Lijden in eenzaamheid, het zou verboden moeten worden!

Lijden in eenzaamheid, het zou verboden moeten worden!


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Je bent niet de enige mama,
weet je dat wel?


Mama? Weet je dat jij niet de enige was? En weet je dat je nog steeds niet de enige bent? Er zijn nog veel meer mensen die worstelen met gevoelens die volgens de maatstaven van de maatschappij niet door de beugel kunnen. Gevoelens die niemand begrijpt en gevoelens die beangstigend zijn. Ooit was dit voor mij ook zo en kon en wilde ik daar ook niet over nadenken. Terwijl jij zo dapper was om hier open in te zijn. Niet dat je het heel subtiel bracht. Het werd ons meer opgelegd. Je smeet het bij ons op ons bordje en dat was het dan. Toch heb ik er bewondering voor hoe je hier voor bleef staan en hoe jij nooit een geheim hebt gemaakt van je verlangen. Je verlangen om te sterven. Jouw verlangen om te sterven ging niet samen met mijn verlangen om jou in mijn leven te houden. Wat had ik jou nog nodig en wat heb ik jou vaak moeten missen de afgelopen jaren. Wat kan me dat kwaad maken en wat vervloek ik dat rot verlangen wat jij had dan! Dat verlangen wat jou er toe dreef om er aan toe te geven en je verlangen werkelijkheid te laten worden. Dat rot verlangen wat mij mijn moeder ontnam. Dat rot verlangen wat jou je dochter ontnam!

Het verlangen om te sterven is
een allesoverheersend gevoel


Dat verlangen is net zo dodelijk als een ongeneeslijke ziekte. Net zo bedorven en net zo verwerpelijk. Net zo slopend en net zo destructief. Dat is meteen de reden dat men vreselijk terug deinst wanneer men openlijk spreekt over het verlangen tot sterven. Het verlangen tot sterven is niet verenigbaar met het leven en valt niet te rijmen met iemand die nog bruist van de levensenergie. Het inlevingsvermogen daalt tot het nulpunt als het hier op aan komt. Dat moet veranderen! Het verlangen tot sterven is net zo’n legitiem gevoel als het verlangen tot overleven en leven en ieder ander gevoel wat iemand ervaart. Een gevoel die je niet weg kunt stoppen. Een allesoverheersend gevoel.
 En weet je mama? Jij was niet de enige die dit zo voelde. En weet je mama? Je bent nog steeds niet de enige die dit zo voelt. Jij kunt het niet meer uitdragen en jij kunt het niet meer uitleggen. Met jou sterven, stierf jouw stem met jou. Die stem wil ik nu laten horen. Jouw gevoel mocht er zijn mama! Al was het niet te vatten en al was het laatste wat ik wilde, jou missen. Weet je wat ik ook niet wilde mama? Jou tegen jou zin in bij me houden. Jou ongelukkig zien. Jou je eeuwige worsteling zien strijden. In deze situatie waren er alleen maar verliezers. Onze verlangens druisten tegen elkaar in. We konden elkaar niet tegemoet komen. Als ik jou tegemoet zou komen, werd ik verscheurd van verdriet en kwam jij mij tegemoet, dan ging jouw hartverscheurende worsteling, strijd en lijden onverminderd door.

Je bent niet alleen,
al voelt dat vaak wel zo!


Voor iedereen die kampt met deze gevoelens en deze verlangens: je bent niet alleen! Jij verdient het om gehoord te worden en jij verdient het om niet in eenzaamheid te lijden. Jij verdient warmte en jij verdient begrip. Hoe moeilijk dit ook is voor de mensen die van jou houden. Jij verdient een goed gesprek waarin jij precies kwijt kunt wat jij voelt. Zonder vooroordelen, zonder weerstand. Gewoon een luisterend oor. Niet meer en niet minder! Kon ik dat destijds maar voor mijn moeder betekenen. Niemand zou in eenzaamheid moeten lijden of in eenzaamheid moeten sterven. 

Worstel jij met…
een gebrek aan levensvreugde of

Misschien ben je al jaren keihard aan het werk met jezelf. Misschien heb je al verschillende vormen van therapie gevolgd, begeleiding gehad, misschien ben je ooit opgenomen geweest. Stel dat je dat allemaal hebt gedaan maar voor je gevoel ben je er niet echt veel mee opgeschoten, voor je gevoel blijf je toch elke keer weer terugvallen in dezelfde angst, pijn, afwijzing, moeite, verslaving, problemen en/of gedragingen? En daarbij besef je ook dat er toch iets moet veranderen alleen weet je niet hoe je dat kunt realiseren,  zonder je weer in één of andere therapie te storten….

Dan is dit het juiste moment om je te verdiepen in- en misschien zelfs deel te nemen aan wat Blijvend Anders te bieden heeft. Neem vrijblijvend een kijkje en wie weet...

Blijvend anders zit ook op Yoors!

Volg mij ook op

 

Mijn boek lezen?

deze is verkrijgbaar op:
www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en opwww.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 

 

Gerelateerde artikelen:

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.


Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (12 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Mooi beschreven .Respect
| 20:30 |
Dank je wel Gerrit
| 20:31 |
Wat een mooie blog. Complimenten 
| 20:30 |
Goed omschreven werkelijkheid voor velen en jullie
Heel heftig het verschil en haast geen doen ze naast elkaar te hebben
al 12 jaar  ben ik een opvang type voor een meisje die dit ook zo heeft en nu gaande het proces van delen steeds beter hiermee overweg kan, al blijft het sluimerend aanwezig bij enkele momenten. stap voor stap  buigt nu haar werkelijkheid richting de mijne
dankbaar ,, maar w at een verschil en wat een zware weg ook
| 13:48 |
Dat is zeker een hele zware weg! Wat ontzettend goed te lezen dat ze in begint te zien dat er ook n andere werkelijkheid is 😊
| 16:29 |
super ja.. t heeft mij veel tijd gekost...maar  niet voor niets
| 16:47 |
Zeer mooi en openhartig geschreven! Respect!!!
| 11:23 |
Dank je wel Peter!
| 16:30 |
Intens en heel goed verwoord.
| 03:33 |
Dank je wel Yneke!
| 07:59 |
Ja, mooi verwoord vorig jaar zou ik bijna dood gaan aan een gat in mijn maag. Mijn lichaam deed zo'n pijn dat ik vaak weg viel en dacht vaak dat ik dood zou gaan. Mijn man wil er niks van horen, maar het voelde zo fijn. Toen de dokter me zei: dat ik geopereerd ging worden. Vond ik dat goed want ik was bijna zo ver om de wereld te verlaten. De gedachten aan niks is er nog maar ben wel blij dat ik er nog ben. Bedankt voor je mooie blog en je bent een mooi mens.
| 10:07 |
Wat zal dat een impact op je hebben gehad. Gelukkig is het goed afgelopen en ben je er nog! Dank voor je lieve woorden!
| 10:32 |
Dat heeft veel indruk gemaakt en nog steeds maar het leven is mooi dus we gaan nog even door.
| 13:33 |
Ben hier even helemaal stil van en moest ook even denken wat ik zou gaan zeggen............. heb zelf op dit punt gestaan en komt dan zeker nu toch ook weer even naar boven. Toch ben ik blijkbaar nooit echt zeker geweest, want ik ben er nog en oh wat ben ik daar nu blij mee. Als ik dit dus lees, dan besef ik toch ook wat ik mijn dierbaren had aan kunnen doen, maar toch weet ik ook dat ze het begrepen hadden op dat moment. Heel dubbel en schrijf dus ook even voor mijn gevoel nu verwarrend, maar je hebt het heel mooi verwoord en wat heeft jouw moeder een prachtige dochter op de wereld gezet!
| 17:52 |
Och DiaantjesLife, je reactie raakt me! Wat moet het dan inderdaad moeilijk voor je zijn om op een artikel als deze te stuiten. Erg confronterend. Wat een geluk dat je er nog bent en een nog grotere zegen dat jij dat zelf ook zo voelt. Hoe pijnlijk ook, ook mooi hoe je inziet wat je je dierbaren aan zou doen wanneer je wel tot deze daad was gekomen. Ze zouden er kapot van zijn geweest, al voelde jij dat toen waarschijnlijk heel anders. Je bent geliefd en dat weet je nu gelukkig wel. Je hebt het allerminst verwarrend beschreven, ik weet exact wat je bedoelt hoor. Wat een lief compliment, in die laatste regel. Zo voelt het namelijk niet altijd voor mij. Hoe ik daarbij kom , daar zit een lange geschiedenis achter. Dank voor je reactie, hij komt binnen!
| 20:03 |
Wat een mooi antwoord en ja, ik ben echt super gelukkig dat ik er nog ben. Het zal altijd heftig blijven om hierover te praten, zeker voor iedereen die er direct of indirect mee te maken heeft gehad...........
| 20:12 |
Absoluut blijft dat heftig. Maar oh, wat is het belangrijk dat juist dit onderwerp bespreekbaar is, wordt en blijft. Daar heb ik dan ook mijn missie van gemaakt!
| 20:17 |
Dat doe je ook echt super goed! Juist doordat het meer bespreekbaar wordt/is, kan dit misschien ook een hoop ellende voorkomen. Toch blijft het een feit, dat het absoluut altijd voor de persoon zelf op dat moment de juiste keus was. Jij omschrijft dat ook zo mooi, je hebt er begrip voor, ondanks dat je het er ook heel moeilijk mee hebt. Ben je nu ook gaan volgen, blijkbaar deed ik dat dus nog niet ;) Je schrijft mooi en over hele goede onderwerpen.
| 20:20 |
Wow Diaantje...wat een mooi compliment, dank je wel! Leuk dat je me volgt, ik volg jou ook. Je maakt mooie dingen en zet je in voor een prachtig initiatief. Mijn project staat ook nog mooie dingen te wachten in het nieuwe jaar. Dus blijf mijn artikelen maar in de gaten houden. Zeer binnenkort lees je er meer over! :-)
| 22:39 |
Super! Ik wacht vol spanning af ;)
| 06:37 |
Wat een goed artikel!
| 00:03 |
Dank je wel IceBucketlist2happinezz!
| 07:00 |
Mijn beide ouders waren afgelopen juni klaar met hun strijd. Goed dat erover geschreven wordt, ik zou dat zelf niet zo goed kunnen.
| 12:29 |
Wat verdrietig dat jij jouw ouders moet missen aan zoiets ongrijpbaars! Twee dierbaren in eens, is wel heel erg heftig hoor. Begrijpelijk dat je hier niet zomaar over kunt schrijven. Ik verloor mijn moeder reeds tien jaar geleden. Er is in die jaren na haar verlies heel wat gebeurd en er ging heel wat aan vooraf, voordat ik bij de berusting kwam die ik nu gevonden heb. Veel sterkte voor jou. Hopelijk heb je lieve mensen om je heen waar je bij terecht kunt. Knuffel!
| 15:57 |
Dank je ,lief van je. Ik heb er wel vrede mee, maar het gemis is groot.
| 22:34 |
Dat begrijp ik. Het is ook niet niks. Neem je tijd.
| 07:02 |
Heel indrukwekkend, ik heb de tranen in mijn ogen staan... Ook, misschien wel juíst door herkenning...
| 02:30 |
Ik hoop dat je die herkenning fijn vond en je je eventjes niet meer zo alleen hebt gevoeld. Knuffel!
| 20:45 |
Dat klopt wel, dank je wel daarvoor hoor! ;-)
| 20:48 |
Heel mooi verwoord. Je voelt het "willen geven "maar ook heel intens de pijn. Hartverscheurend
| 12:58 |
Dank je wel Vera! Het is precies zoal jij omschrijft
| 13:29 |
Ik herken hier wat in. Goed verwoord!
| 23:43 |
Fijn dat je herkenning vindt, al hoop ik wel op positieve wijze. En dank voor je compliment!
| 08:12 |
Met name "Jou bij me houden..." degene die ik verloor liet een hele fijne afscheidsbrief achter waar ik veel kracht uit put. Steun door heb. Maar zij had niet hoeven blijven leven, voor mij. Hoe graag ik het ook had gewild. Mis haar.
| 08:35 |
Dat is een verdrietig stuk. Een stuk vol onmacht, want je kunt de situatie niet beter maken voor elkaar. Welke keuze er ook uit voortvloeit, iemand zal verscheurd achter blijven. Zoals ik al in mijn blog schreef, een dergelijke situatie heeft alleen maar verliezers :-(
| 08:47 |
Maar blijven zou haar hebben verscheurd...
| 09:11 |
Precies, dat bedoel ik ook. Welke keuze er ook gemaakt wordt...iemand blijft verscheurd achter. Of de gene die besluit te blijven en anders de gene die die persoon achter laat.
| 10:58 |
Het zou egoïstisch zijn om te willen dat de ander blijft leven, voor mij.
| 11:19 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen