Door dik & dun? (16)


Manon blijkt op de verkeerde tijd op de verkeerde plek te zijn. Zo brengt een onschuldig avondje uit met haar beste vriendin, haar van de ene penibele situatie in de andere. Van een huisje, boompje, bijna beestje bestaan, bestaat haar leven nu ineens uit seks, drugs, geweld en leugens! De ene samenloop van omstandigheden wisselt zich af met een andere samenloop van omstandigheden en ongewild wikkelt ze zichzelf in een web vol ellende. Niets is wat het lijkt en het web waar zij zich in bevindt spreidt zich als een olievlek in haar leven. Lukt het haar om zich weer los te maken uit dit ingewikkelde en gevaarlijke web? Lees je mee?

Deel 2   Deel 7   Deel 12

Deel 3   Deel 8   Deel 13
Deel 4  Deel 9  Deel 14
Deel 5 Deel 10  Deel 15

Behalve ik, wist 

niemand iets

‘Hoe zit het eigenlijk met Stella? Wat weet zij allemaal en hoe groot is haar betrokkenheid?’ Vroeg ik verschrikt aan Roos. Ze begon te lachen en vroeg of dit een serieuze vraag was. ‘Stella is bloedmooi maar zo dom als het achtereind van een varken. Ze is zo naïef, zij weet van niets.’ Het klonk erg bot wat Roos verkondigde, maar ze had ergens wel gelijk. Stella kon inderdaad prat gaan op haar naïviteit. Dat had ik zelf ook al ondervonden. Waar was ik in verzeild geraakt? Van een brave, gemiddelde vrouw, belandde ik ineens van het ene in het andere schandaal. Dat allemaal omdat ik me op die bewuste avond op het verkeerde moment, op de verkeerde plaats bevond


Ergens vond ik het ook wel humor, hoewel het allerminst een grap was. ‘Weet Bart van de louche praktijken van Walter?’ Roos ontkende. De enigen die af wisten van het handeltje, waren Roos, Walter, Alex en ik. Het werd maar een ingewikkelde aangelegenheid. Ik wist wat ik moest weten en ik nam kort en zakelijk afscheid van haar. Roos was hierdoor zichtbaar aangedaan. Ik had die afstand nou eenmaal nodig. 

Er zat geen toekomst meer in

voor mij en Bart

Mijn relatie met Bart en onze toekomst had ik al opgegeven. Voor mij was het inmiddels wel duidelijk dat ik niet meer verder met hem wilde. Mijn toekomstbeeld met hem was in duigen gevallen. Samen met Roos had hij de nodige biertjes weggetikt en daarna waren ze inderdaad bij haar thuis beland. Inmiddels was toen al duidelijk dat Alex zich over mij had ontfermd vanwege mijn zogenaamde bad trip op de xtc die ik genomen zou hebben. Dat had Roos niet tegen Bart verteld, zij vond dat dat aan mij was om aan hem te vertellen. Aan mij in ieder geval nog de schone taak om dit nog aan Bart te vertellen voordat ik onze relatie officieel zou beëindigen.

Ik stuurde Bart een berichtje dat ik weer naar huis zou komen en dat we nog even zouden praten voordat hij zou vertrekken. Ik kreeg een kort en bevestigend berichtje terug. Bij thuiskomst deed ik mijn hele verhaal eerlijk uit de doeken. Van mijn patstelling met Stella tot aan onze gezamenlijke wraakactie op Alex aan toe. Ik vertelde nu ook van die zogenaamde ‘bad trip’ waar niets van klopte en hoe Alex en Walter dankbaar gebruik hadden gemaakt van dat verzinsel om Bart nog meer te laten denken dat ik allerlei kwetsende dingen achter zijn rug om deed. Samen wisten zij iedereen om hun smerige vingers te winden. Ze werkten nauw samen om alles voor elkaar te krijgen wat zij voor ogen hadden. Zowel Ik, Roos, Stella en Bart waren mee gegaan in hun vuile spelletjes. Ze wisten iedereen perfect tegen elkaar uit te spelen zonder dat iemand het ook maar in de gaten had. Tot nu! Alles viel nu op zijn plek en alles lag nu op tafel. Er waren geen geheimen meer.

Was dit nou 

zijn reactie?

In plaats van dat hij reageerde op die nieuwe dingen die ik hem zojuist vertelde, barstte Bart in luid gelach uit toen ik hem vertelde over de wraakactie die ik samen met Stella had bekokstoofd en vroeg me of ik die foto’s nog had. ‘Zijn verdiende loon! Priceless!’ Gilde hij enthousiast uit. Verbijsterd was ik. Serieus? Is dat het eerste waar hij aan denkt na dit alles? Toen Bart uit was gelachen en mijn richting op keek, zag hij dat ik allerminst was gecharmeerd van zijn reactie. ‘Sorry lieverd, dat was misschien wat misplaatst van mij. Maar ik vind dit zo’n stoere actie van je en had dit echt nooit achter jou gezocht. Respect!’ Riep hij weer in zijn onbevangen enthousiasme. Hij had gelijk, het paste totaal niet in mijn straatje en viel ver buiten mijn comfortzone. Maar hallo, ik had hem zojuist opgebiecht dat ik hem ook had besodemieterd. Weliswaar konden we dat nu dan tegen elkaar afstrepen. Maar toch! Het leek Bart weinig te interesseren. Daarmee werd mijn gevoel dat het echt klaar was tussen ons nog maar eens versterkt. 

Het was klaar

tussen mij en Bart...

‘Bart, ik denk dat we er beter een punt achter kunnen zetten. Dit gaat zo niet meer werken. Er is teveel beschadigd.’ Verschrikt keek Bart op. Blijkbaar had hij dit niet aan zien komen. ‘Hoef je niet zo verbaasd te kijken! Jij hebt mij besodemieterd met mijn beste vriendin, verzwijgt dit tijden en als we het gesprek aan gaan, dan hebben we het er niet meer over. Ik ben het zat Bart!’ Hierop schoot Bart uit zijn slof en verweet mij vervolgens mijn misstap met Stella. Die misstap die hij zojuist nog zo prees. Er was geen touw aan vast te knopen bij hem en dat was des te kwetsender. Hij stond er duidelijk net even wat anders in als ik dat deed. 

Er volgde het ene verwijt na het andere van ons beiden naar elkaar toe. Van een gesprek was allang geen sprake meer. De spanning steeg steeds meer evenals de onredelijkheid. Wat was er met ons gebeurd? Alles om mij heen leek langzaam aan stuk te gaan. Wat werd ik er verdrietig van. Ik had er genoeg van. Met dit geruzie schoten we beiden niets op en ik riep het een halt toe. Het was klaar. Ik stuurde Bart weg, het was over tussen ons.


Met veel bombarie vertrok hij. Zijn spullen had hij eerder vandaag al bij elkaar gepakt. Hij gooide ze in zijn auto en scheurde er met een rotgang vandoor. Verloren zat ik nu met opgetrokken benen op de bank. Ik wist het even niet meer. Wat was er in korte tijd absurd veel gebeurd.
Bart en ik waren niet meer. Ik was dusdanig op hem afgeknapt dat mijn gevoelens samen met hem de deur uit waren geglipt. Die harteloze reactie, de verwijten. Ik herkende Bart er niet meer in. Met een fles wijn en een kilo chocolade kwam ik de avond al zappend door. Na een onrustige nacht begon mijn leven zonder Bart. Ik voelde me ellendig en alleen. Ik was niet alleen Bart kwijt maar ook Roos. Zij waren toch wel de hoekstenen in mijn leven. 

Meer lezen? Klik op de link!

Volg mij ook op
 


Gerelateerde artikelen: