Mag ik heel even jullie aandacht?

Mag ik heel even jullie aandacht?


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Voor het Ronald McDonald Kinderfonds?
Heb jij al eens gehoord van de Ronald McDonald huizen? Vast wel. Voor de meesten onder ons een voorziening waar we nog nooit eerder meer te maken hadden. Een plek die onder de noemer, ‘ver-weg-van-mijn-bed-show’ valt. En dat is maar goed ook! Want de verhalen die je binnen de muren van deze instelling treft, die zijn vaak hartverscheurend en meeslepend. Ze hebben allemaal een aangrijpend verhaal. Sommigen met een goede afloop, sommigen ook niet. 

Mijn eigen dochter werd zes weken
te vroeg geboren 
Voor ons was het niet nodig om over gebracht te worden naar een ziekenhuis ver van onze vertrouwde haven af. Wij woonden dichtbij genoeg om iedere dag bij haar te kunnen zijn. Zij hield er geen complicaties aan over en binnen drie weken mocht ze weer naar huis. Die drie weken voelden voor mij al als drie jaren! Ze waren tergend en het was afschuwelijk dat ik die drie weken iedere dag zonder baby weer naar huis moest. Het was intens verdrietig dat ik iedere nacht melk moest kolven voor mijn baby die ik niet bij mij had. Het was intens verdrietig dat haar bedje drie weken lang leeg en onaangeroerd op onze slaapkamer stond. 

Hoe verdrietig dit ook was, ze kwam er goed vanaf en na drie weken hadden we haar iedere dag bij ons en konden we die vreselijke weken weer achter ons laten. Er zijn ook gezinnen waarbij dit heel anders is. Zij kregen een kindje die wel allerlei complicaties hadden en die zorg en behandeling verdienden die zij niet in hun eigen woonplaats konden vergaren. Hun kindje moest tientallen kilometers verderop, op worden genomen. Die drie weken waar wij ons doorheen moesten worstelen, was peanuts in verhouding tot deze gezinnen. Want dan hebben we het ineens over maanden of zelfs jaren! Iets wat nauwelijks voor is te stellen voor jou of voor mij. Iedere dag hebben we onze dierbare kinderen bij ons. Dit geldt voor een aanzienlijk aantal gezinnen in Nederland niet. Die vechten iedere dag keihard, met als einddoel om uiteindelijk iedere dag samen te kunnen zijn, zoals het een gezin betaamt.

Mijn nicht, Heleen Droog,
heeft zo’n verhaal 
Hun zoon werd vijf weken te vroeg geboren met een zeldzame afwijking aan zijn luchtpijp en slokdarm. Bij zijn geboorte bleken deze afwijkingen dermate gecompliceerd, dat artsen schoorvoetend mededeelden dat de aandoening waarmee het ventje van doen had, niet verenigbaar was met het leven. Inmiddels is dit kereltje al een hele vent, want we zijn acht jaar verder!
Dit mag met recht een groot wonder genoemd worden. Want wat heeft dit jongetje een doorzettingsvermogen en een drang naar het leven en om te overleven. Net als zijn dappere papa en mama die er in al die jaren met heel hun wezen voor hem waren. En ze zijn er nog niet. Er zullen nog vele opnames en operaties volgen. Dit gebeurt veelal in het Erasmus in Rotterdam en zij wonen in Enschede. Je kunt je daarmee vast wel voorstellen wat een immense impact zo’n ingreep en opname iedere keer op hun leven heeft. 

Daarom hulde voor het
Ronald McDonald kinderfonds! 
Daarom is het ook meer dan prachtig dat de Ronald McDonald huizen er zijn om hen keer op keer op te vangen, zodat zij er op ieder moment van de dag voor hun zoon kunnen zijn. Ja, ook ’s nachts! Want dat zijn ook vaak de momenten dat een kind zijn papa en mama hard nodig heeft. Als het pijn heeft of verdriet of gewoon naar heeft gedroomd. Dan zijn papa en mama op een steenworp afstand. In die acht jaren heeft hij vaker in het ziekenhuis gelegen dan ik met mijn zesendertig jaren. Hij heeft een medisch dossier die voor een doorsnee persoon niet te bevatten is. Intens heb ik al die jaren met hen meegeleefd! En jemig, wat voel ik mij vaak machteloos. Machteloos omdat ik zoveel meer zou willen doen dan alleen maar een kaarsje opsteken en mijn duimen overuren laten maken met draaien. Het enige tastbare wat ik af en toe kan doen, is een donatie. Want het Ronald McDonald Kinderfonds draait op donaties. Daarom, samen met al die waardevolle vrijwilligers, een essentieel onderdeel van hun (voort)bestaan!

Wil jij ook iets doen?
Dat kan! 
Je draagt jouw steentje al bij door het lezen van dit artikel en/ of door het te delen. Hoe meer mensen erover lezen, hoe meer beweging. Natuurlijk kun je ook wat doneren. Iedere cent is er één en iedere gedoneerde cent wordt gewaardeerd. Al lijkt het niet veel; alle kleine beetjes samen, maken een groot geheel. Dus wil jij ook iets tastbaars doen, deel dan dit artikel of doneer ook een kleinigheidje! Mijn dank en van al die gezinnen die het zo nodig hebben, is groot! 

Oh, en uiteraard....

doneer ik alle YP's die ik met dit artikel binnen haal aan het Ronald McDonald Kinderfonds!

signup

Doneren gaat heel makkelijk en dit kan ook eenmalig! Wie het kleine niet eert...

Klik hier!

Wil jij weten hoe het verder gaat met Heleen en haar gezin of meer weten over de hete vuren waar zij voor hebben gestaan? Heleen is een ster in schrijven en bloggen en neemt je mee op reis met haar indringende verhalen en inkijk in haar leven. Je kunt haar volgen via haar Facebookpagina:
Facebook
of via haar website: 
www.nikszekerallesmogelijk.nl
of via Instagram: @heleen_nzam
 



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (18 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Mooie blog voor een heel goed doel!
| 13:36 |
Dank je wel Handmade! Ook dank voor je yp waardering, fantastisch!
| 14:16 |
Goed geschreven! Mooi om aandacht voor te vragen.
| 14:09 |
Dank je wel Peter!
| 18:30 |
Goed geschreven! Zelf doe ik ieder jaar vrijwilligerswerk onder andere voor Stichting Villa Pardoes. Het is zeker goed dat deze initiatieven bestaan voor mensen die het nodig hebben!
| 08:54 |
Goed geschreven! Ik ken het verhaal en ik ken jouw nicht en haar gezin. Wij hebben ook een zorgintensief kind en waren hun buren bij Villa Pardoes. Ook voor ons is het Ronald McDonaldhuis heel belangrijk en hebben we er het afgelopen half jaar regelmatig gebruik van moeten maken. Super goed dat je dit onder de aandacht brengt!
| 09:28 |
Dank je wel! Bijzonder dat jullie elkaar kennen, nog meer reden om dit onder de aandacht te brengen en ik doe t graag!
| 16:59 |
ik heb er veel over gehoord ja. Heel mooi dat dit er is en ik ga zeker doneren.
| 00:19 |
Wat fijn dat je gaat doneren! En zeker heel erg mooi dat het er is
| 06:53 |
absoluut!!
| 22:41 |
Mooie blog. Mijn schoonzus heeft ook gebruik gemaakt van een RonaldMc Donald huis.
Ik ben er daardoor ook wel eens in geweest.
Zo belangrijk dat dit bestaat.
Succes met je fantastische actie hier.
| 23:43 |
Ik ben er ook wel eens binnen geweest, erg indrukwekkend hè?
| 06:53 |
Opgeslagen om later te lezen
| 23:17 |
*Thumbsup*
| 06:52 |
Heel mooi initiatief, ik ga doneren!
| 23:17 |
Wat goed! Dank je wel :-)
| 06:52 |
een goede blog voor die actie als ik voldoende punten heb,ga ik je ook wat doneren
| 19:29 |
Wat een geweldig mooi en lief gebaar! Via de link onderaan mijn blog, kun je ook rechtstreeks doneren. Ook kleine bedragen en eenmalig. Kun je helemaal zelf invullen :-)
| 19:39 |
toen mijn eigen kind erlag ter plekke ook gedaan
| 19:40 |
Wat verdrietig dat je hier ook een verleden in hebt! Begrijpelijk dat het je dan zo aan het hart gaat.
| 19:52 |
Natuurlijk gedeeld op diverse platforms!
| 19:27 |
Geweldig Diaantje! Mijn dank is groot
| 19:37 |
Dit verdient de nodige aandacht!
| 18:26 |
Helemaal mee eens :-)
| 19:37 |
Wat een mooi blog! Ik zelf heb 3 maanden als baby in de couveuse gelegen, toen waren er geen Ronald mc Donald huizen. Mijn ouders hebben mij 3 maanden alleen van achter een glazen muur mogen bekijken niet eens in de couveuse zelf, gelukkig mogen de ouders nu wel de kinderen vastpakken en verzorgen
| 18:12 |
Wat moet dat een vreselijke tijd voor je ouders zijn geweest! Zo fijn en zo mooi dat er in deze tijd wel de mogelijkheid voor ouders is om dichtbij hun kindje te kunnen zijn.
| 19:37 |
Heb zelf geen kinderen, maar wel boeiend om te lezen!
| 17:45 |
Dank je wel Kimberley!
| 19:55 |
Goed dat je hier aandacht voor vraagt. Ook ik ga het delen.
| 16:00 |
Dank je wel! Dank ook voor de steun, geweldig!
| 16:06 |
Mijn kinderen zijn allemaal te vroeg geboren, 1 met 6 mnd 1500 gr eas toch op en neer reizen met ov dus dagelijks onmogelijk. Mooi iniatief
| 15:59 |
Jeetje, wat heftig voor je! Dan wordt het idd onmogelijk om dagelijks langs te gaan, hartverscheurend :-(
| 16:05 |
Uiteindelijk hebben we het overleefd
| 16:06 |
Gelukkig wel ja! Maar vergeten zal je het nooit.
| 16:14 |
Nee er mist een heel stuk
| 16:16 |
Heel goed om hier aandacht voor te vragen. Ik deel het.
| 15:55 |
Dank je wel en dank voor de steun; geweldig!
| 16:04 |
Mooi gezegd.
Ik ken het gevoel dat je hebt als een pasgeboren kind met spoed naar een neonatalogisch centrum wordt gebracht, al was dat maar een weekje.
| 15:42 |
Ook een week maakt een impact voor het leven
| 16:04 |
Dat is zo, ja.
| 16:06 |
Heel gaaaf super zeg!
| 14:04 |
:-D
| 14:05 |

 

×

Yoors


exit_to_app Inloggen