×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Doodlopend begin (7)

Doodlopend begin (7)


Lees je mee met de belevenissen van Amy en Thomas? Amy en Thomas hebben alles wat hun hartje begeert: twee lieve kinderen, een goede baan en elkaar. Hun gezin loopt als een geoliede machine, echter geldt dit niet geheel voor hun relatie. Dit geldt zeker voor hun seksleven, of beter gezegd: het ontbreken hiervan! Ook een relatie verdient liefde en aandacht om te kunnen blijven bloeien. Na de zoveelste discussie hierover heeft Amy besloten het los te laten, nu is het de beurt aan Thomas om hun relatie weer leven in te blazen! Doet Thomas dit ook? Gaat het nog goed komen tussen die twee...? Of verpest Amy alles door haar rebelse opstelling? 

Doodlopend begin (1) lees je hier!          Doodlopend begin (6) lees je hier!
Doodlopend begin (2) lees je hier!          
Doodlopend begin (3) lees je hier!          
Doodlopend begin (4) lees je hier!
Doodlopend begin (5) lees je hier!

Ik moest wennen aan
mijn nieuwe lichaam

Boos werd ik niet. Deze reactie had ik eigenlijk al een beetje voorzien. Mijn aandeel was groter dan ik voor ogen had. Misschien had hij wel gelijk. Al voelde dit niet zo. Er volgde een herhaling van het gesprek dat we eerder voerde. Langzaam drong het tot me door dat Thomas me mooi vond zoals ik was en dat dat niet de oorzaak was aan het gebrek van intimiteit. Het was een gekke gewaarwording om me te beseffen dat ook ik aandeel had. Tegelijkertijd was het ook verhelderend. Ik zat gewoon niet lekker in mijn lichaam!  Ik moest in ieder geval wennen aan mijn nieuwe lichaam. Geen idee hoe ik het accepteren hiervan vorm moest gaan geven. Misschien was het eens tijd om op rantsoen te gaan en lekker gezond bezig te zijn? 

Was het van Jacob?

Terwijl ik dat dacht, klonk er een piepje. Ik ontving een berichtje. ‘Ik krijg jou maar niet uit mijn hoofd..’ Het nummer kende ik niet. Zou het van Jacob zijn? Mijn hart maakte een sprongetje en er ging een scheut van warmte door heel mijn lijf. Er stond verder geen afzender bij, helemaal niets waar ik enige herkenning uit zou kunnen halen. Wie was dit? Vurig hoopte ik dat het Jacob was. Het kon haast niet anders. Naarstig scrolde ik door mijn oude berichtjes, om te kijken of ik overeenstemming vond met het eerdere berichtje die van Jacob afkomstig was, aangaande het vinden van zijn portemonnee. Helaas bleek ik dit al te hebben gewist. Een aanknopingspunt had ik daarmee dus verspeeld.

Ik besloot toch maar

mijn mond te houden
In gedachten verzonken, maakte ik aanstalten om de meiden van de opvang op te halen. Toen hun armpjes zich vlijtig om mijn nek heen sloegen, verdwenen de gedachten over het berichtje naar de achtergrond. Ik werd weer opgezogen door de gezin gerelateerde verplichtingen. Eenmaal thuis aangekomen, speelden de meiden nog even lekker in de tuin en begon ik alvast met het avond eten.
Al gauw kwam Thomas thuis van zijn werk. Tijdens het avondeten namen we de dag door. Niets bijzonders. Het was een gewone, doorsnee donderdag geweest. Ineens dacht ik weer aan het berichtje en uitgelaten wilde ik er over vertellen. Ik bedacht me, en besloot het nog even voor mezelf te houden. Al wist ik niet precies waarom. Het had wel iets spannends. Jacob had iets. In gedachten vroeg ik mij af hoe die ene avond eruit had gezien wanneer ik wel op Jacob zijn uitnodiging in was gegaan? Daar zou ik nooit achter komen, maar ik kreeg het wel warm van die verwondering.

Het moest Jacob 

wel zijn!
‘Hallo, contact….Waar zit jij met je hoofd?’Vroeg Thomas me geërgerd. ‘Of je de ketchup even aan wilt geven?’ Zonder te reageren gaf ik hem de ketchup aan en stortte me weer op mijn bord met eten.

Toen we later die avond lang uit op de bank televisie lagen te kijken, kwam er weer een berichtje binnen. Thomas was net even naar het toilet. ‘Wanneer zie ik je weer?’Luidde het berichtje. Ik voelde mijn wangen rood kleuren. Wie was dit? Mijn vermoedens gingen nog steeds uit naar Jacob. Maar ik durfde niets terug te sturen en ik wist ook niet of ik dat wel wilde. Mijn rode wangen vielen Thomas meteen op nadat hij terug kwam van het toilet. Lachend vroeg hij me waar ik aan zat te denken en ik lachte het een beetje weg. De rest van de avond was ik wat afwezig. 

Wat was er toch met
ons gebeurd?

Voor het eerst sinds tijden vroeg Thomas me nu schoorvoetend of ik vannacht naast hem zou komen slapen. Ik ging in op zijn voorstel. Hij drukte me tegen zich aan, duwde mijn kin met zijn wijsvinger zijn kant op en fluisterde me toe dat hij me de liefste en de mooiste vond en dat hij heel veel van me hield. Die zag ik niet aan komen. Ik viel even helemaal stil. Zijn woorden raakten me. Zonder iets terug te zeggen kuste ik zijn lippen. Vol passie kuste hij me terug. Dit gevoel. Die vlinders. Die liefde. Dat vuur. Ik voelde het weer even. Het was er nog! Verliefd keek ik hem aan en zei hem verlegen dat ik ook ontzettend veel van hem hield. Het gaf echt even een boost. Hoe klein dit geste misschien ook was. Later in bed lagen we lepeltje-lepeltje. Dit voelde goed en dit voelde vertrouwd. Wat was er toch gebeurd met ons? Waarom was dit geen vanzelfsprekendheid meer?

Thomas speelde er goed

op in
Met dit fijne gevoel viel ik in slaap. Ik was warempel geen één keer wakker geworden. Hier knapte een mens van op! Thomas deed precies het juiste op het juiste moment. Precies dat wat ik zo nodig had om de liefde weer op te doen bloeien en te voelen. Ik voelde me geliefd en gewaardeerd .
Helaas bleef het bij deze sporadische uitspatting. Hoewel het ons beiden goed deed, zakte het daarna weer in. Het maakte mij onrustig en ook een beetje bang. Want ik wist hoe essentieel deze onderdelen zijn voor een relatie en we waren hard op weg dit te verwaarlozen. Motivatie om wederom initiatief te nemen om het gesprek aan te gaan, had ik niet. Ik wilde dat Thomas nu eens moeite ging doen en uit zichzelf zou zien en voelen hoe nodig dit was! 

Meer lezen? Klik op de link!

Volg mij ook op

Instagram: @judithevelien
           en op               
    Facebook: www.facebook.com/koppzorgen
 

Mijn boek lezen?

deze is verkrijgbaar op:
www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en op www.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 
 

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!