemde ik dat ook zo. Jacob greep nu in, hij zag hoe de spanning zich op begon te bouwen en gaf aan dat hij nu het gesprek even over zou nemen. Er brandde vuur in Thomas zijn ogen. Hij moest moeite doen om zich in te houden. Jacob benoemde nogmaals de voorwaarden voor communiceren en gaf daarna Thomas de gelegenheid om te reageren. ‘Ik wist het Amy! Ik wist het al die tijd! Het is van die kerel waarvan je die ene avond zijn telefoonnummer kreeg, is het niet?!’

Jacob belette me te reageren en gaf Thomas de kans zich te herstellen. Dit deed hij niet. Hij was woest! Hij voelde zich verraden en besodemieterd. Terwijl hij zo zijn stinkende best voor mij deed, liet ik me inpalmen door zo’n ‘Hans Worst’! Aldus Thomas.

Meer lezen? Klik op de link!

Volg mij ook op
Instagram: @judithevelien

           en op               
Facebook

 

Mijn boek lezen?

deze is verkrijgbaar op:
www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en opwww.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 

 

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (8 reviews)
expand_more
Verberg reacties
GEWELDIG!  Je zal het maar hebben...cadeautjes krijgen van je partner, berichten van een tweede en denken dat het van een derde komt... arme Amy... 
Wel lief van Thomas hoe hij haar probeert terug te veroveren, jammer dat Amy er blind voor was.
| 08:05 |
Als je denkt dat het gras ergens anders groener is...
| 08:29 |
Nu verdenk ik haar vriendin.
| 11:59 |
Oei, dit gaat fout....!
| 23:55 |
O jee, ik ga gauw verder lezen...
| 20:17 |
oh..................... ik had dus geen gelijk............. jeetje, welke kant gaat dit toch op hahaha
| 07:02 |
Ik begrijp Thomas heel goed. Maar er zijn nog heel wat raadsels...
| 21:16 |
tsjonge, wie stuurt die berichtjes dan?
| 21:00 |
Dat willen Amy, Thomas en Jacob nu ook wel eens weten 😉
| 21:08 |
Raadsel van de cadeautjes is opgelost. Blijft de vraag wie de 'hansworst' van de berichtjes was. Die moet n.l. van de cadeautjes hebben geweten.
| 20:53 |
Misschien wel, of misschien ook niet? 😉
| 21:09 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen