Onverwoestbaar! Of toch niet...

Onverwoestbaar! Of toch niet...


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Mijn elementen zijn
geen 
onuitputtelijke bronnen

Onaangekondigd besloten mijn geduld, mijn humeur, mijn geheugen, de zin, de empathie en mijn weerstand er tussen uit te knijpen. Ze waren boos, zo vertelden zij. Boos omdat ik hen negeer en doe of ik almachtig en onverwoestbaar ben. Al tijden ga ik ver over hun grenzen heen en behandel ik hen alsof zij onuitputtelijke bronnen zijn. Zij zouden mij wel even laten zien hoe de vork nou echt in de steel zat en dat ik zonder hen helemaal niets of niemand ben. Pas als ik dat nou eindelijk eens zou erkennen, gingen zij er over nadenken of ze ooit nog bij mij terug wilden komen. Oh, en daarnaast werd ik bestempeld als verraadster. Excuse me? Al enige tijd stond er een figuur vanuit de verte naar me te zwaaien en mijn elementen konden de manier waarop ik daarmee flirtte, echt niet uitstaan. In hun ogen betrof het nou niet een fijne toevoeging in onze balans en trok die figuur, dit aardig overhoop. Geen idee waar ze het over hadden. Er werd me toegesneerd of ik mijn hoofd alsjeblieft uit het zand wilde halen. Ik werd nu wat boos. Ik bepaal toch verdorie zelf wel met wie ik mij in laat en met wie niet? Laat staan met wie ik wel of niet flirt! Waar ging dit over?

Pas op voor de
wolf in schaapskleding

Toen werden ze eindelijk wat concreter. In hun ogen liet ik die wolf in schaapskleren veel te dichtbij komen. Zo schattig als die zogenaamde schaap er ook uit mocht zien, ik moest vooral niet vergeten dat het in werkelijkheid een venijnige wolf was. Die gaat ooit toeslaan. Er werd me op mijn hart gedrukt toch alsjeblieft goed alert te blijven en niet in zijn mooie praatjes te trappen. Dat verrekte beest zou de hele balans ten gronde richten. Dat kreng ging mijn sores echt niet oplossen, het zou de sores slechts groter maken en er voor zorgen dat die donkere waas nog meer bezit van me zou nemen. Het was hem al een aardig eind gelukt om onze ooit zo solide basis en balans om zeep te helpen. Mijn elementen smeekten me! Ik was al een grens over, vertelden zij me.

Wat is het eng om
kennis te maken met de
tegenpolen van mijn karakter


Nou oké, daar zat ik dan. Ik wist dat ze gelijk hadden. En ik wist ook dat ik nu moest handelen. Langer wachten kon niet meer, daarvoor had ik al te lang aangemodderd. Als ik nog langer zou wachten, zou die rot wolf bezit van me nemen en dan was het hek echt van de dam! Daar zat ik dan, met niets wat ik nog als mezelf herkende. Wat is het eng om kennis te maken met de tegenpolen van mijn karaktereigenschappen en al bij het opstaan gespannen en geprikkeld te zijn. Wat is het naar wanneer ik mijn weerstand niet meer kan bedwingen met aspirine en ik om de haverklap ziek ben. Wat is het eng te constateren dat ik niets ben zonder een gezonde balans en hoezeer ik dat de afgelopen periode heb verwaarloosd. Wat confronterend dat ik zo met vuur heb gespeeld. Al wist ik best wel dat ooit de maat vol zou zijn. Hoewel ik er ergens toch ook wel van overtuigd was dat ik alles aan zou kunnen. Ik was er nog even wat beduusd van. Het kwam zo onverwacht en toch ook weer niet. Ik herkende wel wat mijn vertrouwde elementen me probeerden duidelijk te maken, maar erkennen deed ik het niet. Daar wringt de schoen dan ook. Als je iets erkent, dan is iets er ook echt. Dan krijgt het ruchtbaarheid en nodigt dit uit om het concreet te maken. Dat waren aspecten die ik enger vond dat aanvaarden dat ik roofbouw aan het plegen was.

Hoe krijg ik mijn balans
weer terug?


Schoorvoetend moest ik het wel toe gaan geven en schoorvoetend moest ik die erkenning wel aan gaan. Zonder die belangrijke elementen kon ik niet functioneren. Ja, ik kon functioneren als een persoon die ik niet kende en ook niet wilde zijn. Dat was voor mij geen optie. De koek was op. Slechts een aantal kruimels waren er nog over. Die kruimels herinnerde mij weer aan die balans. Hoe kreeg ik dat weer terug? Mijn elementen hadden echt woord bij daad gevoegd. De signalen waren er al lang. Ze hadden gelijk, ik deed net of ik onverwoestbaar was. En nu? Nu zat ik hier beduusd te wezen van wat me zojuist overkomen was. Heel even leverde dat paniek op. Want nu liet ik los wat mij altijd overeind hield. Dus paniek! Die paniek liet me nog even goed doorschemeren dat ik het echt te bont had gemaakt. Anders zou ik geen paniek ondervinden. Tja…er zat niets anders op dan mezelf een hele harde schop onder mijn kont te geven en weer ruimte te creëren voor mijn gevluchte elementen en ze weer een warm welkom te heten. Want ik was niets zonder hen, ik was niet mezelf.

Ik mis mezelf!
Ik wil mezelf weer terug!

Ik miste mij! Mijn humor, mijn sprankel, mijn geduld, mijn geheugen, mijn betrokkenheid, de energie en de zin van- en in alles. Alles wat ik ooit zo belangrijk vond en wat ooit ‘’mij’’ vormde, ik miste het en ik wilde het terug!! Soms moet je diep gaan of te ver gaan om te beseffen wie je bent en waar je voor staat. Soms moet je daarvoor denken dat je onverwoestbaar bent om vervolgens tot de ontdekking te komen dat niets minder waar is. Met ieder vezeltje in mijn lijf kon ik daardoor nu voelen dat dat waard was om voor te vechten. Dat was het waard om te aanvaarden dat het niet goed ging met mij. Het was het waard om dat te erkennen en het was het waard om er voor te zorgen dat de balans weer zou worden hersteld. Die rot wolf kon de hik krijgen. Ik zwaaide niet meer terug en hief mijn middelvinger. Het maakte hem boos en hij spartelde nog wat tegen. Ik was er niet meer van onder de indruk en ik liet me niet meer meeslepen. Ik vertikte het om mijn vertrouwde elementen te verruilen voor overspannenheid! Ging niet gebeuren. Klaar. Hoofdstuk afgesloten.

lees ook:

Volg mij ook op:

 



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (11 reviews)
expand_more
Verberg reacties
wat heb je dit mooi opgeschreven!
| 12:12 |
Oeps. Herkenning. Ruim 5 naar geleden met een burn-out thuis gezeten. Gezeten, op het terras. Ik kon het gras zien groeien. Niks meer af te wenden, te zwaaien of te kiezen. Gewoon niets, rust, moe zijn van een kop koffie zetten, in paniek raken als er een kind kwam eten, eentje maar terwijl we hier tafels vol mensen van eten voorzien. Pas op Judith Evelien en wij dan ook. Ik behoor niet tot de categorie die zegt dat de burn-out het beste is wat je kan overkomen. Wijsheid is me daarna ook niet overkomen, vol enthousiasme stort ik me in het leven, de imker vereniging, de kleinkinderen, mams, mijn baan, Yoors. Wat ik op me neem wil ik volbrengen. Ik kom nog steeds uren te kort in een dag. Ik weet dat met een paar uur yoga per week het gevaar op een herhaling niet kan afwenden. Waar ging het toen over de grens? Waar kon ik niet meer bij mijn humor, mijn energie, waar hield de rek op? Zou ik het nu herkennen als ik de afgrond nader??
| 23:58 |
Die gezonde balans juist blijven doseren. Dat is en blijft steeds afwegen of dit voor jou nog klopt. Wanneer ik merk dat een van de elementen onder wordt gesneeuwd, dan weet ik dat ik alert moet zijn. Dan gaat er ergens iets mis met de balans waardoor er een van die elementen aan wordt getast en dan is het hoog tijd dit onder de loep te nemen en in te grijpen. Anders worden er meerdere elementen aangesproken. Dat is lastig, want vaak denk ik; 'Ach, dat gaat nog best' of 'Dat doe ik wel even' of die ene 'Ja' die eigenlijk een 'Nee' moest zijn. Dat kan ik me ook best een keertje permitteren, maar als ik dat te vaak doe, ja...dan ga ik schade aan richten die lastiger terug is te draaien of te herstellen. Bij mij is het belangrijkste dat ik mijn energie goed verdeel. Ik werk vier dagen in de week en heb drie kleine kinderen. Dat is veel en dat is druk. Voor mij daarom heel erg belangrijk om zorgvuldig met mijn weekend om te gaan en dat ook streng te bewaken. Hebben we op zaterdag of zondag al iets staan en worden we onverwacht nog ergens anders voor uitgenodigd op dezelfde dag of op zondag? Helaas, dan zal ik dit moeten skippen. Dit zit hem echter ook in regelmatig even iets leuks doen na mijn werk met een vriendin, even een wijntje drinken, een hapje eten, even Judith zijn ipv mama of werknemer. En ja, dit moet ik ook doen na een lange dag werken en ik er eigenlijk niet zo de puf meer voor heb! Zo tegenstrijdig aan wat ik net over mijn energieverdeling schreef. En toch belangrijk om die energie tegemoet te komen en weer aan te vullen. Want het is belangrijk om af en toe Judith te zijn, daar krijg ik frisse energie van. Zo leer ik langzaam aan hoe ik mijn energie effectief kan verdelen; wat me (teveel) energie kost en wat me energie kost maar ook oplevert. Belangrijke aspecten voor mij! Misschien interessant om eens te verwerken in een vervolg blog. Want dit speelde voor mij al weer een paar maanden geleden.
| 09:28 |
Dit is al een blog op zich. Fijn weekend.
| 09:42 |
Zo herkenbaar dit, maar toch moeilijk om ze te verlaten vind ik. Het zal denk ik in mijn geval een struikelblok blijven. Maar meid wat heb jij het mooi weergegeven. Ik merk van veel bloggers, dat het heel intense en gevoelige mensen zijn. Dat is ook een reden om te bloggen denk ik....
| 12:02 |
Dank je wel Walkoflife! Voor iedere gevoelige mens, zal de afweging tot de juiste en gezonde balans, een terugkerend iets blijven. Dat verdient aandacht, verzorging en op zijn tijd een heroverweging. Nu heb ik de juiste balans gevonden, maar zodra ik merk dat een van mijn elementen weer in het geding komt, dan is het tijd voor die belangrijke heroverweging. Niet wachten tot ze allemaal weer in de knel komen. Dan is het te laat.
| 12:07 |
Ja dat is zo wat je schrijft, ik zal dat ook in mijn achterhoofd houden. Bedankt voor je mooie blog en je mooie antwoord.
| 12:17 |
Jij dank voor het lezen en je reacties
| 19:44 |
Heel mooi geschreven! Ik heb even een traan gelaten; zo herkenbaar!!
| 11:27 |
Ach jeetje... knuffel voor jou dan!
| 11:36 |
Dank je wel! Ik heb door niet goed te luisteren naar mijn lichaam te maken gekregen met de ziekte van Graves. Ik zal je een paar linkse sturen waarin ik beschrijf wat er dan gebeurt in mijn lichaam, maar ook hoe dankbaar ik ben geworden voor de kleine dingen. Als je dat leuk vindt.
| 21:10 |
Klinkt heftig! Nog niet eerder van gehoord. Tuurlijk mag je de links doorsturen.
| 21:32 |
Het is een te snel werkende schildklier. Je lichaam maakt antistoffen aan die je lichaam ziek maakt. Het is een auto immuunziekte en omdat deze antistoffen de schildklier aanvalt, raak je hormonaal uit balans. En hoe langer het duurt voordat het gediagnostiseerd wordt hoe zieker je kunt worden (klachten lijken geestelijk op burnout en overgang en lichamelijk raak je uitgeput, omdat alle organen in je lichaam te snel werken). Het leeft zowel lichamelijk en geestelijk impact, omdat de schildklier ook je hypofyse bestuurt. Hieronder de links :

yoo.rs/renatedeelt/blog/het-groeiproces-1496432385.html?Ysid=64008
yoo.rs/renatedeelt/blog/de-mooiste-dag-1502803735.html?Ysid=64008
yoo.rs/renatedeelt/blog/maak-ruimte-voor-jezelf-1504715330.html?Ysid=64008
| 10:23 |
Deze artikelen in 1 adem uitgelezen! Prachtig hoe jij in het leven (kunt) staan. Wel heel intens dat jij de ziekte van Graves hebt. Ik ga je volgen en later zeker nog meer artikelen van je lezen.
| 23:27 |
Hoi Judith dank je wel! En het lukt mij niet elke dag hoor:)
| 08:53 |
Ik denk dat het ook de kunst is om jezelf dan ook toe te staan.
| 08:54 |
Ja klopt. Dat vind ik nog wel eens lastig inderdaad
| 07:52 |
Heerlijk hoe je t weet te omschrijven, lag in n deuk en herken t gevalletje apart , top
| 10:33 |
Dank je wel!
| 10:59 |
Gewoon zo herkenbaar, dankuwel om dit te delen
| 10:58 |
Graag gelezen, mooi geschreven.
| 03:34 |
Dank je voor het compliment :-)
| 07:59 |
Soms moet je even stilstaan en naar jezelf kijken. Om te zien of jij nog steeds dezelfde bent.
| 21:29 |
We verwaarlozen onszelf vaak veel te veel. Ik ben nu ook in een fase waarbij ik leer om meer te geloven in mezelf, mezelf te aanvaarden zoals ik ben.
Het is een hele weg!!
Veel succes ermee.
| 15:33 |
Wat goed om te lezen dat je zo in je eigen kracht gaat staan! Jij ook heel veel succes.
| 15:44 |
Uit alles moeten we zelf lessen leren.
| 15:31 |
Hahaha, Goede boodschap aan al die loslopende wolven...
| 13:14 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen