Doodlopend begin (3)


Lees je mee met de belevenissen van Amy en Thomas? Amy en Thomas hebben alles wat hun hartje begeert: twee lieve kinderen, een goede baan en elkaar. Hun gezin loopt als een geoliede machine, echter geldt dit niet geheel voor hun relatie. Dit geldt zeker voor hun seksleven, of beter gezegd: het ontbreken hiervan! Ook een relatie verdient liefde en aandacht om te kunnen blijven bloeien. Na de zoveelste discussie hierover heeft Amy besloten het los te laten, nu is het de beurt aan Thomas om hun relatie weer leven in te blazen! Doet Thomas dit ook? Gaat het nog goed komen tussen die twee...? Of verpest Amy alles door haar rebelse opstelling? 

Doodlopend begin (1) lees je hier!
Doodlopend begin (2) lees je hier!

De heer de Groot,

prijkt er op de betaalpas

Gedachteloos staar ik naar de grond wanneer ik in de rij bij de kassa sta. Mijn oog valt op een portemonneetje en ik raap het op. Het ding blijkt nog aardig gevuld ook. Er zit in ieder geval ook een betaalpas in. Mooi, dat biedt perspectieven. Bij de servicebalie laat ik later mijn gegevens achter en ik hang een kaartje aan het mededelingenbord met de boodschap dat ik de portemonnee van de heer de Groot heb gevonden en waar ik ben te bereiken.

Dat was het hoogtepunt van die dag. Wat zeg ik, van die hele week! De zaterdag die volgt, ontvang ik een berichtje op mijn mobiel. Het blijkt van de heer de Groot te zijn. ‘Wat fijn dat mijn portemonnee terecht is! Schikt het je als ik hem over een uurtje even op kom halen?’ Dit berichtje bezorgt mij een glimlach. Het komt zo oprecht en dankbaar over. Thomas stond op het punt om even met de meiden langs zijn moeder te gaan. Ik had toch al niet zo’n zin om mee te gaan. ‘Schatje, vind je het goed als ik thuis blijf? Die man die zijn portemonnee afgelopen week is verloren, komt hem zo eventjes ophalen.’ Thomas vond het geen enkel probleem en vertrok zonder mij.

Meneer de Groot mocht
er best wezen

Niet veel later stond de heer de Groot voor de deur. Deze heer bleek meer een meneer. Een alleraardigste meneer. Hij zal niet veel ouder dan ik zijn geweest. Twee sprankelende, bruine ogen keken mij aan toen ik de deur opende. Heel even stokte mijn adem. Dit was een uitermate fijne aanblik en zelfs mijn wangen kleurden een beetje rood. Meneer de Groot had geloof ik niet door dat hij me kortstondig overrompelde met zijn verschijning. 

Uiterst dankbaar was hij, dat ik zo vriendelijk was om voor zijn portemonnee te zorgen. Hij vouwde mijn hand in zijn twee grote handen en kuste de rug van mijn hand. Mijn hart sloeg een keertje over. Hij was blij verrast toen hij een blik in zijn portemonnee wierp en alles bleek er nog in te zitten. ‘Ik waardeer het echt enorm dat je zo eerlijk bent! Laat me je op een etentje trakteren als bedankje.’ Stelde hij voor. 

Ik liet in het midden

dat ik een man en kinderen had

Dit voorstel maakte me verlegen en dat zag meneer de Groot. ‘Sorry, ik zal me eerst eens even voorstellen. Dat maakt het misschien wat minder ongemakkelijk voor je.’ Hij stak zijn hand uit en stelde zichzelf voor als Jacob. ‘Wat een sympathiek gebaar Jacob. Maar ik kan helaas niet ingaan op je uitnodiging. Ik heb al andere plannen.’ Ik wilde eigenlijk zeggen dat ik al een man had en twee dochters en dat deze man het vast niet zou waarderen als ik met een andere man uit eten zou gaan. Maar ik deed het niet! Ik wilde het in het midden laten. Expres. Het gevoel dat alles mogelijk was en dat ik beschikbaar was, dat wond me op.

Eng genoeg voelde dat goed. In een flits voelde ik weer even hoe het is als er naar me wordt gekeken. Jacob probeerde me toch nog over te halen en begon nu met complimentjes te strooien. Hoe cliché en uitgekookt ze ook waren, het deed iets met me. Iemand liet merken dat hij me aantrekkelijk vond en dat werkte vleiend. Heel vleiend. Diep van binnen hoopte ik dat hij me mee zou sleuren en aan bleef dringen.

Wij gaan vanavond de

bloemetjes buiten zetten!

Maar hij deed het niet. Jacob stak zijn hand uit en keek me nog eenmaal aan met zijn prachtige, bruine ogen en droop toen af.
De rest van de dag kwam ik zwevend door. Die man had iets in me losgemaakt. Hij had de vrouw in mij aangeraakt. Ik had het dus nog wel degelijk in me! Het was een kort moment geweest maar het had me wel in laten zien dat er nog ergens een sexy lady lag verscholen in mij.

In een opwelling belde ik Louise nu op. ‘Lo, met mij…Amy. Wij gaan vanavond ouderwets de bloemetjes buiten zetten!’ Louise stond enigszins voor het blok en dacht eerst nog dat ik een grapje maakte. Het was ook al weer eventjes geleden dat wij samen de hort op waren geweest.‘Euh, owkeeej, leuk…’ Klonk het aarzelend en ingetogen aan de andere kant van de lijn. ‘Iets enthousiaster mag ook wel hoor!’ Moedigde ik Louise aan. Toen ze eenmaal door had dat het me menens was, werd Louise ook steeds enthousiaster. Thomas keek verrast op toen ik hem vertelde dat ik vanavond met Louise op stap ging. Het signaal dat het echt te lang was geleden.

Opgedoft kuste ik Thomas gedag. Hij wenste me veel plezier, maar zei niets over hoe ik eruit zag. 

Meer lezen? Klik op de link!

Volg mij ook op

Instagram: @judithevelien
           en op               
    Facebook: www.facebook.com/koppzorgen

 

Mijn boek lezen?

deze is verkrijgbaar op:
www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en op www.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 

 

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!