Mag ik heel even jullie aandacht?


Voor het Ronald McDonald Kinderfonds?
Heb jij al eens gehoord van de Ronald McDonald huizen? Vast wel. Voor de meesten onder ons een voorziening waar we nog nooit eerder mee te maken hadden. Een plek die onder de noemer, ‘ver-weg-van-mijn-bed-show’ valt. En dat is maar goed ook! Want de verhalen die je binnen de muren van deze instelling treft, die zijn vaak hartverscheurend en meeslepend. Ze hebben allemaal een aangrijpend verhaal. Sommigen met een goede afloop, sommigen ook niet. 

Mijn eigen dochter werd zes weken
te vroeg geboren 
Voor ons was het niet nodig om overgebracht te worden naar een ziekenhuis ver van onze vertrouwde haven af. Wij woonden dichtbij genoeg om iedere dag bij haar te kunnen zijn. Zij hield er geen complicaties aan over en binnen drie weken mocht ze weer naar huis. Die drie weken voelden voor mij al als drie jaren! Ze waren tergend en het was afschuwelijk dat ik die drie weken iedere dag zonder baby weer naar huis moest. Het was intens verdrietig dat ik iedere nacht melk moest kolven voor mijn baby die ik niet bij mij had. Het was intens verdrietig dat haar bedje drie weken lang leeg en onaangeroerd op onze slaapkamer stond. 

Hoe verdrietig dit ook was, ze kwam er goed vanaf en na drie weken hadden we haar iedere dag bij ons en konden we die vreselijke weken weer achter ons laten. Er zijn ook gezinnen waarbij dit heel anders is. Zij kregen een kindje die wel allerlei complicaties hadden en die zorg en behandeling verdienden die zij niet in hun eigen woonplaats konden vergaren. Hun kindje moest tientallen kilometers verderop, op worden genomen. Die drie weken waar wij ons doorheen moesten worstelen, was peanuts in verhouding tot deze gezinnen. Want dan hebben we het ineens over maanden of zelfs jaren! Iets wat nauwelijks voor is te stellen voor jou of voor mij. Iedere dag hebben we onze dierbare kinderen bij ons. Dit geldt voor een aanzienlijk aantal gezinnen in Nederland niet. Die vechten iedere dag keihard, met als einddoel om uiteindelijk iedere dag samen te kunnen zijn, zoals het een gezin betaamt.

Mijn nicht, Heleen Droog,
heeft zo’n verhaal 
Hun zoon werd vijf weken te vroeg geboren met een zeldzame afwijking aan zijn luchtpijp en slokdarm. Bij zijn geboorte bleken deze afwijkingen dermate gecompliceerd, dat artsen schoorvoetend mededeelden dat de aandoening waarmee het ventje van doen had, niet verenigbaar was met het leven. Inmiddels is dit kereltje al een hele vent, want we zijn bijna negen jaar verder!
Dit mag met recht een groot wonder genoemd worden. Want wat heeft dit jongetje een doorzettingsvermogen en een drang naar het leven en om te overleven. Net als zijn dappere papa en mama die er in al die jaren met heel hun wezen voor hem waren. En ze zijn er nog niet. Er zullen nog vele opnames en operaties volgen. Dit gebeurt veelal in het Erasmus in Rotterdam en zij wonen in Enschede. Je kunt je daarmee vast wel voorstellen wat een immense impact zo’n ingreep en opname iedere keer op hun leven heeft. 

Daarom hulde voor het
Ronald McDonald kinderfonds! 
Daarom is het ook meer dan prachtig dat de Ronald McDonald huizen er zijn om hen keer op keer op te vangen, zodat zij er op ieder moment van de dag voor hun zoon kunnen zijn. Ja, ook ’s nachts! Want dat zijn ook vaak de momenten dat een kind zijn papa en mama hard nodig heeft. Als het pijn heeft of verdriet of gewoon naar heeft gedroomd. Dan zijn papa en mama op een steenworp afstand. In die negen jaren heeft hij vaker in het ziekenhuis gelegen dan ik met mijn zevenendertig jaren. Hij heeft een medisch dossier die voor een doorsnee persoon niet te bevatten is. Intens heb ik al die jaren met hen meegeleefd! En jemig, wat voel ik mij vaak machteloos. Machteloos omdat ik zoveel meer zou willen doen dan alleen maar een kaarsje opsteken en mijn duimen overuren laten maken met draaien. Het enige tastbare wat ik af en toe kan doen, is een donatie. Want het Ronald McDonald Kinderfonds draait op donaties. Daarom, samen met al die waardevolle vrijwilligers, een essentieel onderdeel van hun (voort)bestaan!

Wil jij ook iets doen?
Dat kan! 
Je draagt jouw steentje al bij door het lezen van dit artikel en/ of door het te delen. Hoe meer mensen erover lezen, hoe meer beweging. Natuurlijk kun je ook wat doneren. Iedere cent is er één en iedere gedoneerde cent wordt gewaardeerd. Al lijkt het niet veel; alle kleine beetjes samen, maken een groot geheel. Dus wil jij ook iets tastbaars doen, deel dan dit artikel of doneer ook een kleinigheidje! Mijn dank en van al die gezinnen die het zo nodig hebben, is groot! 

signup

Doneren gaat heel makkelijk en dit kan ook eenmalig! Wie het kleine niet eert...

Klik hier!

Gerelateerde artikelen:

Wil jij weten hoe het verder gaat met Heleen en haar gezin of meer weten over de hete vuren waar zij voor hebben gestaan? Heleen is een ster in schrijven en bloggen en neemt je mee op reis met haar indringende verhalen en inkijk in haar leven. Je kunt haar volgen via haar Facebookpagina:
Facebook
of via haar website: 
www.nikszekerallesmogelijk.nl
of via Instagram: @heleen_
stagram