×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
'Sarah (29) sterft over 12 dagen', Kopte het artikel

'Sarah (29) sterft over 12 dagen', Kopte het artikel


Enige tijd geleden deelde ik een artikel over Sarah. Dat kun je hierteruglezen. Onder aan dit artikel staat ook nog een link.  We zijn nu dertien dagen verder. Hoe ging het verder?

Ik werd meteen aangegrepen
door de titel van het artikel

Alleen al door de titel van het artikel werd ik meteen aangegrepen! ‘’Sarah’’ bleek in werkelijkheid, Aurelia, te heten. Een dame die reeds acht jaar aan het strijden was voor het inwilligen van haar euthanasie aanvraag, vanwege uitzichtloos psychisch lijden. Ze was klaar in en met dit leven en ze was uitbehandeld. Alle mogelijke wegen had ze reeds bewandeld en niets mocht baten in haar weg naar hulp en in haar schreeuw om hulp.

Wat nou als niets
meer helpt?

Ze bleef stagneren in haar worsteling om beter te worden en in haar worsteling naar verlichting. Die verlichting kwam niet. De enige mogelijkheid naar verlichting was voor haar het inwilligen van haar euthanasiewens. Een andere oplossing of andere verlichting was er niet. Ja, die was er wel. Maar daar wilde ze niet aan. Dit betreft namelijk de optie om zelf uit het leven te stappen. Aurelia is een schrijnend voorbeeld van de opties die er in de realiteit zijn voor mensen die uitzichtloos psychische lijden. En Aurelia is echt de uitzondering op de regel waarvan haar wens in werd gewilligd.
 Al die andere ontelbare mensen die zich in een dergelijke situatie bevinden, die worden min of meer gedwongen om de hand inderdaad aan zichzelf te slaan. En dat zijn nooit fraaie manieren. De omgeving zal hier altijd de dupe van zijn, immers, iemand zal het slachtoffer vinden. Daarnaast zal de gene die zelf uit het leven stapt, dit in eenzaamheid doen. In eenzaamheid al een lijdensweg afgelegd en dan ook nog in eenzaamheid sterven. Er zijn dus alleen maar verliezers in deze situatie!

Zij deed me zo aan mijn
moeder denken!

Op zesentwintig januari 2018 om 14:35 is Aurelia omringd door vrienden, vredig ingeslapen. De afgelopen twee weken heb ik haar op de voet gevolgd in haar proces. Wat was het intens en wat was dat aangrijpend. Zij deed mij aan mijn moeder denken. Ook zij probeerde openheid te creëren omtrent haar verlangen. Ook zij had het liefste omringd door vrienden, rustig in willen slapen.
Helaas was het tegenovergestelde het geval bij mijn moeder. Daarom vind ik het ook zo prachtig dat Aurelia haar lijdensweg niet in haar eentje hoefde te bewandelen en ook deze aarde en haar leven niet alleen uit hoefde te stappen. In een golf van liefde werd ze losgelaten. Zij werd gerespecteerd in wie zij was, in wat zij wilde en wat zij voelde. Het feit dat ze niet in eenzaamheid hoefde te lijden heeft haar niet mogen redden. Belangrijker en waardevoller is, dat zij dit niet in die schrijnende eenzaamheid heeft doorstaan. Het trof me recht in mijn hart, tot diep in mijn ziel. 

Psychisch lijden kan net zo dodelijk
zijn als een ongeneeslijke ziekte

Iemand die ongeneeslijk ziek is, zal ook niet meer te redden zijn. Echter is het in een dergelijke situatie niet vreemd dat iemand alle steun en liefde uit zijn omgeving krijgt. Die hoeft dit ook niet in eenzaamheid te dragen. (uitzichtloos) psychisch lijden kan net zo dodelijk zijn als een ongeneeslijke ziekte! Als we er met deze ogen naar kunnen kijken, dan zal het begrip misschien ook wat toegankelijker worden. 

Rust zacht Aurelia.... 

Meer lezen over Aurelia en welke wegen zij af heeft gelegd?

Volg mij ook op:
 

Mijn boek lezen?
 deze is verkrijgbaar op:

www.boekenbestellen.nl
Maar ook op:
www.bol.com en op www.bruna.nl
En ook in de boekwinkel is Koppzorgen op bestelling verkrijgbaar, 
met isbn: 978-94-6345-111-6. Auteur: Judith Evelien. 
 

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!

Gerelateerde artikelen:




Encaustichris
Je blog raakt me, ik ga de uitzending bekijken, maar op een ander moment, als ik meer rust heb.
31-08-2018 13:08
31-08-2018 13:08
bijlenie
Wat een aangrijpend levensverhaal is dit , ik vind het vooral triest dat er geen hulp mogelijk was , dat aan haar leed een eind moest komen door de dood . Heel dapper vind ik het ook en zwaar en moeilijk , je zal maar zo klaar zijn en dan ook nog moeten vechten om dat te bewijzen  In en intriest !
29-08-2018 15:06
29-08-2018 15:06
DiaantjesLife
Het is zeker heel heftig en je weet hoe ik hierover denk. Ik ben blij dat ze nu eindelijk haar rust heeft gevonden en dit niet in eenzaamheid heeft moeten doen!
28-01-2018 08:09
28-01-2018 08:09
dd.mendie
Ik heb gister haar instagram account gekeken, en pff.. de tranen sprongen in mijn ogen.. zo triest voor haar, ik ken haar persoonlijk niet, maar ik ben blij voor haar dat ze haar laatste ding op haar bucketlist kon afstrepen gister, zoals ze het zelf noemt.. wat een kracht had zij! En inderdaad fijn dat haar vriendinnen erbij waren, heel heftig..
27-01-2018 19:07
27-01-2018 19:07
Hans van Gemert
Het is een aangrijpend verhaal.
27-01-2018 13:15
27-01-2018 13:15