×

Yoors


Inloggen
×

Yoors












#

0 volgers
notifications_noneadd
Sprankels: van levensbelang!

Sprankels: van levensbelang!


Al weer bijna een jaar geleden bereikte mij het trieste nieuws, dat een oud klasgenoot uit het leven stapte. Ik schreef er iets over…

Sprankels zijn niet
vanzelfsprekend

Ooit begint het leven toch sprankelend? Mijn tweejarige dochter is hier momenteel wel echt het levende bewijs van. Die glinstering in haar ogen en haar met pindakaas besmeurde wangetjes zijn daar onder andere het bewijs van. Trots heft ze haar bordje de lucht in en roept me toe dat ze haar crackers op heeft! Ze heeft nu haar zinnen gezet op een pakje drinken. Waar ze er eerder vandaag al twee van had gehad. Nog niet zo lang geleden volstond een simpel bekertje water nog en wilde ze niets anders. Dingen veranderen. Dat blijkt.

Hij vond het leven
te moeilijk …

Ik hoop met ieder vezeltje in mijn bestaan dat ze haar sprankeling de rest van haar leven weet te behouden. Haar toegang tot het omarmen van het leven. Vandaag is me maar weer eens gebleken dat dit niet voor iedereen geldt. Vandaag bereikte me het trieste bericht dat een oud klasgenootje zichzelf van het leven heeft beroofd. Ik zat jaren met hem in de klas. Hij vond het leven te moeilijk. Dat kopte de aankondiging van zijn afscheid. Wat kwam dat binnen! Het raakt me in het diepste van mijn ziel.

Wat was er met zijn sprankeling gebeurd, waardoor het hem niet meer lukte om het leven te omarmen? Wat was hem overkomen waardoor hij was gaan geloven in het feit dat de dood beter is dan leven? Niemand die het hem kon vertellen in ieder geval. Zolang niemand je kan vertellen dat het leven beter is dan de dood en je hier zelf ook geen overtuiging in vindt, dan zal dit de overlevingsdrang niet ten goede komen en wordt het lastig het leven te dragen en die sprankeling te behouden.

De sprankel groeit
niet met iedereen mee

Wat maakt me dat verdrietig. Ik kijk nog eens naar mijn tweejarige stuiterbal en zie hoe zij het leven tegemoet treedt. Haar ondeugende blik laat haar sprankeling doorschemeren. Haar sprankeling die hopelijk haar leven lang met haar mee zal groeien.

De sprankeling die mijn klasgenoot ooit had, kon niet met hem meegroeien. Dezelfde sprankeling die mijn moeder ook niet bij kon benen. Deze maatschappij is er niet op ingericht om mensen te helpen waarbij de sprankel ontbreekt. Maar, na regen komt zonneschijn. Toch? Wat pilletjes erbij en dan moet het goed komen!

De sprankel krijg je niet terug wanneer je een natte lont probeert te ontsteken. Al schijnt de zon na een regenbui nog zo hard, wanneer jij in de schaduw staat, krijg je niets mee van die warme stralen! Soms is het leven gewoon niet verenigbaar met het leven. Hoe krom dit voor de gemiddelde persoon met een goed werkende en meegroeiende sprankel ook mag zijn.

Let your sparkle  
be alive!

Koester en bescherm jouw sprankel. Verzorg het , wees lief, wees dankbaar en niet te streng. Voed het en omarm het. Jouw sprankel is zo kostbaar, zo waardevol en zo dierbaar. Jouw sprankel is jouw toegang en jouw motor tot energie, plezier, geluk, tot ontwikkeling en tot de toekomst. Je mag in je handjes knijpen wanneer jouw sprankel met je meegroeit. Want echt, dit is niet voor iedereen weggelegd. Niet iedereen heeft die kostbare sprankel. Als jij hem wel hebt, dan heb je goud in handen!
Misschien sprankelt je sprankel niet alle dagen voluit. Dat hoeft ook niet. De dagen dat deze niet op volle toeren sprankelt, houden je alert en laten je de waarde van jouw sprankel niet vergeten. Gebruik deze dagen om je sprankel zich op te laten laden, zodat je er daarna weer vol tegenaan kunt en gebruik kunt maken van de waardevolle diensten die jouw sprankel jouw biedt. 

Ben jij je sprankel kwijt?

En lukt het jou niet om je sprankel te laten sprankelen? Zijn er aspecten in het leven die jou belemmeren om toegang te krijgen tot jouw sprankel? Zijn er andere worstelingen waar je maar steeds tegen aan blijft lopen?  Misschien ben je al jaren keihard aan het werk met jezelf. Misschien heb je al verschillende vormen van therapie gevolgd, begeleiding gehad, misschien ben je ooit opgenomen geweest. Stel dat je dat allemaal heb gedaan maar voor je gevoel ben je er niet echt veel mee opgeschoten, voor je gevoel blijf je toch elke keer weer terugvallen in dezelfde angst, pijn, afwijzing, moeite, verslaving, problemen en/of gedragingen? En daarbij besef je ook dat er toch iets moet veranderen alleen weet je niet hoe je dat kunt realiseren zonder je weer in één of andere therapie te storten. Je bent niet alleen! Je bent niet de enige met deze worstelingen.  Misschien is dit het juiste moment om je te verdiepen in- en misschien zelfs deel te nemen aan wat Blijvend Anders te bieden heeft. Neem eens een kijkje op de website en/ of op de Facebookpagina:

Volg mij ook op:
 

Mijn boek lezen?
 deze is verkrijgbaar op:

www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en op www.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 
 

Gerelateerde artikelen:

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.



Els Vergaerde
Ze zijn zeker van levensbelang! Elke ouder zou zich moeten realiseren dat de manier van opvoeden veel kan bijdragen in het sprankelend houden daarvan!
04-09-2018 07:38
04-09-2018 07:38 • 1 reactie • Reageer
Judith Evelien
Precies zoals jij zegt! Die eerste jaren zijn zo fragiel en die vormt die kleintjes voor de rest van hun leven
04-09-2018 12:28
04-09-2018 12:28 • Reageer
enigma
Soms heb je het zelf niet in de hand, in het behouden van die sprankel. Soms doven anderen die sprankel. Zeker in het westen, waar je geen tijd krijgt om je sprankel voldoende te voeden, waar je gek verklaart wordt als je als 40-jarige in plassen wil dansen of beweert dat je uren naar de vogeltjes in je tuin kunt kijken. Waar je steeds meer in steeds minder tijd moet kunnen, de lat steeds hoger... Waar we onze kinderen in zoveel mogelijk 'moetens' inschrijven : muziekles, dictie, sportvereniging, jeugdbeweging... zodat ze na school eerst 2 'moetjes' moeten afwerken en geen tijd meer krijgen om gewoon te doen waar ze zin in hebben. Waar overwerkte, prikkelbare ouders al van bij het ontbijt aansporen om voort te doen, de tafel afruimen terwijl de kleuter nog zit te eten, want kleuter moet om 7u bij de opvangklas zijn... enz...
20-08-2018 11:50
20-08-2018 11:50 • 1 reactie • Reageer
Judith Evelien
Je valt al gauw buiten de boot, als je net even anders tegen de wereld aan kijkt dan het gros van de maatschappij. Dan valt het inderdaad niet mee om die sprankel te laten sprankelen! Ik schreef daar ook al eens een blog over: https://y.is/PKjKT
20-08-2018 12:25
20-08-2018 12:25 • Reageer
jolandemooij
Gelukkig vind ik bijna iedere dag wel een beetje sprankel. Moeilijk om aan te zien als iemand dat niet 'meer' kan. 
18-08-2018 18:37
18-08-2018 18:37 • 1 reactie • Reageer
Judith Evelien
Ja, dat is heel verdrietig! Ik zou willen dat ik af en toe iets van mijn sprankel weg kon geven...
18-08-2018 19:53
18-08-2018 19:53 • 1 reactie • Reageer
Piteke van der Meulen
Wat een goede blog, ademloos gelezen
18-08-2018 10:41
18-08-2018 10:41 • 1 reactie • Reageer
Judith Evelien
Dank je wel!
18-08-2018 11:37
18-08-2018 11:37 • Reageer
Hans van Gemert
Die sprankels zijn zo enorm belangrijk!
17-08-2018 12:50
17-08-2018 12:50 • 1 reactie • Reageer
Judith Evelien
We kunnen niet zonder!
18-08-2018 11:37
18-08-2018 11:37 • Reageer
De Knutseljuf Ede
Mooi dat je hierover schrijft en ook iets aanreikt.
17-08-2018 09:59
17-08-2018 09:59 • 1 reactie • Reageer
Judith Evelien
Dank je wel knutseljuf! Ik zal hier ook over blijven schrijven, belangrijk om dat onder de aandacht te blijven brengen
17-08-2018 10:46
17-08-2018 10:46 • Reageer
Schorelaar
Onlangs een oud (maar jong) collegaatje. We dachten dat het beter met haar ging. Het nieuws doet altijd pijn. 
24-06-2018 19:55
24-06-2018 19:55 • 1 reactie • Reageer
Judith Evelien
Wat verdrietig en intens! Gecondoleerd en sterkte 😘
24-06-2018 20:47
24-06-2018 20:47 • 1 reactie • Reageer
wakeupkitty
Heeft hij die sprankel ooit gehad? Het gaat er niet om of een ander jou die sprankel kunt wijzen maar of jij hem kunt voelen. Wat er niet is kun je niet koesteren of verzorgen. Heel veel sterkte.
24-06-2018 10:40
24-06-2018 10:40 • 1 reactie • Reageer
Judith Evelien
Dat is exact wat ik met dit stuk duidelijk probeer te maken. Niet iedereen heeft die sprankel en als je deze wel hebt, dan mag je daar oneindig dankbaar voor zijn, want dit is niet vanzelfsprekend. En of hij die sprankel ooit heeft gehad? Misschien niet. Het is al weer een tijdje geleden dat hij overleed, maar pfff...het blijft aangrijpen.  Dank voor je reactie!
24-06-2018 11:40
24-06-2018 11:40 • 1 reactie • Reageer
Encaustichris
Ik wens een ieder, en vooral jou heel veel sprankels toe!!
23-06-2018 17:17
23-06-2018 17:17 • 1 reactie • Reageer
Judith Evelien
Zo lief! Sprankels zijn het mooiste wat je kunt hebben 😊
24-06-2018 11:41
24-06-2018 11:41 • Reageer
Annemiek
klopt, ze zijn van levensbelang. Als er sprankels zijn dan kun je zware stormen doorstaan. Hoe lang ze ook duren. In de hoop dat de storm gaat liggen houden die sprankels je dan in beweging.
22-06-2018 19:01
22-06-2018 19:01 • 1 reactie • Reageer
Judith Evelien
❤️
24-06-2018 11:41
24-06-2018 11:41 • Reageer