×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Jouw dag zonder jou

Jouw dag zonder jou


48 jaar was je, toen je je leven het leven liet. Daar stopten al je te behalen mijlpalen ineens. Je liet slechts je geboortedag na om ons aan je te behalen mijlpalen te herinneren. Een reeks cijfers, een dag, een datum. Zo abstract. Na jouw dood moesten we jouw geboortedag abstract vieren. Nou ja, vieren? Herdenken? 11 maart was jouw dag, is jouw dag. Ook na jouw dood blijft dat nog jouw dag.

Een abstracte dag

Lang was het een gekke dag, een dag waarvan ik niet zo goed wist hoe ik deze in moest richten. Zo gek om jouw zogenaamde mijlpalen alleen te moeten ‘vieren’. Hoezo vieren? Je bent er niet meer! Je verjaart niet meer, we hoeven niet meer te proosten en er zijn geen wensen meer voor een kleinigheidje om je te verrassen. Het is leeg op die dag. Geen invulling. Geen idee wat ik op deze dag moet herdenken of vieren. Jouw geboorte? Je leven? Dat je er ooit was of bent geweest? Dat zijn gegevens die inmiddels net zo abstract aanvoelen als de cijfertjes die jouw geboortedag nu aanduiden. 

Je zou 60 worden

Jaren verstreken en het bleef wat onwennig. Je vijftigste mijlpaal brak aan en ik weet niet eens meer wat ik toen heb gedaan. Je werd vijftig jaar zonder dat je er zelf bij was. De komende 11 maart zou je 60 worden! Je pensioenleeftijd zou langzaam maar zeker in beeld komen. Ik weet niet, 60 is toch ook een soort van mijlpaal. Althans, zo zag ik dat wel bij papa. Zijn verjaardag vierden we uitbundig, maar toch ook ingetogen. Samen met zijn vrouw en alle kinderen en kleinkinderen hadden we pret voor tien. Een mooi en bijzonder samenzijn. We genoten intens en papa was het stralende middelpunt. Zo had dit ook voor jou moeten zijn. Vind ik! Het twaalfde jaar dat jij er niet meer bent bereiken we in oktober. Verdorie mama! Een trieste mijlpaal…

Die twinkeling zei meer dan 1000 woorden

Hoe had jouw 60e verjaardag eruit gezien? Was het in dezelfde strekking als jouw 48e verjaardag? Dat was niet het allerleukste feestje kan ik mij nog herinneren. Maar het was wél jouw dag en ik was er bij! Ik feliciteerde je en gaf je een cadeautje. Je glunderde omdat ik deze dag met jou meevierde. Dat staat me nog wel bij en die glundering en twinkeling in jouw ogen wanneer je mij zag, die mis ik. Daaruit kon ik zoveel aflezen. Deze blik zei meer dan duizend woorden. 

Wat moet ik nou met die 11e?! Moet ik een gebakje eten, aan je denken of een kaarsje branden om te ‘vieren’ dat jij er al die jaren niet meer bent?! Dat doe ik ieder jaar wel braaf, want het is jouw dag. Jouw dag zonder jou. Het enige wat jij mij na al die jaren nog na laat, zijn de mijlpalen die je had kunnen behalen. Jouw dagen. Die dagen maken jouw bestaan nog enigszins tastbaar. Ze horen bij jou en ze staan symbool voor iets wat jij neer hebt gezet ten tijde van jouw leven. Hoe pijnlijk, niet eerlijk, frustrerend en verdrietig ze ook zijn, er is ook altijd een kant die mij in laat zien en voelen dat je toch nog een deel van mij bent, een deel van mijn leven en een deel van mijn kinderen. Hoe ontoereikend ook, het maakt je weer een beetje levendig.

Wij vieren jouw verjaardag


Dit jaar staan papa, mijn broertje en ik samen stil bij jouw mijlpaal. Gewoon omdat 60 jaar worden jou ook was gegund, onder andere omstandigheden en met ons erbij. Jij liet mij mijn vader en mijn broertje na. Zonder jou had ik hen niet. Misschien moet ik het in dit licht gaan bekijken, want in dat licht, valt er zeker wat te vieren. 

Volg mij ook op
Facebook: 
Koppzorgen
en/ of op:
Judith-it

 


Mijn boek lezen?
 deze is verkrijgbaar op:

www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en op www.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 

Gerelateerde artikelen:




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties