×

Yoors


Inloggen
×

Yoors












#

0 volgers
notifications_noneadd
Jouw dag zonder jou

Jouw dag zonder jou


48 jaar was je, toen je je leven het leven liet. Daar stopten al je te behalen mijlpalen ineens. Je liet slechts je geboortedag na om ons aan je te behalen mijlpalen te herinneren. Een reeks cijfers, een dag, een datum. Zo abstract. Na jouw dood moesten we jouw geboortedag abstract vieren. Nou ja, vieren? Herdenken? 11 maart was jouw dag, is jouw dag. Ook na jouw dood blijft dat nog jouw dag.

Een abstracte dag

Lang was het een gekke dag, een dag waarvan ik niet zo goed wist hoe ik deze in moest richten. Zo gek om jouw zogenaamde mijlpalen alleen te moeten ‘vieren’. Hoezo vieren? Je bent er niet meer! Je verjaart niet meer, we hoeven niet meer te proosten en er zijn geen wensen meer voor een kleinigheidje om je te verrassen. Het is leeg op die dag. Geen invulling. Geen idee wat ik op deze dag moet herdenken of vieren. Jouw geboorte? Je leven? Dat je er ooit was of bent geweest? Dat zijn gegevens die inmiddels net zo abstract aanvoelen als de cijfertjes die jouw geboortedag nu aanduiden. 

Je zou 60 worden

Jaren verstreken en het bleef wat onwennig. Je vijftigste mijlpaal brak aan en ik weet niet eens meer wat ik toen heb gedaan. Je werd vijftig jaar zonder dat je er zelf bij was. De komende 11 maart zou je 60 worden! Je pensioenleeftijd zou langzaam maar zeker in beeld komen. Ik weet niet, 60 is toch ook een soort van mijlpaal. Althans, zo zag ik dat wel bij papa. Zijn verjaardag vierden we uitbundig, maar toch ook ingetogen. Samen met zijn vrouw en alle kinderen en kleinkinderen hadden we pret voor tien. Een mooi en bijzonder samenzijn. We genoten intens en papa was het stralende middelpunt. Zo had dit ook voor jou moeten zijn. Vind ik! Het twaalfde jaar dat jij er niet meer bent bereiken we in oktober. Verdorie mama! Een trieste mijlpaal…

Die twinkeling zei meer dan 1000 woorden

Hoe had jouw 60e verjaardag eruit gezien? Was het in dezelfde strekking als jouw 48e verjaardag? Dat was niet het allerleukste feestje kan ik mij nog herinneren. Maar het was wél jouw dag en ik was er bij! Ik feliciteerde je en gaf je een cadeautje. Je glunderde omdat ik deze dag met jou meevierde. Dat staat me nog wel bij en die glundering en twinkeling in jouw ogen wanneer je mij zag, die mis ik. Daaruit kon ik zoveel aflezen. Deze blik zei meer dan duizend woorden. 

Wat moet ik nou met die 11e?! Moet ik een gebakje eten, aan je denken of een kaarsje branden om te ‘vieren’ dat jij er al die jaren niet meer bent?! Dat doe ik ieder jaar wel braaf, want het is jouw dag. Jouw dag zonder jou. Het enige wat jij mij na al die jaren nog na laat, zijn de mijlpalen die je had kunnen behalen. Jouw dagen. Die dagen maken jouw bestaan nog enigszins tastbaar. Ze horen bij jou en ze staan symbool voor iets wat jij neer hebt gezet ten tijde van jouw leven. Hoe pijnlijk, niet eerlijk, frustrerend en verdrietig ze ook zijn, er is ook altijd een kant die mij in laat zien en voelen dat je toch nog een deel van mij bent, een deel van mijn leven en een deel van mijn kinderen. Hoe ontoereikend ook, het maakt je weer een beetje levendig.

Wij vieren jouw verjaardag


Dit jaar staan papa, mijn broertje en ik samen stil bij jouw mijlpaal. Gewoon omdat 60 jaar worden jou ook was gegund, onder andere omstandigheden en met ons erbij. Jij liet mij mijn vader en mijn broertje na. Zonder jou had ik hen niet. Misschien moet ik het in dit licht gaan bekijken, want in dat licht, valt er zeker wat te vieren. 

Volg mij ook op
Facebook: 
Koppzorgen
en/ of op:
Judith-it

 


Mijn boek lezen?
 deze is verkrijgbaar op:

www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en op www.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 

Gerelateerde artikelen:





Memvan3
Wat ontzettend mooi geschreven.... 
15-03-2019 21:57
15-03-2019 21:57 • Reageer
DiaantjesLife
Je sluit dit blog mooi af, want ik denk dat je dat morgen heel goed gaat doen. Het lijkt me verder inderdaad heel lastig, want 'vieren' doe je toch niet.........  Ik zal het ooit mee maken...... Sterkte voor morgen en geef je moeder toch maar een mooie 60e dag ❤️
10-03-2019 16:56
10-03-2019 16:56 • Reageer
marijke
ja meis dat zou ik doen wat je schrijft in je laatste alinea. Zal maandag aan je denken. Liefsxxx
10-03-2019 01:05
10-03-2019 01:05 • Reageer
FrutselenindeMarge
lastig he,mijn mam stierf de dag voor haar 73
09-03-2019 15:15
09-03-2019 15:15 • Reageer
Schorelaar
gek hoor, ze zal ook nooit ouder worden dan de 48 jaar die ze leefde. 12 jaar waarin jullie je verder hebben ontwikkeld, ouder zijn geworden, kinderen gekregen. Mooi dat jullie haar mijlpaal 'vieren'
09-03-2019 14:20
09-03-2019 14:20 • Reageer
Flying Eagle
Prachtig, intens geschreven, Judith. En zo'n mooi eerbetoon.  
Het blijft een dag van herinnering. Zo ervaar ik het zelf ook deze 2 weken. 
09-03-2019 13:46
09-03-2019 13:46 • Reageer
Encaustichris
💙💙💙💙💙.
09-03-2019 12:24
09-03-2019 12:24 • Reageer
1960-1980
Wat had je het haar gegund om deze dag met jullie allemaal te vieren. Vooral met mijlpalen ben je je er extra bewust van dat iemand er niet meer is, omdat je die meestal uitbundiger viert dan gewone verjaardagen. Je hebt het heel mooi verwoord. Misschien kun je ook vieren, dat ze jou het leven heeft geschonken. Zonder haar waren je vader en broer er niet, maar jij ook niet. En dat zou toch een groot gemis zijn geweest. Ik wens je een fijne dag de 11e met mooie herinneringen 😘
09-03-2019 11:34
09-03-2019 11:34 • Reageer
Annemiek

Het is zo lastig voor jullie. Want inderdaad wat vier je? Mijn mannetje is nog zo klein en het oberlijden van zijn papa is zo totaal anders. Wij hebben het gevierd. Met confetti ballonnen, taart/gevulde koek en een cadeau gemaakt door onze zoon.

Zonder jou moeder was jij er ook niet geweest. Je moeder heeft je gevormd tot wie je bent. Jij hebt zelf besloten welke kant je omging na haar overlijden en je hebt zelf gekozen hoe je om ging met alles rondom je moeder. Je hebt een boek geschreven en je doet vast nog veel meer met de ervaringen van je moeder in je rugzak. Alleen was het (misschien) prettiger geweest als je al deze ervaringen niet gehad had. Dan was je iemand anders geworden dan je nu bent. Tja mensen die of heel vroeg overlijden of er zelf voor kiezen laten altijd diepe sporen achter in het leven van wie ze achter laten.

Ik wens jullie een goede geboortedag van jullie (schoon)moeder/oma en ex-vrouw toe. Misschien kijkt ze wel mee en kan ze zich toch een beetje warmen aan hoe jullie haar dag vieren. ❤️🌺

09-03-2019 11:26
09-03-2019 11:26 • Reageer
Hans van Gemert
Mooi geschreven. Het is lastig, dit soort mijlpalen, altijd met een dubbel gevoel. Maar zoals je zegt, het brengt ook mooie herinneringen boven.
09-03-2019 11:17
09-03-2019 11:17 • Reageer