''Sarah (29) sterft over 12 dagen'', Kopte het artikel

''Sarah (29) sterft over 12 dagen'', Kopte het artikel


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Enige tijd geleden schreef ik een stuk over Sarah. Dat kun je hier teruglezen.  We zijn nu dertien dagen verder. Hoe ging het verder?

Ik werd meteen aangegrepen
door de titel van het artikel

Alleen al door de titel van het artikel werd ik meteen aangegrepen! ‘’Sarah’’ bleek in werkelijkheid, Aurelia, te heten. Een dame die reeds acht jaar aan het strijden was voor het inwilligen van haar euthanasie aanvraag, vanwege uitzichtloos psychisch lijden. Ze was klaar in en met dit leven en ze was uitbehandeld. Alle mogelijke wegen had ze reeds bewandeld en niets mocht baten in haar weg naar hulp en in haar schreeuw om hulp.

Wat nou als niets
meer helpt?

Ze bleef stagneren in haar worsteling om beter te worden en in haar worsteling naar verlichting. Die verlichting kwam niet. De enige mogelijkheid naar verlichting was voor haar het inwilligen van haar euthanasiewens. Een andere oplossing of andere verlichting was er niet. Ja, die was er wel. Maar daar wilde ze niet aan. Dit betreft namelijk de optie om zelf uit het leven te stappen. Aurelia is een schrijnend voorbeeld van de opties die er in de realiteit zijn voor mensen die uitzichtloos psychische lijden. En Aurelia is echt de uitzondering op de regel waarvan haar wens in werd gewilligd.
 Al die andere ontelbare mensen die zich in een dergelijke situatie bevinden, die worden min of meer gedwongen om de hand inderdaad aan zichzelf te slaan. En dat zijn nooit fraaie manieren. De omgeving zal hier altijd de dupe van zijn, immers, iemand zal het slachtoffer vinden. Daarnaast zal de gene die zelf uit het leven stapt, dit in eenzaamheid doen. In eenzaamheid al een lijdensweg afgelegd en dan ook nog in eenzaamheid sterven. Er zijn dus alleen maar verliezers in deze situatie!

Zij deed me zo aan mijn
moeder denken!

Op zesentwintig januari 2018 om 14:35 is Aurelia omringd door vrienden, vredig ingeslapen. De afgelopen twee weken heb ik haar op de voet gevolgd in haar proces. Wat was het intens en wat was dat aangrijpend. Zij deed mij aan mijn moeder denken. Ook zij probeerde openheid te creëren omtrent haar verlangen. Ook zij had het liefste omringd door vrienden, rustig in willen slapen.
Helaas was het tegenovergestelde het geval bij mijn moeder. Daarom vind ik het ook zo prachtig dat Aurelia haar lijdensweg niet in haar eentje hoefde te bewandelen en ook deze aarde en haar leven niet alleen uit hoefde te stappen. In een golf van liefde werd ze losgelaten. Zij werd gerespecteerd in wie zij was, in wat zij wilde en wat zij voelde. Het feit dat ze niet in eenzaamheid hoefde te lijden heeft haar niet mogen redden. Belangrijker en waardevoller is, dat zij dit niet in die schrijnende eenzaamheid heeft doorstaan. Het trof me recht in mijn hart, tot diep in mijn ziel. 

Psychisch lijden kan net zo dodelijk
zijn als een ongeneeslijke ziekte

Iemand die ongeneeslijk ziek is, zal ook niet meer te redden zijn. Echter is het in een dergelijke situatie niet vreemd dat iemand alle steun en liefde uit zijn omgeving krijgt. Die hoeft dit ook niet in eenzaamheid te dragen. (uitzichtloos) psychisch lijden kan net zo dodelijk zijn als een ongeneeslijke ziekte! Als we er met deze ogen naar kunnen kijken, dan zal het begrip misschien ook wat toegankelijker worden. 

Rust zacht Aurelia.... 

Meer lezen over Aurelia en welke wegen ze af heeft gelegd?
Artikel: Aurelia krijgt na acht jaar lijden haar vurige gewenste dood
Artikel:  Aurelia waardig gestorven



Volg mij ook op 

Instagram: @judithevelien
en op 
Facebook: www.facebook.com/Koppzorgen/

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (3 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Het is zeker heel heftig en je weet hoe ik hierover denk. Ik ben blij dat ze nu eindelijk haar rust heeft gevonden en dit niet in eenzaamheid heeft moeten doen!
| 08:09 |
Ik heb gister haar instagram account gekeken, en pff.. de tranen sprongen in mijn ogen.. zo triest voor haar, ik ken haar persoonlijk niet, maar ik ben blij voor haar dat ze haar laatste ding op haar bucketlist kon afstrepen gister, zoals ze het zelf noemt.. wat een kracht had zij! En inderdaad fijn dat haar vriendinnen erbij waren, heel heftig..
| 19:07 |
Het is een aangrijpend verhaal.
| 13:15 |
Absoluut!
| 13:58 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen